A. U. C. 547. A. C. 207.

355

praesidium etiam periclitaretur, haud facili inde receptu,et ipse a Messana, L. Scipione fratre in praesidio ibi re-licto , quam primum aestu fretum inclinatum est, naves 9mari secundo misit. Et Hannibal, a Butroto amni (haudprocul is ab urbe Locris abest) nuncio praemisso, ut suiluce prima summa vi proelium cum Romanis ac Locrensi-bus consererent, dum ipse, aversis omnibus in eum tu-multum, ab tergo urbem incautam aggrederetur, ubi lucecoeptam invenit pugnam, ipse nec in arcem se includere,turba locum artum impediturus, voluit; neque scalas, qui- 3bus scanderet muros, attulerat. Sarcinis in acervum con-jectis, quum haud procul muris ad terrorem hostiam aciemostendisset, cum equitibus Numidis circumequitabat urbem,dum scalae, quaeque alia ad oppugnandum opus erant,parantur, ad visendum qua maxime parte aggrederetur.Progressus ad murum, scorpione icto, qui proximus eumforte steterat, territus inde tam periculoso casu, receptuicanere quum jussisset, castra procul ab ictu teli commn- 4niit. Classis Romana a Messana Locros, aliquot horis diesuperante, accessit: expositi omnes e navibus, et ante oc-casum solis urbem ingressi sunt. Postero die coepta exarce a Poenis pngna: et Hannibal, jam scalis aliisque om-nibus ad oppugnationem paratis, subibat muros: quumrepente in eum, nihil minus quam tale quicquam timen- gtem, patefacta porta erumpunt Romani. Ad ducentos im-providos, quum invasissent, occidunt: ceteros Hannibal, utconsulem adesse sensit, in castra recipit: nuncioque missoad eos, qui in arce erant, ut sibimet ipsi consulerent, noctemotis castris abiit. Et qui in arce erant, igni injecto tec-tis, quae tenebant, ut is tumultus hostem moraretur, ag-men suorum fugae simili cursu ante noctem asse-cuti sunt.

VIII. Scipio, ut et arcem relictam ab hostibus et va-cua vidit castra, vocatos ad concionem Locrenses graviterob defectionem incusavit: de auctoribus supplicium sump-sit, bonaque eorum alterius factionis principibus, ob egre-giam fidem adversus Romanos, concessit. Publice nec dare , 2nec eripere se quicquam Locrensibus, dixit, Romam mitte-rent legatos : quam senatus aequum censuisset , eam fortu-nam habituros. Illud satis scire, etsi male de populo Ro-mano meriti essent, in meliore statu sub iratis Romanis fu-turos, quam sub amicis Carthaginiensibus fuerint. Ipse, Q. 3Pleminio legato praesidioque, quod arcem ceperat, ad tuen-dam urbem relicto, cum quibus venerat copiis, Messanamtrajecit. Ita superbe et crudeliter habiti Locrenses abCarthaginiensibus post defectionem ab Romanis fuerant,ut modicas injurias non aequo modo animo pati, sed propelubenti possent. Verum enimvero tantum Pleminius Ha- 4milcarem praesidii praefectum, tantum praesidiarii militesRomani Poenos scelere atque avaritia superaverunt, ut non

Z2