Band 
Volumen primum.
Seite
590
JPEG-Download
 

5go NOTjE IN CARMEN SECUNDUM

« tua cernere facta Adsuescat, primis et te miretur ab annis; » ad qu»Servius : « miretur, imitetur. Lucanus : miratoremque Catonis, id est,imitatorem : optima enim ingenia necesse est ut ea qua; mirantur, imi-tentur : » lege, « miratorique Catonis, id est, imitatori;» sumtum exLucano, IX, 8 IO ; Martial. Epigr. I, xl , 5 : « Si quis erit recti custos,mirator honesti ; » ita legendum, non imitator.

77. Admonuit fortuna domus. Erudite hunc locum explicat Gronovius,Diatr. cap. 49, his verbis : » Hei mihi ! hic fatum domus vestra, matrismentione facta, animum meum ulcerat, pungitque : tibine illa tempe-rare manu sua venenum sustinuit? etc. Admonere non protrita notionedicitur, quidquid aliquo cum aculeo teloque in memoriam redit, et, utTullius ait, animum memoria refricat. » Recte. Simillimum istud Philotaeapud Quint. Curtium,VI, 10, «Admonuit me patris mei mentio, quamtimide et constanter, quae Cebalinus detulerat ad me, indicare debue-rim. » Non absimile etVirg. istud, Eclog. VI, 2, « Quum canerem regeset praelia, Cynthius aurem Vellit, et admonuit;» Seneca, de Benefic.VII, 24, «Socrates, amicis audientibus, Emissem, inquit, pallium, sinummos haberem. Neminem poposcit, omnes admonuit. » Exemplapassim in Suetonio, et aliis. Sil tanti restituere hanc vocem eidem Se-necae, de Clementia, 1,3, loco notissimo : « Nunc in tres partes omnemhanc materiam dividam : prima erit manumissionis; secunda, qua; na-turam Clementia: habitumque demonstret, etc. » Lege : prima erit mo-nitionis; vel admonitionis. Nihil verius puto ; et mecum senties, si librumlegeris; per totum enim monitis et exemplis agit : cap. 9, « IIoc quamverum sit, admonere te exemplo domestico volo.'Divus Augustus fuitmitis princeps, ete. » cap. 20, «Supervacuum est hoc loco admonere,ne facile credat ; ut verum excutiat, etc. » Longe infra se Gronovius,qui conjicit mappaimissionis, vel commissionis: melius Lipsius, manu-ductionis. Sidon. Apollinaris, de Seneca, carm. IX, a3o, « Incassumquesuum monet Neronem;» Juvenal. Sat.VIII, 3g, « Ilis ego quem monui ?tecum est mihi sermo, Rubelli Blande. » Simile istud Plin. Epist. VIII,24, ubi monitis instruit Maximum suum, ad regendam provinciamAchaiam profecturum : « Haec velim credas (quod initio dixi) scripsisseme admonentem, non pracipientem; quamquam praecipientem quoque;quippe non vereor, in amore ne modum excesserim. » Recte igitur etmolliter monitionis dicit Seneca: prœceptionis nimis durum et magistralefuisset. Fortuna vero domus, ut Glauc. Ated. Silv. II, 137, « Htec fortunadomus; subitas inimica levavit Parca manus;» Ovid. Met. XIII, 5a5,* Non hau; est fortuna domus ; » Virgilius, Georg. IV, 209, « Stat for-tuna domus, et avi numerantur avorum. »

81. Infestare juvat Manes, meritoque precatu Pacem auferre rogis. Itaveteres editiones, prrcter Parmensem, qua: habet Infestare libet manes;et ita edidit Gronovius, oblitus tamen monere unde habuerit; nam Par-mensem non viderat. Omnino verum est libet, et hoc sensus postulat :