176
T. Livii Lib. IV. Cap. 29 — 3 i.
Virtute pares, necessitate, quae ultimum ac maximum telum
4 est, superiores estis. Haec locutum exsequentemque dicta
redintegrato clamore secuti, dant impressionem, qua Postu- ,mius Albus cohortes objecerat: et moverunt victorem, do.nec dictator, pedem jam referentibus suis, advenit: eoque (
omne proelium versum est. Uni viro Messio fortuna ho- j
stium innititur. Multa utrinque vulnera, multa passim ^
caedes est. Jam ne duces quidem Romani incruenti ,
5 pugnant. Unus Postumius, ictus saxo, perfracto capite, ,
acie excessit: non dictatorem humerus vulneratus, non ,
Fabium prope affixum equo femur, non brachium abscisum |
consulem ex tam ancipiti proelio summovit. <
XXIX. Messium impetus per stratos caede hostes cum (
globo fortissimorum juvenum extulit ad castra Volscorum, £
quae nondum capta erant. Eodem omnis acies inclinatur. .
Consul, effusos usque ad vallum persecutus, ipsa castra £
vallumque aggreditur: eodem et dictator alia parte copia« ,
admovet. Non segnior oppugnatio est, quam pugna fue- 1
2 rat. Consulem signum quoque intra vallum injecisse fe- (
runt, quo milites acrius subirent; repetendoque signo pri- j
inam impressionem factam. Et dictator, proruto vallo, ;
jam in castra proelium intulerat. Tum abjici passim t
arma, ac dedi hostes coepti: castrisque et his captis, t
3 hostes, praeter senatores, omnes venumdati sunt. Praedae e
pars sua cognoscentibus Latinis atque Hernicis reddita; f
partem sub hasta dictator vendidit: praepositoque consule t
castris, ipse, triumphans invectus urbem, dictatura se t
abdicavit. Egregiae dictaturae tristem memoriam faciunt, g
qui filium ab A. Postumio, quod, occasione bene pugnandi t
captus, injussu decesserit praesidio, victorem securi per- n
4 cussum tradunt. Nec libet credere; et licet, in variis r
opinionibus. Et argumento est, quod imperia Manliana. (
non Postumiana, appellata sint: quum, qui prior auctor d
tam saevi exempli foret, occupaturus insignem titulum r
crudelitatis fuerit. Imperioso quoque Manlio cognomen 1
5 inditum: Postumius nulla tristi nota est insignitus. C. Jn- j
lius consul aedem Apollinis, absente collega, sine sorte f
dedicavit: aegre id «assus (Quinctius, quum, dimisso exer- e
citu, in urbem redisset, nequicquam in senatu est con- r
questus. Insigni magnis rebus armo additur, nihil tum \
ad rem Romanam pertinere visum, quod Carthaginienses, j:
tanti hostes futuri, tum primum per seditiones Siculorum I
ad partis alterius auxilium in Siciliam exercitum trajecere. r
XXX. Agitatum in urbe ab tribunis plebis, ut tri- ji
buni militum consulari potestate crearentur; nec obtineri r
potuit. Consules fiunt L. Papirius Crassus, L. Julius.Aequorum legati foedus ab senatu quum petissent, et profoedere deditio ostentaretur, indutias annorum octo im-
2 petraverunt, Volscorum res, super acceptam in Algido
cladem,
h* n