A. U. C. 387- A. C. 36j.

m

concilio plebis. Si adversus intercessionem, tanquam captaecivitati leges imponere tendent, vim tribuniciam a se ipsadissolvi non patiar. Adversus ea quum contemptim tribuni 7plebis rem nihilo segnius peragerent, tum percitus ira Ca-millus lictores, qui de medio plebem emoverent, misit:et addidit minas, si pergerent, sacramento omnes junio-res adacturum, exercitumqne extemplo ex urbe eductu-rum. Terrorem ingentem incusserat plebi: ducibus ple- 8bis accendit magis certamine animos, quam minuit. Sed,re neutro inclinata, magistratu se abdicavit; seu quia vi-tio creatus erat, ut scripsere quidam, seu quia tribuniplebis tulerunt ad plebem, idque plebs scivit, ut, si M.Furius pro dictatore quid egisset, quingentum millium eimulta esset. Sed auspiciis magis, quam novi exempli ro- 9gatione, deterritum ut potius credam, quum ipsius virifacit ingenium, tum quod ei suffectus est extemplo P. Man-lius dictator: quem quid creari attinebat ad id certamen,quo M. Furius victas esset? et quod eundem M. Furiumdictatorem insequens annus habuit, haud sine pudore certefractum priore anno in se imperium repetituram: simul joquod eo tempore, quo promulgatum de multa ejus tradi-tur, aut et huic rogationi, qua se in ordinem cogi vide-bat, obsistere potuit; aut ne illas quidem, propter quaset haec lata erat, impedire: et, quoad usque ad memo-riam nostram tribuniciis consularibusque certatum viribusest, dictaturae semper altius fastigium fuit.

XXXIX. Inter priorem dictaturam abdicatam novam-que a Manlio initam, ab tribunis velut per interregnumconcilio plebis habito, apparuit, quae ex promulgatis plebi,quae latoribus gratiora essent. Nam de fenore atque agrorogationes jubebant, de plebejo consulatu antiquabant. Et 2perfecta utraque res esset, ni tribuni se in omnia simulconsulere plebem dixissent. P. Manlius deinde dictatorrem in causam plebis inclinavit, C. Licinio, qui tribunusmilitum fuerat, magistro equitum de plebe dicto. Id aegrePatres passos accipio; dictatorem propinqua cognationeLicinii se apud Patres excusare solitum, simul negantem,magistri equitum majus quam tribuni consularis imperiumesse. Licinius Sextiusque, quum tribunorum plebi crean- 3dorum indicta comitia essent, ita se gerere, ut, negandojam sibi velle continuari honorem, acerrime accenderentad id, quod dissimulando petebant, plebem. Nonum se an-num jam velut in aciem adversus optimates maximo priva-tim periculo, nullo publice emolumento stare. Consenuissejam secum et rogationes promulgatas, et vim omnem tribu-niciae potestatis. Primo intercessione collegarum in leges 4suas pugnatum esse-, deinde ablegatione juventutis ad Veli-ternum bellum : postremo dictatorium fulmen in se intenta-tum, Jam nec collegas , nec bellum , nec dictatorem obstare ;