2083 Hera (Kulte in Thrakien etc.)
1871—72 p. 239. — g) Sorlyik im KnazevazerKreise. Piinthe mit der Inschrift:
” Ηρα Σονκητηνή Τι(βέριος) Κλαύδιο\ς\
(/ > , <Ί
Κυρείνα Θεοπομπος @εοπυμπ\ον\στρατηγός 'Αστικής της περί Πέ-ριν&ον, Σηλητικής ορεινής, Αεν&ε-[λ]ητικής πε\δι]ασίας ' χαριστήριον.
Λ. ν. llomaszewski, Arch.-Epigr. Mitth. 10 (1880)ρ. 239—241 nr. 4. — h) Bei der Brücke über 10die Rusika, unweit Stari-Nikup. Basis: AdΌλνμπίω καϊ"Ηρ a και’Α&ηνά 7'[t|j. j Kl. Πρεισ-κεΐνος άργνροταμίας καί (τρις) αρ[|α<;] την(πρώτην) άρχήν τα αγάλματα νπερ της πόλεοοςεκ των Ιδίων άνέσνηαα. ν. Domaszewski a. a. Ο.ρ. 242 nr. 9. „Die Capitolinische Trias, denndiese scheint mir gemeint, ebenso in der In-schrift aus Nikopolis Berl. Monats!). 1881 p.459: Ad Όλνμπίω και "Ηρα Τάυγία. και ’Α&ηνάΠολιάδι, ist charakteristisch für die Griechen- 20stadt, welche ein Machtwort des römischenKaisers geschaffen.“— i) Nicopolis ad Hae-mnm. Ein Altar zur Benutzung für die υμνω-δοι φιλοσέβαστοι durch Lucas, Bürger vonNicaea und Nicopolis gewidmet Ad Όλνμπίωκαί. "Ηρα Ίνγία και ’Α&ηνα Πολιάδι, Jirecek,Monatsber. d. Berl. Ak. 1881 p. 459, Roehl,Bursians Jahrcsber. X. Jahrg. 3. Abth. 1882.Bd. 32 p. 145. — k) Dacia mediterranea.„In einem „gradiste“ bei dem Dorfe Tu den 30|nordwestl. von Serdica] (nicht weit von derStrafse von Sofia nach Lom) wurden einigerohe Basreliefs gefunden: zwei höchst primitiveFiguren des Zeus (mit einem Adler zur Seite)und der Hera mit den Inschriften (jetzt in derBibliothek zu Sofia ):
1. Κυρία "Ηρα η κωμα\ρχία ευχήν.
2. Κνρίω Αιϊ ή κιομαρχία\ ευχήν.“Constantin Jirecek, Arch. Fragmente aus Bul -garten, Arch.-Epigr. Mitth. aus Oesterr. 101886 [p. 43—104] p. 52. — 1) Marmorreliefim Kloster Sveta Trojica bei dem DorfeVakuf , ungefähr 5 Kilom. südl. von Doga-novo, [nordw. von Hadrianopolis ], über einemBrunnen. „Zeus mit einem Scepter (oder Lanze)und einer Patera in den Händen, und Hera mit verhülltem Haupt, einem Gefäfs in derRechten und einem undeutlichen Gegenstandin der Linken“. Oberhalb:
— \_η\νακεν,
Ad σωτήρι και ” Ηρα ΣΑΡΣΗΗΜ τ : ΤΤΑΚΕΝ&ος Ααικάαου φύλαρχος υπέρ τε εαυτόν καίΣΥΝΝΟΥ αυν\\3ί]ου Έπνρεος Βέκος και τέκ-νων Νεικήτου και, Jirecek a. a. Ο. ρ. 144Note 11, nach Skorpil, Einige Bemerkungenüber archäol. u. hist. Untersuch, in Thrakien .Philippopel 1885 p. 81 (bulgar.). — m) Thasos :το τής”ΙΙρης ιερόν erwähnt in einer Wohnungs-angabe einer Kranken bei Hippokrates, 1. Buch coder Epidemien ed. Littre 2 p. 716 (ή κατέκειτοπαρά το τής "Ηρης ιερόν), Conze, Heise auf denInseln des thrakischen Meeres p. 10. [Drexler.]
Östliche Inseln und Kolonieen.
1) Lesbos . Schol. II. 9, 129: παρά Αεα-βίοις άγων άγεται κάλλους γυναικών έν τω τής"Πρας τεμένει, λεγόμενος καλλιστεία. Vgl.
