.6ecC6cec

ec

ADVERSVS ERA SISTRAT VMEra B. E R

Ioſepho Tectandro Cracouienſi interpreteDenno ab Auguſtino Gadaldino ad ræcorum eremplarium alem emendatus

AR GVMENT VM LIEBER I

Increpat Eraſiſtratum, qui poſt habito Venæ ſectionis auxilio, Nequeefficacibus, Neque tutis Remedijs vteretur.

Aduerſus Eraſiſtratum, qui cum in Ainimlæ pleriſcue Curioſus et, Semel tantumidq; obiter, de V enæ ſectlone entionemfecit. 8

Ihi equidem illud inquiſitione non parua dignum vr̃, cur nam Eraſiſtra-tum, cum cætera quæ ad artem ſpectant, abunde ſatis pertractaret, ac circa minima quæqʒ tãtopere curioſus eſſet, vt& quorundã holerũ cata-plaſmatũ qʒ decoquendi rõnem cõſcripſerit t quorũ facultates vſumq̃ʒi vnquam aliquis alius decharaſſet, non iniuria eorundẽ conficiendi ra-tionem omittere potuiſſet, q quidem id nullius pretij ſit, tale q quodà quouis ex vulgaribus inueniri poſſit) de venæ ſectione interim tã po-tenti ac magno auxilio, quod q;ʒ vel veterum ſnĩa non minus efficaciſſi-mis remedijs cxtolleretur, ipſe nullam mentionẽ fecerit. In illius. n. ope-5— ribus fermè ne nomen quidem vnquam venæ ſectionis, præterꝗ ſemel,reperiri põt: vbi ipſemet, quemadmodum vnicuiqʒ conſiderare facile eſt, obiter potius præterq; in-ſtitutũ, quã ſtudio inſigni, de ſanguinis reiectione agẽs, illius meminit: id qd ex ſuis ſcri ptis intelli-ges, quæ ſic habent: Deligaturæ verò, quæ circa alas& inguina fiũt, non ſunt facièdę more quorun-dam, qui vulgatam curandi rõnem imitantes, nihil aliud conſequunt, q ꝙ ſanguinẽ vinculis abun-de exprimant. Quòd. n. in deligatis corporis partibus ſanguis plurimus recipiatur, ex venarum tenſione, earum qᷓʒ ſectione coniectandum eſt: ex inciſa ſiquidem corporis parte, cum ea deligata fue-rit, copioſior is effluit. Dum verò ſanguinis reiectio cõtingit ex deligatura in tibijs ac braclujs facta,plurimũ̃ eius ibidẽ recipiet᷑. Poſtꝗᷓ etenim qui circa thoracis partes adeſt, diminutus fuerit ſanguis,tũ ipſa quoqʒ reiectio multo minor paucior que fiet. Hoc aũt ipſum facere volunt ij, qui ſanguinẽ

5 D reijcientibus venã ſecant. S ed in hae re Chryſippus multo conſultius agit, quippe qui nõ ſolũ præ-

6c

ec

cc

ec66

ſentia inſpiciat, ſed ẽt imminentis periculi cura gerat. f Huic. n. periculo quod in reiectione accidit,aliud ex inflammatione adhæret, in quo quidẽ offerre aliquid perquã difficile eſt: rurſum aũt ei quià venæ ſectione famẽ longo tꝑe tolerare debeat, ne diſſoluat᷑ verendum eſt. Cæterum Cryſippus ſi-

mulat᷑ q; nutrimentum in corpore iã elaboratũ in loca ſolutu difficilia tranſtulerit, ꝙ eo tꝑe quo diſ

ſolutionis periculum imminet, hoc pacto cibũ differre poſſit, in prõptu eſt. Et hac quidẽ᷑ ille medẽdi rõne vſus nunꝗᷓ offerre coactus eſt, ob id q; ſumma quæqʒ ingenio ſuperauit, ac ꝙ ſibi ipſi vnde-quaqʒ conſtet, frequentiſſimas meruitlaudes. Quòd aũt nullius momẽti hæc ſint& indigna oĩbusmodis, quæ vel ad Eraſiſtrati ſolertiã, quam ille ſibi in hac arte vẽdicat, vel ad auxilij vires reſerant᷑,cuilibet conſtat. Qiquidem ſi neq; apud Hippocratẽ, neqʒ apud Dioclẽ, I neqʒ apud Euriphon

tem, neq; penitus apud quẽquã alium qui ætatẽ Eraſiſtrati pręceſſerũt, tale genus auxilij in ſcriptis

reperiretur, forte ſuſpicari quis poſſet illũ, tanꝗᷓ de eo cuius vſus non dũ fuiſſet inuẽtus, aut apud ce-lebres medicos approbatus, iure optimo verba non feciſſe: Verum cũ permulti alij fuerint, quibusnon in vno tm̃ eodem qʒ leui affectu, ſed ẽt in plurimis acutiſſimis que, frequens huius auxilij vſusiam conſtiterat: ac eo pacto tum Hippocrates omnium bonorum artis medicæ author, tum vetu-

ſtiſſimi quique illo vſi eſſe animaduertũtur: qua quæſo re Eraſiſtratus commoius id adeo ſpreuit,a vt ne

ride de hac relib. g. methodicap. I.

T clarius. inquibus, ſatis ſibi eſſe debe-bat, ubi adquid conferrttrantum dixiſaſet, alteri con-fellionis modũ

relinquere.

olarius. Ruic. n. periculoquod ex reie-clione eſt, periculum inflammationis Pro-ximum eſt. inJuo offerre quidem no facile:ei nero qui poſtuenæ ſectionẽlongo temporeſine cibo per-manſerit, periculum eſi neexoluaturHunc locuminferius declarat Gal. pa.13. 4