248
T. Livii Lib. XL. Cap, i3 —io.
io mihi parem in certamine non futurum crediderit. Idem,tanquam in aliis omnibus rebus inferior essem, ad scelerisspem ultimam confugisse me insimulat. Vis hanc formu-lam cognitionis esse, ut, uter timuerit, ne alter dignior vi-deretur regno, is consilium opprimendi fratris cepisse ju-dicetur?
XIII, Exsequamur tamen quocunque modo conficti or-dinem criminis. Pluribus madis se petitum criminatus est,et omnes insidiarum vias in unum diem contulit. Volui i' 1 'ter diu eum post lustrationem, quum concurrimus, et quidem-si diis placet, lustrationum die occidere: volui, quum Ofcoenam invitavi, veneno scilicet tollere: volui, quum cornis-satum gladiis accincti me secuti sunt, ferro interficere•
2 Tempora quidem qualia sint ad parricidium electa, vides•lusus, convivii, comissationis. Quid? dies qualis? <? u .°lustratus exercitus, quo inter divisam victimam , praelati somnium, qui unquam fuere, Macedoniae regum armis re-giis, duo soli tua tegentes latera , pater, praevecti suniuf
3 et secutum est Macedonum agmen. Hoc ego, etiam si quidante admisissem piaculo dignum, lustratus et expiatus sa-cro, tum quum maxime in hostiam itineri nostro circumda-tam intuens, parricidium, venena, gladios,' in comissati 0 'nem praeparatos,, volutabam in animo : ut quibus aliis deW'de sacris contaminatam omni scelere mentem expiareris
4 Sed caecus criminandi cupiditate animus, dum omnia su-specta efficere vult, aliud alio confundit. Nam, si veneri 0te inter coenam tollere volui, quid minus aptum fuit, quQljpertinaci certamine et concursu iratum te efficere, ut mef 1 ’
g to, sicut fecisti, invitatus ad coenam abnueres? Quum a 11 'tem iratus negasses, utrum, ut placarem te, danda oper°fuit, ut aliam quaererem occasionem, quoniam semel vene-num paraveram? an ab illo consilio velui transiliendum fidaliud fuit, ut ferro te, et quidem eo die, per speciem comis-sationis, occiderem? Quo deinde modo, si te metu mort iScredebam coenam evitasse meam, non ab eodem metu com lS 'sationem quoque evitaturum existimabam?
XIV. Non est res, qua erubescam, pater, si die f etl °inter aequales largiore vino sum usus. Tu quoque , velim,inquiras, qua laetitia, quo lusu apud me celebratum heste r 'num convivium sit, illo etiam (pravo forsitan) gaudio P r °’vehente, quod in juvenali armorum certamine pars nostre
3 non inferior fuerat. Miseria haec et metus crapulam f a 'cile excusserunt-, quae si non intervenissent, insidiator^ 1nos sopiti jaceremus. Si domum tuam expugnaturus, cap 10orno, dominum interfecturus eram, non temperassem vin°n unum (Hem? non milites abstinuissem meos‘i Et, ne eg°me solus nimia simplicitate tuear, ipse quoque minime mo-tus ac suspicax frater, Nihil aliud scio, inquit, ni-hil arguo, nisi quod cum fe r ro comissatum