Anthol. Gr. 9, 189: ελ&ετε προς τέμενος γλαν-κώπιδος αγλαόν "Ηρης [ Αεσβίδες κ. τ. λ.
2) Kyme (Ήρη νύμφη) und Erythrai ( Η. ιτελείά)·. Dittenberger, iSi/ZI. 370.127. 134. Preller- [Robert, Gr. ΜΑ 1, 163. Aus den Beinamen
ist wohl auf einen Ιερός γάμος zu schließen.
3) Samos. Der Samische Heratempel war )
zu Herodots Zeit der gröfste von allen ( Herod. *
3, 60. Strab. 637; mehr bei Pauly, Realenc-unter Samus; [P. Girard, L’Heraion de Samos ,
Bull, de Corr. Hell. 4 p. 383 — 394. PI. 12;
M. Giere, Fouilles ά l’Heraion de Samos, Butt,de Corr. Hell. 9 p. 505—509. Drexler.]). Nachder Legende bei Paus. 7, 4, 4 sollte derTempel von den Argonauten gegründet und dasKultbild von Argos mitgebracht sein, währenddie Samier behaupteten, Hera sei auf der Inselam Flusse Imbrasos oder Parthenios und zwarunter dem Lygos, der sich zu Pausanias ’ Zeitennoch im Heraion befand, geboren (vgl. auchSchol. Ap. Rh. 1, 187. Apul. Met. 6, 4). I* 1Betreff des alten auf Münzen von Samos ab ge-bildeten Agalma von Smilis, das Hera offenbarals Braut darstellt, s. Overbeck, K.-M. 2 (Herd)
S. 13 ff', unt. S. 2109. (Andere Münzen von Samo smit Heratypus s. b. Imhoof-Blumer , Monnaiesgrecques 300 ff. [ Gardner, Samos and Sa>nM nCoins, Hum. Chr. 1882 p. 201—290; Typ. 15, ®·
Read, Hist. Hum. p. 517—518. Drexler.] Vglauch die alterthümliche Votivstatue im Butt-corr. hell. 1880 S. 383 u. 483 ff. Taf. 13. 14). Wirhaben es also sicherlich auch hier mit einemιερός γάμος zu thun, der noch dazu ausdrücK-lieh von Varro b. Lact. Inst. 1, 17 bezeugwird: simulacrum in habitu nubentis figuratufflet sacra eius anniversaria nuptiarum ritu ceie·brantur. Nach Menodotos von Samos b. Athen· .
672 a—e war der samische Herakult von derArgiverin Admete (s. d.), Tochter des Eurystheus, gestiftet worden. Aus der weiterenätiologischen Legende ist als wichtig hervor-zuheben, dafs das Bild der Hera jährlicheinen bestimmten Ort gebracht, und hier 1Lygosgebüsch versteckt und mit Kuchen (H°®zeitskuchen; vgl. auch Nikainetos b. Ath^
673 b u. c) bewirtet wurde, worin schon läng®
(s. unten S. 2101) ein Hochzeitsritus erkannist (vgl. auch August. C. D. 6, 7. ÄcftoZ- '
S 296). Von dem Flusse Imbrasos hiefs H eΊμβρααίη (Ap. Rh. 1, 187 u. Schol. 2, 800 u·
Schol. Auch der Ort Ipnus auf Samos h aeinen Heratempel, daher der Beiname ’drrr°Vfoder Ίπνουσία (Steph. Byz. s. ν. ’ίπνονς). yden der Göttin auf Samos zuerst geheihgPfau s. unten S. 2106 und vgl. Hehn, KulturiUetc. 2 253 f. Über eine Hera Eileithyia (?) l ’ asKurotrophos(?) auf Samos s. unten S. 2093 (Epigramm des Diodoros Sard. und Hom.
12. [Beiname άρχηγέτις: Bull, de Corr. f B2 p. 180/1 nr. 1. Drexler.] In der SchlachtMykale wurde der Name Hera den Gnec f
als Parole gegeben (Jahrb. f. cl. Philol·
S. 349 f.). Eine samische Kolonie in Ihra ^
hiefs Ήραίον τείχος. [Die Personifikation ß
zu Ehren der Hera auf Samos gefeierten »P ^(Heraia) will Gardner a. a. O. p- 283 n 1 · ^
PI. 6,5 mit einer mit kurzem Chiton beklei ^ ^einen Kranz und Palmzweig haltenden,