400 Mißbildung.
Mißbildung, die, deformitas (cor-poris).
Mißbilligen, transit, improbare, nonprobare, = tadeln reprehendere (aliquid).Sich mißbilligend über Etwas äußern repre-hendere, improbare aliquid.
Mißbilligen, das, -ung, die, improba-tio; reprehensio.
Mißbrauch, der, 1) der unrechte Gebrauch,usus perversus ; M. mit Etwas treibenabuti re aliqua. 2) übler Gebrauch, übleGewohnheit malus mos , prava consue-tudo.
Mißbrauchen, transit, abuti, male od.prave, perverse uti (re aliqua); den Sieg m.victoriam crudeliter exercere. Im Zusam-menhang kann inan auch bloß uti, converteregebrauchen.
Mißbräuchlich, adv. contra morem ob.legem; prave, non recte.
Mißcredit, der, fides affecta ob. afflicta;invidia. In M. kommen fidem perdere, fa-mam et existimationem amittere; in M.bringen fidem alicujus minuere, de fama etexistimatione alicujus detrahere, in invi-diam adducere aliquem; in M. stehen voneiner Person male audire , in invidia esse,von einer Sache jacere, contemni, ne-g l; gi-,
Mißdeuten, transit, male interpretari(aliquid).
Mißdeuten, das, -ung, die, mala (prava)interpretatio.
Missen, transit. 1) entbehren carere(re aliqua). 2) vermissen, desiderare (ali-quid).
Mißernte, die, messis tenuis; es war M.frumenta tenuiter provenerunt.
Missethat, die, maleficium, malefa-ctum.
Missethäter, der, maleficus, homo sce-leratus; in einem bestimmten Falle scelerisauctor.
MissetH äterinn, die, malefica; quae fa-cinus commisit.
Mißfallen, intrans, displicere (ali-cui) ; improbari (ab aliquo).
Mißfallen, das, durch Unischr.: M. erre-gen, finden displicere, improbari, Jmbs in-currere in offensionem alicujus; ich ziehemir M. zu aliquid offendit in me; ich findeM. an Etwas offendor re aliqua, poenitetme rei alicujus ; zu meinem M. iniquo animo,ohne M. aequo animo.
Mißfällig , I. adj. 1) unangenehm mole-stus, injucundus, ingratus; m. sein displi-cere. 2) ungern invitus. — II. adv. ungern,invito animo; invitus (Vorb. VI. 3.).
Mißfälligkeit, die, siehe Mißfallen.
Mißgebildet, adj., siehe Mißbilden.
Mißtrauisch.
Mißgeburt, die, partus monstruosus;portentum.
Mißgeschick, das, fortuna adversa; ca-sus adversus.
Mißgestalt, die, deformitas.
Mißgestaltet, adj. deformis.
Mißglücken, siehe Mißlingen.
Mißgönnen, transit, in videre (alicui) ;Jmd. sein Glück m. invidere felicitati alicu-jus; siehe Beneiden.
Mißgönnen, das, invidia.
Mißgriff, der, siehe Fehlgriff.
Mißgunst, die, invidia, malignitas.
Mißgünstig, I.ach', invidus, malignus.— II. adv. invide; maligne.
Mißhandeln, transit., Überhaupt ve-xare, aspere tractare (aliquem) ; = quälenexcruciare, — prügeln mulcare, = beleidi-gen insultare (in aliquem), — Gewalt an-thun vim inferre (alicui), violare (aliquem).
Mißhandlung, die, vexatio; contu-melia; injuria; Vorb. I. 1. 8. D. E.
Mißhdirath, die, nuptiae impares.
Mißhellig, -Helligkeit, siehe Uneinig,-keit.
Mißjahr, das, annus sterilis.
Miß launig, ach'., siehe Launig 2.
M i ß l a »t, der, sonus discrepans, ingratus.
Mißleiten, transit, in errorem indu-cere, a recta via abducere (aliquem).
Mißlich, I. adj. anceps, dubius; =schwierig difficilis; m. Lage res angustae,dubiae, das M. seiner Lage erkennen difficul-tatem rerum suarum agnoscere; in einesehr m. Lage kommen in magnum discrimenadduci. — II. adv.: es steht i», mit Etwasres in summo discrimine versatur, mit ihmres ejus anguste se habent.
Mißlichkeit, die, nach Vorb. I. 1. A.
Mißlingen, intrans, non (parum) suc-cedere od. procedere; ad irritum cadereod. redigi.
Mißlingen, das, successus nullus (®orb.I. 1. A.); Vorb. I. l.B.u.D.
Mißmuth, der, animi aegritudo od.abjectio; tristitia, maeror.
M i ß m ü thig, adj. maestus, tristis,aeger animo; m. sein über Etwas aegre ferrealiquid.
Mißrath en, intrans, anguste provenire(von Früchten); sonst siehe Mißlingen.
Mißton, der, siehe Mißlaut.
Mißtönen, intrans, discrepare.
Mißtönend, adj. absonus, discrepans.
Mißtrauen, intrans, d i ff i d e r e (ali-cui) ; non credere, non fidem habere alicui.
Mißtrauen, das, diffidentia, — Arg-wohn suspicio; M. in Jmd. setzen diffiderealicui.
Mißtrauisch, I. ach', diffidens, — arg-