DIE ERNI MIS 1
A Qubòd quæ gubtiliorum ſunt partium, Fromptius propriam eerant actionem, Juum quæCraſſiorum, Tamelſ Bandem cum illis F. acultatem obtiucaut. ECAl.. r. v. c. 4. I Giturꝰeorum, quæ in confeſſo eſt facultate eſſe calida nullum omnino apparet nos excalſacere,fol. 4. k Prius q in tenuia ſit comminutum. Nam ſi quis piper ſolidum cuti inf pergat, nullam planè ca-
liditatem percipiat: eadem ratione ſiquis vel linguæ imponat, aut deglutiat, aut alio pacto vtatur in-
tegro, haud quaq;ᷓ diligenter trito,& cribrato, ac non adeo cõminuto, vt pollinem tenuitate referat.
Na quod pollinis inſtar tenue cuti inſſ pergitur, excalfacit, ac maxime ſi affricueris: præterea quod
linguæ admotum fuerit, aut in ventrem deuoratum: At quod ſolidũ integrumq; imponitur, nec cu
tem calfacit& linguæ ventriq; exiguum duntaxat caliditatis ſenſum moiiet. taqʒ cum tenuiũ eſſepartium dicantur quæ facile in tenues partes comminuuntur, craſſarum vero partium quæ contra:tum dura viſcoſaque ægre, acdifficulter, automnino in tenues comminui non poſſint: fragilia ve-ro& quæ citra viſcoſitatem mollia ſunt, prompte in tenues ſoluantur:hinc conſtare arbitror multaeſſe facultate calida, ac facile accendi, verum nos haud facile excalfacere. Nam ignis, vt quiomniumeſt tenuiſſimus, ſimulq; calidiſſimus,& in profundum facile penetrat,& comminuit, extenuatq;,&vincit, atq; in ſuam deniqʒ naturã conuertit, vnd equaqʒ ſcilicet ſimile reddens, atque exuperans idB quod contingit: At noſtra caliditas ſu Pra q; ꝙ craſſæ ſit eſſentiæ,& halituoſa, inſuper infirma eſt, vt
non facile mutet quod contingit. Oſtenſum eſtaũt in tertio de Tem peraturis(quo ſine, quæ hic di-cuntur, affequi eſt impoſſibife) nullt᷑ eorũ, quæ nos excalfacere apparent, perinde vtignem poſſecalfacere, verum vt materiam accendi facilem: ſi quidem mutationis principium à noſtra caliditateaccipientia, vt calami aridi ab igne, nos contra recalfaciunt,& vclut partes fiunt quædam caloris natiui, ſicut illi ignis: nam quod prius erat calamus, id nunc fit ignis, Vt mutantis ipſum ignis eſſentiãtotam adaugeat,. Monſtrauimusaũt quædam, vbi vel leuem fuerint mutationẽ extrinſecus aclepta,ſecundum naturam deinde ſuã ad plurimã mutationem procedere. Quamobrem mirandum noneſt, ſi queedã medicamenta primæ quidẽ mutationis principiũ à noſtro calore nacta, inde iam per-ant eum quoqʒ, qui mutabat ſuperare. Nam cum corporis cuiuſqʒ proprietas alia habilis ſit ad ſu-ſcipiendum calorem, alia inhabilis, fit vt paria principia non ſequatur par incrementum.
L Qubd bharmaca, qu Faruamm ſortila ſuut Holem corpoream, Nag lis gan, Quum quæ agnam
0 Vin etiam quod corpus admodum exile facilius alteratur mutaturq; ab eo, cui admotum
eſt: quod autem grandius eſt, non niſi tem poris ſpatio, ac vix tandem etiam ſenſibilem alte-
N rationem ſuſtinet: id cum non modo a phyſicis naturam ſerutantibus ſit demonſtratum,
C ſed cuiuis etiam homini rei ipſius experientia notum: ſatis magnum adfert teſtimonium ijs, quæmo doo dicebamus. Quippe ſi piperis particulæ à nobis accipere debent mutationem: eoq; accipiãtfacilius, qud fuerint minutiores: mirandum non eſt, li eas tanto citius excalfacere experiamur, quã-
to accuratius in minimas fuerint comminutæ. f f
Medicamenta Pareim eli am ſortiia tum Hacultatem, tum Conſiſtentiam, Quanto RarioribuusAplicentur coporibus, Tanto Ocyus actionem am cx ercere. 0A. 12.Vinetiam ꝙ extima cutis ſuperficies calloſa ſit duraq;& frigida, tum quod ſub ea eſt, quan-to profundius ſubeas, tanto fit calidius, nemo ambigit. Hufe ſanè rationi ſi duo etiam prin-cipia in alijs à nobis tractationibus demonſtra ta adiecero, ita deniqʒ vniuerſum poſſis colligere · Alterum quidem ad demoõſtrationem principiorum, ſiue lemmatum, ſiue axiomatum, ſiuepropoſitionum, ſiue tcunqʒ nuncupare libebit, in commentarijs de Pemperamentisdemonſtra-
tum eſt, Cutem videlicet omnẽ in primo ſtatim ortu ſibi eſſe continuami at temporis ſpatio perſo- i
rari, ac plurima nanciſei ſpiramenta ritu cribrorĩ. Alterum vtilium ad ratiocinationẽ propoſitio-
num elt, Corpus vniuerſum xpirabile eſſe ac inſpirabile, vt inquit Hippocrates. Euſius autem dehac dictum eſt in libro de Vſupulſuum, vbi demonſtrauimus arterias, vbi ſe dilatantes vndiqua-P que,& per omnes meatus attrahunt, non aerem modo halitum q; attrahere: ſed quicquid etiã trahifacile, ac tenue ſic adi piritalis eſſentiæ impetum expedite conſequi. Quibus ſic ſe habentibus mul-
t venæarteriæq; aperiuntur in cuius meatus& in ipſius ſuperficiem internam: ac in meatuumperforationes haud pauca peruenire venarum arteriarumqʒ oſcula exiſtimãdum eſt, nihilo que ſe-eius ad extimam ſuperficiem ita vt ipſę oſculis ibi finiant: Tum quicquid piperis ad exactiſſi mitredactum fuerit pollinem, ſimul cum ambiente aere ab arterijs attrahi; ipſumq́ʒ protinus à calorefatiuo tranſmutari, idq; tum ob paruitatem, tum ob ingenitam vt ã calore altereturaptitudinem:ſiquidem haud aliud illi erat facultate eſſe calido, q; facile poſſe incaleſcere. Quod ſi ſemel id illi in-
it, mirum non eſt peromne corpus tempore perlatum, ipſum recalſacere: ac proinde primum ma-imeq;ab id genus medicamentis incaleſcere partes, quas primũ contigerint: deinde quæ his ſuntProximæ& continentes: ac ſic deinceps tertio, quarto que loco, pro ſitus videlicet vicinitate cums quæ primo incaluerant, incaleſcere. EHæc ſcientifica conſtant demonſtratione, non tamen jjs ſa-tis credibili; qui in primis non fuerint exercitati. O portet enim in ijs quæ de Elementis ſunt ra-tiocinationibus eſſe verſatum atque in commentarijs de Tem peramentis,& V ſu pulſuum,& an-de hæcc omnia in demõſtrandi methodis peritum. Sanè paucis datum eſt omnia percurrere. VerũHis quidem ſuffecerit(mea ſententia)in euidentibus duntaxat verſari, paucis attactis communibus
5 Quinta Claſſis. AAAAA ĩiij rationibus