A. U. C. 370. A. C. 384.

855

aliisqne deinceps bellis ostentans. Se militantem, se resti- 4tuentem eversos penates, multiplici jam sorte exsoluta, mer-gentibus semper sortem usuris, obrutum fenore esse: viderelucem, forum, civium ora, M. Manlii opera: omnia paren-tum beneficia ab illo se habere : illi devovere corporis vitae-que ac sanguinis quod supersit: quodcunque sibi cum pa-tria, penatibus publicis ac privatis juris fuerit, id cum unohomine esse. His vocibus instincta plebes quum jain unius 5hominis esset, addita alia commotioris ad omnia turbandaconsilii res. Fundum in Vejenti, caput patrimonii, sub-jecit praeconi: Ne quem vestrum, inquit, Quirites , donecquicquam in re mea supererit, judicatum addictumve ducipatiar. Id vero ita accendit animos, ut per omne fas acnefas secuturi vindicem libertatis viderentur. Ad hoc 6domi, concionanlis in modum, sermones pleni criminumin Patres: inter quos, quum omisso discrimine, vera anvana jaceret, thesauros Gallici auri occultari a Patribusjecit: nec jam possidendis publicis agris contentos esse, nisipecuniam quoque publicam avertant. Ea res si palam fiat,exsolvi plebem aere alieno posse. Ouae ubi objecta spes ^est, enimvero indignum facinus videri, quum conferen-dum ad redimendam civitatem a Gallis aurum fuerit, tri-buto collationem factam : idem aurum, ex hostibus captum,in paucorum praedam cessisse. Itaque exsequebantur quae-rendo, ubi tantae rei furtum occultaretur; differenteque,et tempore suo se indicaturum dicente, ceteris omissis, eoversae erant omnium curae: apparebatque, nec veri indi-cii gratiam mediam, nec falsi offensionem fore.

XV. Ita suspensis rebus, dictator, accitus ab exercitu,in urbem venit. Postero die senatu habito, quum, satispericlitatus voluntates hominum, discedere senatum ab sevetuisset, stipatus ea multitudine, sella in comitio posita,viatorem ad M. Manlium misit: qui, dictatoris jussu vo-catus, quum signum suis dedisset, adesse certamen, aginineingenti ad tribunal venit. Hinc senatus, hinc plebs, suum 2quisque intuentes ducem, velut in acie constiterant. Tumdictator, silentio facto, Utinam, inquit, mihi PatribusqueRomanis ita de ceteris rebus cum plebe conveniat, quemad-modum, quod ad te attinet eamque rem, quam de te sumquaesiturus, conventurum satis confido. Spem factam a tecivitati video, fide incolumi, ex thesauris Gallicis, quos pri-mores Patrum occultent, creditum solvi posse. Cui ego rei 3tantum abest ut impedimento sim, ut contra te, M. Manli,adhorter, liberes fenore plebem Romanam; et istos, incu-bantes publicis thesauris, ex praeda clandestina evolvas.Quod nisi facis, sive quod et ipse in parte praedae sis, sivequia vanum indicium est, in vincula te duci jubebo, nec diu-tius patiar, a te multitudinem fallaci spe concitari. Ad ea 4Manlius, nec se fefellisse, ait, non adversus Volscos toties