247

A. U. C. 570, A. C. 184.

P e rfnsnm fleta appareret omnibus loqui non posse, Tan-dem vicit dolorem ipsa necessitas, quum dicere juberent,a tque ita orsus est. Omnia, quae reorum, antea fuerant 2aii xilia, pater, praeoccupavit accusator. Simulatis lacrimislr } alterius perniciem veras meas lacrimas suspectas tibi fe-Clt - Quum ipse, ex quo ab Roma redii, per occulta cums ais colloquia dies noctesque insidietur $ ultro mihi non in-itiatoris modo, sed latronis manifesti et percussoris, spe-induit. Periculo suo te exterret, ut innoxio fratri per 3eu ndem te maturet perniciem. Perfugium sibi nusquamSentium esse ait, ut ego ne apud te quidem quicquam speiAliquae habeam. Circumventum, solum, inopem, invidiaSfatiae externae, quae obest potius, quam prodest, onerat.

illud quam accusatorie, quod noctis hujus crimen 4fiscuit cum cetera insectatione vitae meae} ut et hoc, quodquale sit, scies, suspectum alio vitae nostrae tenorejaceret: et illam vanam criminationem spei, voluntatis, con-giorum meorum nocturno hoc ficto et composito argumentolalciret. Simul et illud quaesivit, ut repentina et minime 5Praeparata accusatio videretur, quippe ex noctis hujus metu® tumultu repentino exorta. Oportuit autem, Perseu, si pro-ditor ego patris regnique eram, si cum Romanis, si cumal -iis inimicis patris inieram consilia, non exspectatam fa-^alam noctis hujus esse, sed proditionis nieae ante me accu-Sll tum : si illa separata ab hac vana accusatio erat, invi- 6diamque tuam adversus me magis, quam crimen meum indi-ctura, hodie quoque eam aut praetermitti, aut in aliudte mpus differri : ut perspiceretur, utrum ego tibi, an tu'Pihi, novo quidem et singulari genere odii, insidias fecis-Se s. Pgo tamen, quantum in hac subita perturbatione po-* e fo , separabo ea, quae tu confudisti : et noctis hujus insi-dias, aut tuas, aut meas, detegam. Occidendi sui consilium 7inisse, videri vult: ut scilicet , majore fratre sublato,Cjus jure gentium, more Macedonum, tuo etiam, ut ait,Indicio regnum est futurum, ego minor in ejus, quem occi-dissem, succederem locum. Quid erga illa sibi vult parsQ itera orationis, qua Romanos a me cultos ait, atque eorumfiducia in spem regni me venisse ? Nam si et in R.omanis 8ta ntum momenti esse credebam, ut, quem vellent, impone-r ent Macedoniae regem, et meae tantum apud eos gratiaeCnfidebam, quid opus parricidio fuit} An, ut cruentum fra-Crna caede diadema gererem ? ut illis ipsis, apud quos autVera, aut certe simulata, probitate partam gratiam habeo,quam forte habeo, exsecrabilis et invisus essem ? nisi T. 9Quine dum credis, cujus virtute et consiliis me nunc arguisr egi, quum et ipse tali pietate vivat cum fratre, mihi fra-ternqe caedis fuisse auctorem. Idem non Romanorum so-gratiam, sed Macedonum judicia, ac paene omniumdeorum hominumque consensum collegit , per qua,e omnia se