＋ Gracè im-reſl legitur. 75505 -JolN,. 4quod Androzacho Vocato.In atiquißimodt cod. legiturU Au-pos dNerDονοπννον7. 0 Juocdld 77ro, cui nomenMagnus.

6. E pid. cd. 2. t.25. 3.164. h

DEH ITHEREA UA

5 0 9.„. 5.— 8.Repub. atque Timæo in ſenectute ſcriptis, proculdubio planè diuerſam in his loquendi rationem inueniemus, ſic quoque, E

Si libros priores de Placitis Hipp.& Plat. à Galeno ante 37. ætatis annũ ſcriptos, libris Methodi, alijsq́; in ſenectute editiscomparemus, certè non parũ ſcribendi rationẽ᷑ in vtriſq; diuerſam agnoſcemus, in illis enim fabulę& poetarũ ſigmentacõmiſcentur plurima, in methodo omnia oratione& ſententijs grauioribus tractantur. Ia verò de helenio& trifolio quæhic dieunt̃, partim ex vulgi ſermone relata ſunt(qualia nõ rarò apud Hriſt. ipſum reperire licet)partim mendoſa videntur;ſiquidẽ apud Paulũ Aegineta lib. y. cap. de Satyrio eadẽ ex Galeno de trifolio, ſed diuerſo modo citantur, quanquã& hæcpotuit Galenus apud quẽpiam aliũ auctorẽ legiſſe,& vt acceperat, ſuis ſcriptis tradidiſſe, Nec quicꝗᷓ nos moueat, ꝙ Razesin ſuo cõtinẽte,& Rabi Moyſes in aphor. ſępiſlimè hunc librũ Gal. citẽt ſub titulo de theriaca ad Cęſarẽ, qm̃& rabes& aliaGal. volumina ſub alijs, qua nos, titulis habuiſſe vident᷑, cũ de locis affectis inſcriptũ volumẽ ſciẽtiarũ li bros,& de medẽdimethodo ſanitatis ingeniũ vocẽt, ſimiliterqʒ multaalia: niſi quoqʒ dicere licet, hũc librũ abſq; titulo& principio ad Ara.bas perueniſſe, ipſosq; cõiecturis aliquibus ductos ad Ceęſarẽ ſcriptũ putaſſe. Nec forſan vero diſſimile videat;, totum illudprincipiũ vel additũ, vel immutatũ fuiſſe; qũquidẽ nõ memini ex multis veteribus, ꝗ librũ de theriaca citàt quẽ d ad Piſo-nẽ appellare, ſed vel ſimpliciter de theriaca, vel de theriaca ad Cæſarẽ. Hæc oia argumẽta ſcio facile poſſe refelli,& ſtylũ li-bri à Galenico nõ parũ differre, verumtñ auctoritas veterũ, ꝗ pro Galeni genuino habẽt, tractationis ſumma illa diligẽtia,exquiſita totius theriaceę naturæ cõpoſitionis aliarumq́;ʒ conditionũ alibi à Gal. aut nullo modo, aut ſaltem nõ ita abſolutetraditarũ declaratio à poſterioribus cõmendata perſuadent, vt à Gal. conſcriptũ vel ſaltẽ eius placitis minime cõtrariũ.&ob id neq;ʒ reijciendũ, neq; inter ſpurios habendũ putẽ: eo maxime ꝙ niſi eius libri auctoritatẽ probatã habeamus, condi-tiones theriacę, atq; omnia ferè ad ipſam pertinentia hic tantum pertractata, vnde ſolità fidem mereantur, non inuenio.

2 lA D P IS ON EM

Julio Martiano Rota Interprete-

Libri Dedicatio, Andromachi Commendatio:& Quid Calenumimpulerit Ad hoc opus ſcribendum.

F

Al.

