IÖ2

Se&io III Cap. VI.

P. 2. Dec. 146. n. 2. Quod si ergo hodie pa-ctum qualecunque initum in Scripturam re-digendum sit, paucae speciales occurrunt cau-telae hic observandae, sed illae, quas genera-ti m in Sech 1. de Contractibus, ut & in materiastipulationis adduximus, in pactis quoque ad-hibendae.

§. II. Hoc tamen circa pacta observan-dum, quia multum interest, an in rem pactumsit conceptum, an in personam, quia illudad heredes, L 40 .pr.ff. de Patt. imo quemvispossessorem , sive singularem successoremtransit, L. 16. & L. 17. /. 5. ff. de Pact. hocnon, sed personae paciscentis praecise cohae-ret, Carpz. P. 1. C.41. des. 14. Vid. Lauterb.Colteg. adff. Tit. de Pati. th. 10. ideoque verbapactorum ita concipienda, ut inde liquido ap-pareat, an tantum personam voluerint obli-gatam, an vero ipsi rei onus imponere inten-derint Quamvis mihi semper consultius vi-sum, si per pactum res ipsa afficienda, ita Utad quemvis possessorem onus transire debeat,ut in specie res illa, propter promissum jushypothecas nexu constringatur, (ei gr. Mas-sen ich ihm die freye Trifft - Gerechtigkeit hiemitbey Verpfändung meiner Güter, in fpecie meinerWälder und Felder concediret haben will) pactumenim solum sine hypotheca nunquam afficitrem ipsius promissoris. Licet ratione stipulatoris in rem esse poffit, i. e. ut non ipsiustantum personae, sed & heredibus, & quibus-cunque praedii possessoribus jus promissumdebeatur.

§. IIL In specie vero quoad pactum denon petendo distinguit Mev. P. 5. Dec. 349.an personae mentio in pacto fiat taxati ve perparticulam tantum; e. gr. Ego tibi tantum re-mitto debitum, sive tibi soli: an vero enun-ciative, si simpliciter personae fiat remissio,ut illo casu pactum sit personale, & ita here-dibus & fidejussoribus non prosit; hoc casuvero reale, ita ut simpliciter tollat debitumquoad omnes. Et hoc in dubio praesumuntDd. scilicet pactum magis esse reale, (nonquod rem afficiat, sed quod ad heredes sittransitorium,) quam personale, per L.9. ff.de Probation.

§. IV. Circa pacta adjecta olim innu-merae lites erant, an & quo casu illa produ-cere possint actionem. Ubi distinguebanturcontractus bonae fidei & stricti juris, & inter-erat quoque, an pactum in continenti, an exintervallo adjectum; pariterque an circa acci-dentalia«, an substantialia contractus, in qui-bus omnibus caute procedendum erat contra-hentibus : Verum hodie de eo solliciti nonsumus, sed cuicunque tandem contractui quo-cunque tempore adjiciatur, validum erit pa-ctum, non quia adjectum, sed quia per sesubsistere & actionem producere potest. Cae-terum an in pacto causa sit exprimenda, pari-terque , an alteri ex pacto acquiri poffit obii,gatio, de eo vid. fupr. Sett. 3. c. 5. jb 2. feqq.

§. V. De pactis successoriis prolixi tra-ctatus extant, quatenus illa moribus appro-bata. Vid. Bartholom. Musculum Tr. integr.de Succeffione dnomalaseu conventionali , nam JureCivili eam regulariter prohibitam esse, cer-

tum est ex L. 15. ult. C. de Patt. paucistummodo casibus exceptis. Moribus v er °eo deventum, ut haec pacta pro illicitis aQ'piius non reputentur, sed ex dispositione jct 1subsistant, modo juramento fuerint confamata. C. Quamvis de Pactis in 6to. ut eaprop^juramentum generalis cautela sit , adpacta confirmanda utilis. De quibus m° rlbus vid. Kohl. de Pattis. dotalib. P. 2. num.l 0 ' \Gail. Lib. 2. obf. 39. mm. 15. Sunt ve shsec pacta duplicia: alia concernunt heredistem alicujus tertii, alia hereditatem ipsorb 13paciscentium.

§., VI. Et quidem si de tertii vivenshereditate acquirenda pactum ineatur, tiseille aut est incertus, & valet pactam eti^Jure Romano. Carpzov. P. 2. cap. 35. des. VHahn. de Jur. rer. Conci. 78. n. 9. Aut cert 115 ’& sic vulgata quidem & Jure Civili probst jcautela est, ut ad ejus validitatem tertii illi 115 * \de cujus hereditate agitur, consensus adhibe 3 ' itur, per L. ult. C de Pact. Verum cum n eC «ita plenarium effectum tale consequatur p 3 , ;ctum, nisi tertius ille in eadem voluntate $ |extremum vita; exitum permanserit. Carp^' -P.2. C. 35. des. 19. Hahn d. I. n.i o. Muse 11 'de Succeff. Conv. Metnbr. r. n. 79. QuapropQ •cautela haec observari potest, ut non nud^ ^tertii consensus adhibeatur, sed ipse tertse 5 ;;simul cum illis paciscatur, sic enim fecundi ^receptos mores a pacto hoc resilire lse 3 1poterit; cum sic non amplius sit pactum d j thereditate tertii, sed de hereditate unius e ‘paciscentibus, Hartm. Pist. P. 4. q. 1. num-ff ialias enim, si nude consensisset tertius, jjuramentum adjectum eum stringeret, ffi 1 jminus resilire posset, Dauth. de Test. num■ i°jj'*Vid. Tract\ nofler de Succeff. ab intefl. Disput' |

cap. 3. ß. 25.

§ VII. Vertun annon sic utilis caise e ^’ut tertius ille, qui cum aliis paciscitur, ^presse renunciet facultati testandi ? VVfyjtum quidem est, hanc licentiam neminetf 1 Apacto auferre posse. Verum hoc ad nost^AJuris Romani pertinet, ubi pacta omniasuccessionem invalida. Extra respectum V elJuris Romani non video ullum morale vstse nhuic pacto sub esse, cum ad testandum nct^ne quidem Civili Jure, obstrictus sit, erg°pacto, ne testetur, se obligare valebit. Q u<1 £ jvis ergo non inutile, expressam testaM^factionis renunciationem adjecisse, quo ,certius constet de enixa voluntate paciscensnon tamen necessaria hsec cautela erit , C Q,tacite per pactum illa testamenti factio eclusa. <

§. VIII- Meretur materies, ut seqoj jjResponso illustretur, quod d. 11. Julii ^^1677. concepimus in casu, ubi pater cU^ §liis, quibus bona materna restituere obstrux-erat, super maternis pariter & suis bonispacta inierat, & praedium quoque suurfl ^j;bianum transactioni inseruerat, reservata 1tem sibi proprietate, & testamento , ^^5tamen huic transactioni contrarium ess e x jpdebeat; postea vero testamento conttcondito decedebat, & inde quaerebatur