DE L’ABBAYE DE SAINT-VICTOR.
43
ment, se cacher dans le département des imprimésde la Bibliothèque impériale.
Daniel Maichel avait aussi visité la bibliothèquede Saint-Victor au milieu du dix-huitième siècle, etil n’avait pas mieux réussi à tirer du bibliothécaireles renseignements dont il se proposait de faire usagedans son Introductio ad Historiam litterariamde præcipuis hibliothecis Parisiensibus (Canta-bi’igiæ, typis academicis, 1771, in-8); car iltermine en ces termes l’article très-succinct qu’ilconsacre à cette bibliothèque : « Numeruin librorumdefinire non possum, quia numquam eum biblio-thecarius milii indicavit. Hoc autem expertus testaripossum, eam excellere in libris theologicis atqueecclesiasticis, in quibus ainplissima subsidia conti-net. In elegantioribus literis parum instructa est;quod idem et de scientiis philosophais liabendum.Editiones vetustiores ibi sat magno numéro conspi-ciuntur; ita videas hic Pib lia Moguntina , anno1462; Epistolas Ilieronymi , anno 1470, et pluraalia.
«Manuscripti codices plurimi iique optiinæ notaeibi extant; præsertim in Ilistoria ecclesiastica tampulchra continet monuinenta, ut multis aliis pal-mam præripere videatur. Atque inter alia hicmaxime commemorandus codex, concilii Constan-tiensis acta sistens, ubi verba ilia sessionis 4 in qui-bus Papa etiam in rebus ad (idem pertinentibus
sénat, qui était le siège de la commission des bibliothèques natio-nales sous la République,