IT bunc tibi de Theriaca librũ, maxime Piſo, diligẽter oĩa perſcrutans, cũ ipſe vl-ro de induſtria dedicaui, tũ quia animũ tuũ ab huiuſce medicamꝭti cognitione

alijs quã plurimis, tibiqʒ conſuetis voluminibus circũſeptũ te offendi:& ſeriptũquendã de T heriaca libellũ auide percurrentẽ inueni. Soles. n. à publicis occu-pationibus ociũ nactus, tẽpus oẽ in euoluendis antiquorũ philoſophorũ libris,cõſumere. Vt igit me tibi accedentẽ, blãdo primũ vultu, deinde verbis etiã, ex-a ü cepiſti, intermiſſam poſtmodũ lectionẽ auſcultantibus nobis ꝓſecutus es. Nã&ego libenter aures adhibeba, cũ opus illud nõ incõcinne ſcripiũ eſſe cõſtaret ſ᷑ à viro quodã, cui nomẽAndromachus fuit, N artẽ medicã ad ſummũ vſqʒ edocto, nec faciẽdo ſolũ, ſed dicẽdo ẽt, vehementerexercitato. Hic itaqʒ ꝙ vtroqʒ pᷣſtaret, reliquos medicos ab ſuæ tẽpeſtatis l mperatoribus anteire, vt mihi quidẽ vr, creditus eſt: cui forlitã& patria aliꝗd ad medicinã optime cõſequendã, attulit. Nã ex inſu

la Creta genus ducebat, qua credibile fuit, vt cõplures herbas, ſic talẽ virũ ꝓducere potuiſſe, ꝗ huma-

no generi ſalutarẽ antidotũ componeret. Cum itaqʒ tu huiuſce viri libellũ legeres, plurimũ quidẽ egogaudebã: admirabarq́; magnopere, ꝙ rebus ꝗᷓ ab eo ſcriptore tradebant̃, mentẽ tãtopere adhiberes: nec

poterà nõ habere magnas gratias noſtri tꝑis fortunæ, ꝙ te vſq;adeo ſtudioſum medicinæ cõſpiciebã.

Maior ſiquidẽ pars hominũ aures tantũ ſibi demulceri volunt medicorũ orationibus: tu verò non ſo-lã, quæ ab eis dicunt᷑ cũ voluptate audis, verũ etià multa quæ nõ exprimuntur, inſita tibi prudentia&aptè& facile conijcis: immo& Keen quædã ſic accuratè cognoſcis ac inſpicis veluti nos qui ma-gnis laboribus iſta didicimus. Id quod ego quã veriſſimè ſum in te ipſo contẽplatus, atqʒ magnoperedemiratus, qñ chariſſimus omniũ tibi filius, vrgente quadã equitandi neceſſitate ſummis femoribusægrotauit. Sacris enim certaminibus tunc ipſe præeras, quæ in honorè deorũ Romanorum celebra-bantur. Oportebatautẽ eo tẽpore, nobiles etiã pueros equis inſidentes, atqʒ pro conditioneicertaminũad numerũ diſcurrentes, ludũ quendã obire. Tunc igitur filio quoqʒ tuo valde tenero coxarũ ſummi-tas à ſubiectis ſtragulis contuſa, inflãmationẽ cõtraxit,& inde ſaniẽ collegit, quã per inciſionẽ educereopus fuit. Ac puer quidẽ, perinde atqʒ iã vir aliquis eſſet, patienter omnia ſuſtinens apte curabat̃: pu-taſſes illũ ad inſtantia mala fortiter toleranda philoſophorũt ſermonibus optime inſtructũ. Tu verò di-

ligenter adeo, præſens cũ fores, inſpiciebas,& omnia quę a nobis fiebant, annotabas, vt ſi qñ minus ap-

te quippia fieret, inſtares illico moneresqʒ¶ Nihil temere ſecundum Hippocratẽ agendũ. Quamob-rem ego ſingula diligentius obſeruans, etiã pluſquã conueniat operoſius quippiã quod abs te fieret,animaduerti. N ſi quod eorũ quæ à medente imponebantur, apte minus inſiſteret, illud tu ſtatim tuisdigitis ita transferebas, atq; ſic decẽter vulneri coaptabas, vt mirabile foret ſpectare, tantã te manibuspromptitudinẽ oſtendere, ob amorem quo filium proſequebaris, ingeniumq;ʒ tuum ad omnia verſa-ile, quantã qui ſunt artè exacte conſecuii. Quamobrẽ illud in te merito conſpici poſſe videbat᷑ quodetiam ſapientiſſimus philoſophus Plato ſicut par fuit, in quã plurimis ſœpe ſpeculatus, veritatisqʒ ne-ceſſitate delectatus, aſſeruit, Quæ in noſtram cognitionẽ veniunt, non diſcere nos, ſed reminiſci, inge-8 nitamq;

nõ abhorrentè animaduerti, quo tꝑe, ſicuti conſueueram, ædes tuas ingreſſus,& r