584
Unbewohnt.
Unbewohnt, adj. desertus, vastus.
Unbewölkt, adj. serenus, u. Himmel su-dum.
Unbewußt, adj. 1) von einer Person nonconscius, inscius, mir u. me inscio. 2) voneiner Sache, unbekannt: es ist mir nicht u.non ignoro, non me fugit.
Unbezahlbar, adj. qui solvi non potest.
Unbezahlt, adj. non solutus.
Unbezähmbar, adj. indomitus; invi-ctus.
Unbezähmt, adj. indomitus.
Unbezeichnet, adj. non signatus.
Unbezweifelt, I. adj. non dubius,,certus. — II. adv. sine dubio.
Unbezwingbar, -lich, adj. indomitus,invictus; ein u. Ort locus inexpugna-bilis.
Unbezwingbarkeit, die, nach Vorb. I.1. A.
U nb e zwnng e n, adj. indomitus, in-victus.
Unbiegsam, siehe Unbeugsam.
‘ Unbill, die, injuria; contumelia.
U nbillig, I .adj. iniquus; injustus (un-gerecht), immeritus (unverschuldet). — II. adv.inique, injuste.
Unbilligkeit, die, iniquitas, mit u.inique.
Unblutig, adj. incruentus.
Unbrauchbar, adj. inutilis, u. machencorrumpere aliquid.
Unbrauchbarkeit, die, inutilitas.
Un ch ristlich, I. adj. homine Christianonon dignus; impius. — II. adv. impie.
Uncivilisirt, Un culti virt, adj. nondumad humanitatem excultus; rudis, agrestis.
Und, conj. et; que (dem Worte ange-hängt) ; atque vd. (vor Consonante») ac.Ueber den Gebrauch dieser Partikeln sehe mandie Grammatik und das latein. - deutsche Wör-terb. Besondere Verbindd.: a) u. nicht nec;wo nicht der ganze Satz, sondern nur ei» Be-griff od. Wort ncgirt wird , et non , ac non.b) u. zwar et is, isque od. et quidem, c)u. zugleich durch das pron. idem. d) u.d e ni n a ch itaque, e) u. keiner nec ullus, n.Niemand nec quisquam, u. niemals nec un-quam u. s. w.
Undank, der, animus ingratus od. bene-ficiorum iinmemor. Jmd. mit U. lohnen probeneficiis meritam debitamque gratiam nonreferre, »u. ist der Welt Lohn« homines in-grati esse solent.
Undankbar, I. adj. ingratus; imme-mor beneficii. — II. adv. ingrate, animoingrato.
Undankbarkeit, die, animus ingra-tus. ich kenne keine größere U. nihil vidi in-gratius.
Uneigennützig.
Undeticat, I. adj. parum verecundus.—> II. adv. parum verecunde.
Unden kb ar, adj. quine cogitari quidempotest.
Undenklich, adj. in der Redensart : »seitu. Zeiten« post hominum memoriam, indeah antiquissimis temporibus.
Undeutlich, I. atlj. obscurus, ambi-guus; u. für den äußeren Sinn (für das Ge-sicht, Gehör) non clarus, confusus. — II.adv. obscure; non satis clare.
Undeutlichkeit, die, obscuritas.
Undienlich, siehe Unbrauchbar.
Undienstfertig, adj. inofficiosus, il-liberalis.
Nndienftfertigkeit, die, illiberalitas.
Unding, das, nihil ob. durch das adj.nullus.
Unduldsam, adj. 1) überhaupt difficilis,superbus. 2) in Religionssachen ‘aliorumde rebus divinis opiniones haud leniter fe-rens.
Unduldsamkeit, die, nach Vorb. I. 1. A.
Undurchdringlich, adj. impenetrabi-lis; — unübersteiglich insuperabilis.
Undurchdringlichkeit, die, nach Vorb.I. 1. A.
Undurchsichtig, adj. non pellucidus.
Und urchsichtigkeit, die, nach Vorb.
I. 1. A. ■
Uneben, I. adj. iniquus, inaequabilis;asper. — II. adv. inique.
Unebenheit, die, 1) als Eigenschaft ini-quitas, asperitas. 2) unebner Ort locusiniquus; salebrae (viae, orationis).
Unedel, I.adj. 1) der Geburt nach igno-bilis; obscuro loco natus. 2) der Gesin-nung nach illiberalis, humilis, stärker sor-didus. — II. adv. 1) obscuro ob. humililoco. 2) illiberaliter.
Unehelich, I. adj. non legitimo conju-gio ortus, non justa uxore natus. — II. adv.u. erzeugt, siehe das adj.
Unehrbar, I. adj. inhonestus, parumverecundus; turpis. — II. adv. inhoneste;parum verecunde; turpiter.
Unehrbarkeit, die, turpitudo.
Unehre, die, dedecus; in bürgerlicher Be-ziehung ignominia.
Unehrerbietig, I.adj. inverecundus,u. gegen Jmd. sein reverentiam alicui nonpraestare. — II. adv. parum verecunde;sine reverentia debita.
Unehrerbictigkeit, die, nach Vorb.1.1. A.
Unehrlich, siehe Unredlich.
Uneigennützig.!, ach', innocens; abs-tinens. eine u. Tugend virtus gratuita, erwar so u. tantum abluit a cupiditate pecu-niae. — II. adv. innocenter; absti-nenter.