XV

RECENTIORIS EDITORIS.

nibus cognoscerem, sed ut, quod consilium poeta consequu-tus, et quo genere scribendi usus sit, ad animum revocarem.Quo facto etiam dubitare desivi, an Statius omnino dignusfuerit scriptor, in quo magnum studium collocemus : namomnium vitiorum, quœ in poetis Latinis recentioris aevivituperantur, fortasse nullum est, quod non exemplis exillius carminibus depromptis demonstrari possit, sive nimiameloquutionis ubertatem, sive affectatam dictionem, sive etiaminventionis paupertatem spectemus. Tamen non pauci exsti-terunt liujus paetae admiratores, et de ipsis hujus aestimatio-nis caussis quaerere convenit. Hoc vero, mea sententia, indefactum est, quod singulas virtutes agnoverint, iisque dele-ctati de universo ingenio, aut falsa judicia, aut non satiscircumspecta conceperint. Nec mirabor, ei, qui a lectioneVirgilii et Lucani ad Statium transeat, multa in hoc magisplacere, plurima magis ingeniosa videri. Quod enim poetaeistius temporis ingenio et arte saepius abusi sint, id aequoanimo feremus, si modo ipsius ingenii vestigia appareant,neque artis defectus, sed perversa ejus disciplina in repre-hensionem incurrat.

« Statius quum subito calore et quadam festinandi voluptate,ut ipse ait, ideoque magis impetu quam consilio carminascripsisset, haec etsi multis vitiis laborent, id tamen habentproprium, quod nativum quemdam colorem referunt, et ubinon ad dolosa artificia aberrant, aut lascivo acumine ludunt,veram exhibent natura? imaginem ; id quod maxime in de-scriptionibus rerum oculis perceptarum cernitur. Neque inipsa inventione poetam infelicem existimaverim, sed cultumingenii magis desidero, quam instrumenta natura?. Atqueceleritas, quas in aliis rebus utilitatem habet, in poesi ma-gnopere nocet. Quare nisi Statius isti facultati versus extem-pore scribendi nimium indulsisset, et luxuriae effervescentisœstum compescuisset, neque ad heroica argumenta, quae nonsubita animi commotione, sed tranquilla contemplationeconcipiuntur, se applicuisset, profecto non versificatoris,sed melioris poetae nomen meriturus fuisset : nam non tamvirium quam Stlldii vitio laborabat, et quum tam multa