mTE

IN CARMEN SECUNDUM LIBRI TERTII

SILVARUM.

Vehs. 6. Jdvekis dubio committitur alto Metius. Hanc lectionem tueturGronov. Observ. II, u, contra cos qui alveo vel alno legunt. Percur-ramus sex vel septem versus, ut melius judicium feramus : «Di qui gau-detis maris pericula mulcere, sternite mare; et mare non obstrepat pro-canti. Grande depositum damus tuo mari, o Neptune : quippe Metiuscommittitur dubio mari , et partem majorem anima; meœ super maretransferre parat. » Dudum, opinor, tsedet ingrata: repetitionis: levemusigitur aliqua parte, scribendo, « dubia; committitur alno; » quamquamne sic quidem omnem reprehensionem vitabit. Ludunt qui-

dem et interdum plurimum sibi permittunt in Ilis repetitionibus poeta' ;

e umdem vero sensum in sex versibus continuis ingerere, omnem om-n '«rn morem et licentiam superat. Ita vero Nostrum scripsisse, non alto,c * ar hia patebit, si conferas hunc locum cura isto unde htec desumpsit ;18 e8t Morat, carra. 1, 3 , in Propemptico Virgilii : v. 5 :

Navis, qua* tibi creditum

Debes Virgilium , finibus AtticisIlcddas incolumem, precor,

Et serves anima; dimidium mea; !

ac s, dixi 8se t, « Alne cui committitur Virgilius , etc. » reliqua1 vac at ; p cr totum enim hoc carmen Iloratii oden ante oculos

^ter, „ nHn .1., I, -sn/i ont VÌI tl - - Allnr-

itlem est acconfer, si v;habuit Nosti

S,|V. IV, i : « Vix passus dubias prius carinas ; » Tlieb. IV, aa4 : « QuasPylos et dubns Malea vitat» carinis; » Claudian. Pra:f. lib. 1,3, de Ilapt.Pros. « Qui dubns ausus committere flatibus alnum ; » id est dubiam al-num committere flatibus, translato epitheto, de quo alibi. Ovid. Art.Am. II, 5 1 4 : “Nec semper dubias adjuvat aura rates. » Puppem timen-dam vocat Noster, carra. IV hujus libri.

3o. Sint ijuibus exploret rupes 'j ravis arte molybdis. Non opera: pre-