DE AN TIDOTIS

optimum quodque, per ſe ipſum intelliget: qui. n. memores ſunt eius quod ſuperiori anno emerũt, E.

cum aliud melius illo vident, facilè hoc illi præſtare dijudicant. Ex herbis ſiquidem quæcunqʒ vnacũ ſemine ſummis ramuſculis adhærente apportantur, pro cuiuſqʒ tamen conditione, plurimũ ſe-minis habentes, non habentibus: vegetas, exilibus: ponderoſas, debilipus: cõ pactas, flaccidis: tẽporenon conſumptas, citꝭ abſumptis, potiores arbitrantur. Aſinus planè is eſſet, qui iſta cogitare neſci-ret. Atque vt hæc percipere difficile nõ eſt, ita nec guſtu& olfactu, quid optimum ſit, dijudicare la-borioſunn erit, hiſce tñ qui eadem ſæpe inſpexerint: nam qua in re medicamenttt guſtu olfactu quetentatum excellit, id ea in re validius ſui generisalijs eſt. Mel itaq;ʒ quod optimum eſſe perhibetur,

dulciſſimt eſt& acerrimũ, eo ꝙ mellis natura acrimoniã dulcedini iunctam habet. Quoties igitur.. 7 1 0 1 7*..muſtũ e dulcibus vuis expreſſum ad dimidias tertias ve coquendo deferbuerit, quamuis dulcedine

melli non cedat; vt aqua tñ obtuſum eſt, nec ſenſum vellicat: atqui mel eiuſmodi non eſt, ſedacrimoniam ita dulcedini junctam habet, vt præſtantiſſimum id ſit quod hiſce duobus excellit. Ac primęquidem optimi mellis notæ ex hiſce ſumuntur: ſecundæ verò ex accidentibus colligũtur naturameius conſequentibus, colore, odore& corpore. Colore nanqʒ luteum mel ſit oportet: corpore veròneqʒ craſſum, neq; cõcretum; neqʒ valdle dilutũ, ſed vniforme totũ: atque ita tenax, vt ſi digito parti

culam ex ipſo ſuſtuleris, defluereq; permiſeris, perinde atqʒ viſcum deſcendat, non cæſim, non fru F

ſtatim. Quanq; ob iſta mel optimũ quidẽ non eſt, ſed cum ſuapte natura optimũ eſt, tũ hæc ſe cõſe-quentia ſigna ſem per habet; ipſumq;ʒ idcirco optimum eſſe iſta ſignificant. Quamobrem ſimplexquodq́; medicamentum ſæpius quiſq; contẽpletur admoneo, quò memoria teneat quantũ quodq́ʒdulcedinis, aut acrimoniæ, aut alicuius ſenſilis qualitatis, habere poſſit neque. n. qualitatum gradusverbis vllis explicari queunt. Accedit præterea& aliud quoddam iudicij genus, quo vis vniuſcu-iuſqʒ medicamenti perpenditur, longa experientia cõparatum, quod oratione declarari non poteſt.Mel quippe è Cnido aduecitt, ſi quis ſigna quæ modò retulimus attendat, optimum adeo cenſebit,vt ipſum thaſio& hymetio proximũ eſſe iudicet: quod tñ vbi conſenuit, vitiũ haud paruum oſten-

dit, vini nanqʒ conditiones aſſumit. Idem quoqʒ rhodio accidit. Vnde quidam theriacã rhodio mel

Cod. impreſ-„is habt eis ljHer. lo-27· 0 g o* 2U Pere?olyous&vo8— 4S ese4. c. Antiquiſoimus ticod. Habet eis% e Leon* 2 7S Vexel70% Y robVescc. i. ad quain annis quan-doque decemY aquoſæ Vi-na peruemsreVidere eſt, bi

primis c.

