CARMEN I.

ARASCANTII IN PRISCILLAM PIETAS.'

Oi manus aut similes docilis mihi fingere ceras,

Aut ebur, impressis aurmnve animare figuris ;

Hinc, Priscilla, tuo solatia grata maritoConciperem ; nam-que egregia pietate mereturUt vel Apelleo vultus signata colore, 5

Phidiaca vel nata manu, reddare dolenti :

Sic auferre rogis umbram conatur, et ingensCertamen cum morte gerit, curasque fatigatArtificum, inque omni te quaerit amare metallo.

Sed mortalis honos, agilis quem dextra laborat. 10Nos tibi, laudati juvenis rarissima conjux,

Longa, nec obscurum finem latura, perenniTentamus dare justa lyra; modo dexter Apollo,Quique venit juncto mihi semper Apolline Caesar,Annuat : haud alio melius condere sepulcro. >5

VXKlL LECTIONES.

* Abascantii m Priscillam pietas.Ita omnes praeter Parmensem, quaehabet, « Epicedion in PriscillamAbascantii uxorem. » Alterum con-tinuat Praefatio : « Pietas quam Pri-scillse tuae praestas, etc. » Tiliobrogahoc nomen scribi vult Abascantum(non Abascantium ) cx ratione etfide vett. Inscriptionum. Sane ana-

logia pro illo facit; sed aliud di-cunt Inscriptiones ; vide Reines,p. 879, et 599; et Ornter. p. 962,num. 9. Non quin Abascantus plu-ries occurrat; sed Abascantius ali-quoties ; quod huic loco satis est.— Coci. Par. edit. pr. De Priscillauxore castissima. A. -

i 5 . Pro haudj Parmens. 0ut. —