ico T. Livii Lib. XXXPI. Gap. 36 — bj.

ut opem ferrrt ac servaret. Et tum quidem, qnanqnam fe

moveretur his vocibus, manu tamen abnuit, quicquam q\

4 opis in se esse. Ceterum, postquam ad consulem venit, in

Utrum fefellit, inquit, te, M’. Acili, quid agat uri an, lij

quum satis pervideas, nihil id magnopere ad summam rem gi

pertinere censes ? Erexerat exspectatione consulem; et, in

Quin expromis, inquit, quid rei siti Tum Quinctius: Ec■ J(

quid vides, te, devicto Antiocho, in duabus urbibus oppug- p(

nandis tempus terere, quum jam prope annus circumactus ot

g sit imperii tui ? Philippum autem, qui non aciem, non si<r- qi

(ia hostium vidit, non solum urbes, sed tot jam gentes } tu

Athamaniam, Perrhaebiam, Aperantiam, Dolopiam sibi ad- sti

junxisse ? Atqui non tantum interest nostra, Aetolorumopes ac vires minui, quantum, non supra modum Philippum pi

crescere, et victoriae tuae praemium te militesque tuos non- jis

dum duas urbes, Philippum tot gentes Graeciae habere. ut

XXXV. Assentiebatur his consul: sed pudor, si irrito Hincepto abscederet obsidione, occurrebat: tota inde Ouinc- attio res permissa est. Is rursus ad eam partem mur?, qua lu

paullo ante vociferati Aetoli fuerant, rediit. Ibi quum utimpensius orarent, ut misereretur gentis Aetolorum, exire sualiquos ad se jussit. Phaeneas ipse principesque alii ex- Ct

2 templo egressi sunt. Ouibus provolutis ad pedes, Fortuna, na

inquit, vestra facit, ut et irae meae et orationi temperem. ve

Evenerunt, quae praedixi eventura : et ne hoc quidem reli- fu

qui vobis est, ut indignis accidisse ea videantur. Ego ta- de

men, sorte quadam nutriendae Graeciae datus, ne ingrati» M

quidem benefacere absistam. Mittite oratores ad consulem, pr

qui indutias tanti temporis petant, ut mittere legatos Ro- de

mam possitis, per quos senatui de vobis permittatis. Ego eji

3 apiid consulem deprecator defensorque vobis adero. Ita, ut es

censuerat Quinctius, fecerunt: nec aspernatus est legatio- in

nem consul: indutiisque in diem certam datis, qua lega- V

tio renunciari ab Roma posset, soluta obsidio est, et exer- di

citus in Phocidem missus. Consul cum T. Quinctio ad ea

Achaicum concilium Aegium trajecit. Ibi de Eleis et de lil

exsulibus Lacedaemoniorum restituendis actum, et neutra or

perfecta res, quia suae gratiae reservari eam Achaei, ti(

Elei per se ipsi, quam per Romanos, maluerunt Achaico

4 contribui concilio. Epirotarum legati ad consulem vene- fe

runt, quos non sincera fide in amicitia fuisse satis consta- n<

bat: militem tamen nullum Antiocho dederant, pecunia pt

juvisse eum insimulabantur; legatos ad regem ne ipsi qui- ri

dem misisse infitiabantur. Iis petentibus, ut in amicitia T

pristina esse liceret, respondit consul, Se, utrum hostium m

an pacatorum eos munero haberet, nondum scire. Senatum d<

ejus rei judicem fore. Integram se causam eorum Romam V

g rejicere: indutias ad id dierum nonaginta dare. Epirotae gi

Romam missi senatum adierunt. Iis magis, quae non m