DE LA BIBLIOTHÈQUE DE SAINT-VICTOR. 257
C’est ainsi que l’impitoyable ennemi des sorciers,Silvestre Prieras, les poursuivit au tribunal de l’o-pinion publique, en composant son traité : De stri-gimagarurn dæmonurnque rniramlis libri très, unacum praxi exactissima etratione firmandi proces-sus contra ipsos (Roma, Ant. Bladus Asulanus,1521, in-4).
Ce traité, qui devint le code de l’inquisition, apeut-être donné à Rabelais l’idée d’un titre de li-vre, dans lequel le mot ingeniofitas représente lesoin ingénieux que Silvestre Prieras avait prisde révéler les différentes manières d’invoquer lesdémons.
Enfin, dans le catalogue des manuscrits que pos-sédait l’abbaye de Saint-Yictor (Voy. Bibliothecabibliothecarurn manuscriptorum , t. Il, p. 1373),nous avons remarqué un titre, que Rabelais n’auraitcertainement pas oublié, s’il l’avait eu sous les yeux :Nicolai Aimcrici, an invocare dæmones sapiat hæ-resim. Ce Nicolas Aimeric ou plutôt Eymeric, quenous prendrions volontiers pour le Gengolf de Rabe-lais, est un farouche dominicain, qui avait compilé àAvignon le Direclorium inquisitorum hæreticæpravitatis (Impressum Barchinonæ, per JoannemLusclmer Alemanum, sub factis et expensis Didacide Deçà, episcopi palentini, 1503, in-fol.).
Citons encore un ouvrage du même genre :
« Tractatus contra demonum invocatores, com-pilatus per sacræ theologiæ professorem fratremJohannem Yiveti, ordinis Prædicatorum, inquisi-torem catholicuin Carcassone. Sine loco et sineanno, in-4. »
17