A . U . C . 563. A . C . 191. 165

tes notae sunt. Semel primo congressu ad Alliam eos alimfugerunt majores nostri : ex eo tempore per ducentos jam,annos pecorum in modum consternatos caedunt fugantque;et plures prope de Gallis triumphi, quam de toto orbe ter-rarum, acti sunt. Jam usu hoc cognitum est, si primum 4impetum, quem fervido ingenio et caeca ira effundunt, sus-tinueris, fluunt sudore et lassitudine membra, labant arma :mollia corpora, molles, ubi ira consedit, animos sol, pulvis,sitis, ut ferrum non admoveas, prosternunt. Non legionibuslegiones eorum solum experti sumus, sed vir unus cum virocongrediendo, T. Manlius, M. Valerius, quantum Gallicamrabiem vinceret Romana virtus, docuerunt. Jam M. Man- 5Hus unus agmine scandentes in Capitolium Gallos detrusit.Et illis majoribus nostris cum haud dubiis Gallis in terrasua genitis res erat. Hi jam degeneres sunt ; mixti, et Gal-lograeci vere, quod appellantur: sicut in frugibus pecudi-busque, non tantum semina ad servandam indolem valent,quantum terrae proprietas coelique, sub quo aluntur, mutat.Macedones, qui Alexandriam in Aegypto, qui Seleuciam ac 6Babyloniam , quique alias sparsas per orbem terrarum colo-nias habent, in Syros, Parthos, Aegyptios degenerarunt.Massilia, inter Gallos sita, traxit aliquantum ab accolis ani-morum. Parentinis quid ex Spartana, dura illa et horri-da, disciplina mansit ? Generosius in sua quicquid sede gig-nitur-, insitum alienae terrae, in id, quo alitur, natura ver-tente se, degenerat. Phrygas igitur Gallicis oneratos ar - jmis, sicut in acie Antiochi cecidistis, victos victores caede-tis. Magis id vereor, ne parum inde gloriae, quam ne ni-mium belli sit. Attalus eos rex saepe fudit fugavitque.Nolite existimare, belluas tantum recens captas feritatemillam silvestrem primo servare, deiride, quum diu manibushumanis alantur, mitescere; in hominum feritate mulcendanon eandem naturam esse. Eosdemne hos creditis esse, qui 3patres eorum avique fuerunt ? extorres inopia agrorum pro-fecti domo per asperrimam Illyrici oram ; Paeoniam inde etThraciam, pugnando cum ferocissimis gentibus, emensi, hasterras ceperunt. Duratos eos tot malis ezasperatosque acce-pit terra, quae copia rerum omnium saginaret: uberrimoa gro, mitissimo coelo, clementibus accolarum ingeniis, omnisilla , cum qua venerant, mansuefacta est. feritas. Vobis, gmehcrcule, Martis viris, cavenda ac fugienda quamprimumamoenitas est Asiae. Tantum hae peregrinae voluptates adexstinguendum vigorem animorum possunt; tantum contagiodisciplinae morisque accolarum valet. Hoc tamen, feliciterevenit., quod, sicut vim adversus vos nequaquam, ita famamo.pud Graecos parem illi antiquae obtinent, cum qua ve-nerunt ; bellique gloriam victores eandem inter socios habe-bitis, quam si servantes antiquum specimen animorum Gal-los vicissetis.