Band 
Deutsch - Lateinischer Teil.
Seite
400
JPEG-Download
 

400 Mißbildung.

Mißbildung, die, deformitas (cor-poris).

Mißbilligen, transit, improbare, nonprobare, = tadeln reprehendere (aliquid).Sich mißbilligend über Etwas äußern repre-hendere, improbare aliquid.

Mißbilligen, das, -ung, die, improba-tio; reprehensio.

Mißbrauch, der, 1) der unrechte Gebrauch,usus perversus ; M. mit Etwas treibenabuti re aliqua. 2) übler Gebrauch, übleGewohnheit malus mos , prava consue-tudo.

Mißbrauchen, transit, abuti, male od.prave, perverse uti (re aliqua); den Sieg m.victoriam crudeliter exercere. Im Zusam-menhang kann inan auch bloß uti, converteregebrauchen.

Mißbräuchlich, adv. contra morem ob.legem; prave, non recte.

Mißcredit, der, fides affecta ob. afflicta;invidia. In M. kommen fidem perdere, fa-mam et existimationem amittere; in M.bringen fidem alicujus minuere, de fama etexistimatione alicujus detrahere, in invi-diam adducere aliquem; in M. stehen voneiner Person male audire , in invidia esse,von einer Sache jacere, contemni, ne-g l; gi-,

Mißdeuten, transit, male interpretari(aliquid).

Mißdeuten, das, -ung, die, mala (prava)interpretatio.

Missen, transit. 1) entbehren carere(re aliqua). 2) vermissen, desiderare (ali-quid).

Mißernte, die, messis tenuis; es war M.frumenta tenuiter provenerunt.

Missethat, die, maleficium, malefa-ctum.

Missethäter, der, maleficus, homo sce-leratus; in einem bestimmten Falle scelerisauctor.

MissetH äterinn, die, malefica; quae fa-cinus commisit.

Mißfallen, intrans, displicere (ali-cui) ; improbari (ab aliquo).

Mißfallen, das, durch Unischr.: M. erre-gen, finden displicere, improbari, Jmbs in-currere in offensionem alicujus; ich ziehemir M. zu aliquid offendit in me; ich findeM. an Etwas offendor re aliqua, poenitetme rei alicujus ; zu meinem M. iniquo animo,ohne M. aequo animo.

Mißfällig , I. adj. 1) unangenehm mole-stus, injucundus, ingratus; m. sein displi-cere. 2) ungern invitus. — II. adv. ungern,invito animo; invitus (Vorb. VI. 3.).

Mißfälligkeit, die, siehe Mißfallen.

Mißgebildet, adj., siehe Mißbilden.

Mißtrauisch.

Mißgeburt, die, partus monstruosus;portentum.

Mißgeschick, das, fortuna adversa; ca-sus adversus.

Mißgestalt, die, deformitas.

Mißgestaltet, adj. deformis.

Mißglücken, siehe Mißlingen.

Mißgönnen, transit, in videre (alicui) ;Jmd. sein Glück m. invidere felicitati alicu-jus; siehe Beneiden.

Mißgönnen, das, invidia.

Mißgriff, der, siehe Fehlgriff.

Mißgunst, die, invidia, malignitas.

Mißgünstig, I.ach', invidus, malignus.— II. adv. invide; maligne.

Mißhandeln, transit., Überhaupt ve-xare, aspere tractare (aliquem) ; = quälenexcruciare, — prügeln mulcare, = beleidi-gen insultare (in aliquem), — Gewalt an-thun vim inferre (alicui), violare (aliquem).

Mißhandlung, die, vexatio; contu-melia; injuria; Vorb. I. 1. 8. D. E.

Mißhdirath, die, nuptiae impares.

Mißhellig, -Helligkeit, siehe Uneinig,-keit.

Mißjahr, das, annus sterilis.

Miß launig, ach'., siehe Launig 2.

M i ß l a »t, der, sonus discrepans, ingratus.

Mißleiten, transit, in errorem indu-cere, a recta via abducere (aliquem).

Mißlich, I. adj. anceps, dubius; =schwierig difficilis; m. Lage res angustae,dubiae, das M. seiner Lage erkennen difficul-tatem rerum suarum agnoscere; in einesehr m. Lage kommen in magnum discrimenadduci. — II. adv.: es steht i», mit Etwasres in summo discrimine versatur, mit ihmres ejus anguste se habent.

Mißlichkeit, die, nach Vorb. I. 1. A.

Mißlingen, intrans, non (parum) suc-cedere od. procedere; ad irritum cadereod. redigi.

Mißlingen, das, successus nullus (®orb.I. 1. A.); Vorb. I. l.B.u.D.

Mißmuth, der, animi aegritudo od.abjectio; tristitia, maeror.

M i ß m ü thig, adj. maestus, tristis,aeger animo; m. sein über Etwas aegre ferrealiquid.

Mißrath en, intrans, anguste provenire(von Früchten); sonst siehe Mißlingen.

Mißton, der, siehe Mißlaut.

Mißtönen, intrans, discrepare.

Mißtönend, adj. absonus, discrepans.

Mißtrauen, intrans, d i ff i d e r e (ali-cui) ; non credere, non fidem habere alicui.

Mißtrauen, das, diffidentia, — Arg-wohn suspicio; M. in Jmd. setzen diffiderealicui.

Mißtrauisch, I. ach', diffidens, — arg-