le cũ admiſcuiſſet:deindeq; tertio pòſt anno iplam mihi non modo guſtu, ſed etiã odore, vinũ redo-

lere inuentã oſtendiſſet,& eã ego conſpexiſſem: id quod euenerat, ex melle quod impoſuerat acci-diſſe dixi. Mirabatur aut ille. Num ego rurſus eũ interrogaui, nũquid& mel plurimum cexiſſet,ipſumq;ʒ diutius deſpumaſſet. Qu ſe feciſſe cũ fateretur, Oh hoc etiã mirabatur ac ſi recõditi quip-piã ex me audiuiſſet. Hic ego eius temeritatẽ dãnare cœpi; ꝙ ex ſola librorũ lectione theriacã confi

cere aulſus foret. Alius quoqʒ theriacam mihi videndam obtulit quã compoſuerat, acidam factam,&

cauſamiʒ ſeiſcitabatur. C ergo ex me cognouiſſet ſe plus vini quam par fuerat impoſuiſſe, nec de-fæcati, nec antiqui: forſanq́;& plus panis quam decebat non ritè confecti viperinis carnibus admi-

ſcuiſſe, ſicq; rem ſe habere fateretur: vt temerarius à nobis obiurgatus diſceſſit.b Qubd l inum in QAntidlotis pomi debeat. AF. 3.

5 1 N primis itaqʒ prouidendum eſt, vt id vini genus imponamus, quod firmiſſimũ eſſe nobis expe

rientia cõpertiꝭ ſit:tũ vt valicdũ quoq;, quod non amplius mutatũ iri per m ultos iã annos explo-ratũ nobis ſit. Nã& debiliſſima vina,&, Veluti quiſpiam diceret, aquoliſſima, vel magnopere auſtera, quæq; præ cæteris aceſcere ſolentniſià primis annis acida flant, integra poſtmodum perſeuerãt.Eſt autẽ huiuſmodi cõmutationis iẽpus alij aliud. Aquoſis quidem non multerũ annorũ: ita. n. vi-

na appellant colore alba, corpore tenuia, atqʒ vt diluantur non multæ aquæ indiga. Demũ talia cum

ſint, vt nec caput omnino petunt, ita nec corpus plane calefaciunt, nec ventris venarum' que conco-ctionem euidenter adiuuant, necdeniqʒ bene alendo corpori conducunt. Celerrimè omnium vinahæc inueterantur:appellant autẽ citò inueterari, periti harum rerũ, ante tempus antiqui vini condi-tiones aſſumere. Suntautem, acrimonia primum, qua planè calefacit, tũ amaritudo quoqʒ ſ ad quã

ſubinde tranſit. Interdũ tñ& aquoſa quędã vina ad vetuſtatem perueniſſe vidimus, ſi primis tribus Ai

annis vel quatuor acida non euaſerint. Potentia autem vn& auſtera& alba vina cũ craſſitie, qnqʒpoſt decennium etiã, nõ ritè ſeruata, aceſcere contingit contingit& quã plurimo tẽpoxe vetuſteſcere. Talia ſunt in Italia Tiburtinũ, Signinũ, Marſum,& Surẽtinũt. Tiburtinum nanqʒ& Marſum,auſterũ eſt,& ſi improuideè reponat aceſcit facilè: Signinũ verò validius,& minus aceſcit, inuetera-tum qʒ optimũt euadit. De Surentino autẽ quid me dicere opus eſt? quod omnes iam ſciũtante an-nũ fermè vigeſimũ crudũ adhuc eſſe: vigeſimo. n. tãdẽ anno viget potui qʒ aptũ diu perſeuerat, necfacile amarelcit, pręſtantia qʒ cũ Falerno cõtendit. Cõtrarias his diſpoſitiones aquoſum vin ſubit,Albanũt, Sabinũ,& quod in Gauro mõte naſcitur, qua parte Puteolos vrbẽ ſpectat: quod qʒ in collibus Neapoli vicinis oritur, Aminæũ quidẽ nuncupatũ, ſed tenue, nec tale quale in Sicilia& Bithy-nia naſcitur Aminęũ. Na licet apud has gentes nõ nihil tenuis& aquoſi vini gignatur, nõ iñ multũabeſt à Sabino quod in Italia naſcitur, neque ab Arſinio& Titacazeno quod in Aſia prouenit autab eo quod à noſtris Tibenũ vocatur, itaà regione Tiba in qua conficitur, denominatum. Atqʒ hæeomnia vina facile in contrarias qualitates mutantur, acidã dico,& amarã: acidam quidẽ à principio,amaram verò ſi poſtea perdurauerint. Locus tñ in quo vinum reponitur multum facit vt ad alteru-

tram qualitatè mutetur. Optimus itaqʒ inter initia locus frigidus eſt, poſtea calidus, vel e contrarip

mullum