1 4o NOTiE IN CARMEN QUARTUM

Ingentem recreare virum tentemus adorti.

Tendatis jam Hia colos, nec fulminis atriSit metus : has ultro laudant Juppiter artes.

Editiones multae ita legunt ct distinguunt hunc locum, nisi quod Aldinaet eam secuta; nonnullae Ixabent Progressus, et teneamus pro tentemus.Parmensis, Progressus moras: Romana, morans: et, hinc mecum. Multumsudabit quisquis haec interpretari conabitur. Alii legunt Progressusquemorans, alii Prœgressusque moras ; quod explicant, statim, sine mora.Et hoc retinet Gevartius ; non male ad sensum, sed phraseos desuntexempla, et deerunt si recte auguror. Quid multa ? scripsit Statius,Ilespicit, heu pridem tanti securus alumniPerpcssusque moras : Huc mecum, etc.

Pati et perpeti moras pro morari probum est. Noster, Achill. I, 126:« Nec perpessa inoras. » Tacitus, Annal. II : «Moram perpessus. » Plin.Panegyr. «Perpessus es longum illud comitiorum carmen, nec jam irri-dendam moram.» Hunc Statii locum imitatur Claudianus, Epithalam.Pallad. et Celer, vs. 55. Deinde legit Gevartius,

Huc mecum, Epidauria proles,

Huc altis gaudens; (datur aggredienda facultas.)

Probum Huc pro Hinc. Silius Italicus, lib. X, vers. 87, et lib. XV,vers. 359; Glaudian. in Uufin. lib. II, 498; Nemesianus, Cyneget. vs. 99 :Huc igitur mecum, quisquis percussus amoreVenandi, damnas lites;

ubi pariter omnes Codd. habent Hinc igitur. Probum etiam altis gau-dens, id est, magnis et arduis, ut Virgil. Georg. III, 4^ ; Seneca, de Pro-vident. cap. 5; Tacitus, Annal. IV ; Livius, 1, 34* Ita, gaudet patientiaduris apud Lucan. IX, 4o3; fidere lœtis, Theb. XI, 55i. Aspera amansScœvola , Sil. Ital. lib. IX, 3yi : aegra laetis Invidia, Theb. I, 126; et ubi-que exempla in utriusque generis scriptoribus. Nec exempla adduxisseopus fuisset, nisi Gronovius, Diatr. capp. 2 et 38, defendisset alti gau-dens : quod quidem Latinum est (sive Graecum mavis) minime tamenhuic loco congruum. Deinde distinguendum, «Datur adgredienda fa-cultas Ingentem recreare virum : » Per se patet: et si non pateret, hoctamen postularet vox facultas, quœ verbum infinitivum post se feretrahit. Ita Silv. II, 1 ; Theb. IV, 513 ; XII, 36; passim invenies. Hucusqueprogressis, facile fuit ista restituere: «Tentemus adorti. Tendatis jamfila colos: » praesertim quum pro tentemus (quod Bernartiiest) antiquioresParm. et Rom. habeant teneamus. Lege, « Teneamus adorti Tendentesjam fila colos. » Teneamus colos, ut Silv. III, 1, vs. 171 : « Parcarum filatenebo, extendamque colos: » id est, inhibebo. Lucan. III, 392 : « Quan-tum est quod fata tenentur ! » Idem, II, 299 :

. . . .juvat ignibus atrisInseruisse moras, constructoquc aggere bustiFunereas tenuisse faces.

Ita legendum puto; vulgo sine seusu : inseruisse manus, et Ipsum atras