De Prfliis.

163

1.

v itn ir

Nüm illa divisio hereditatis sub lit. A.5n , lri 'e vocabilis contractus seu transactionisouis Titii habeat?

fertum quidem est ex Jure Communi pla-^ullam vim obtinere.

per L. 15.19. & fin. C. de Pati.dit ^ hsenquam. hia in casu praesenti debere-ta te viventis tertii quidem ejus consensuini-5 quo casu talia pacta sunt valida;

, d. I, ult.

t en - ta men non ulterius procedit, quam siVir lUS ! n hia voluntate usque ad extremum32 e xitum perseveret.

Carpz. Part. 2. Const. 35. des. 19.

■j. .Quod tamen factum non apparet, dumte J Us paucis diebus post istam transactionemd 3llle ntum condidit, in eoque super quibus-f a 31 c apitibus aliter disposuit, sicut & alioquinPaft tas te ftandi ita favorabilis est, ut eam0 Gbi nemo adimere possit,p a o arg. L.i. C. de SS. Ecclej,\ & ibi DD.

enim instrumento comprehensum, ut^qua portione quis patri defuncto herestgo-i nec obligationem validam inducit, necat Uenti factionem adimit,se. L. Patium. 15. C. de Pati.tj ^ & in casu proposito transactio inita tan-(j e a [? r i s esse non videtur, quin ab ea rece-fior "tio licuerit, & de suo aliter disponere,j^hdem non tantum proprietas praediiFabia-ß ei spresse reservata, sed & liberi ejus te-^esito stare se velle promiserunt.

fy. ^stamen quia 1. Materia pactorum circaUram successionem, juxta universalem Ger-r** consuetudinem, plane in aliam formamnsussa, quam quae de Jure Romano fuit;wandoquidem notum est, quod hodie talia2 futura successione sint valida.,

Barthol. Muscul. Ir. deSuccess Convent.

Membr. 1 . dass. 1 . conci. 3 . n. 58 .

^ tit existente casu mortis successio secundum^ pacta determinanda.

Gail. Lib. 2. obf. 127. n. 1°

Wesenb. Vol. 2. Confli. 71.

> Modest. Pistor. Vol. 1. Cons. 8. qu. 2.

\\ Quia in casu praesenti extra dubium est,*Ui^\itium, quam filios ejus pacta valida vo-^Itro^ife, siquidem non tantum promissioH«, C,t r°q ue facta, adeoque mutuum o-u-

juxta L. Labeo 19. /. Contractus, ff. de

e a

Verb. Signis.

^d & talis modi renunciationes JuriumPotgjp’ unde valida transactio & pactio colligi

3 .

Ulterius 4. Quia illa pactio tantum eum iafinem inita, ut exacta aequalitas servetur interliberos, unde licet alias pactum successoriumnon valeret, tamen si per id induceretur suc-cessionis aequalitas inter fratres , servandumesset, ob favorem «qualitatis.

Cephal. Confli. 332. n. 52. quem sequitur.

Dn. Brunnemann. Comm. ad L. fin. C.de Pati. n. 18-

Uti & 5. Reservata proprietatis in praedioFabiano huic pactioni nil derogant, nec fa-cultatem testandi dare possunt, cum pactumstatim annexum sit; ad quem casum mortisproprietas pervenire debeat.

Ut taceamus 6 . Liberis in casum contra-ventionis expressam hypothecam constitutam,dato jam, valere contra pactum Testam entumsub lit. C. liberis tamen prioris matrimonii nonpoterit prohiberi, quominus, repudiata he-reditate ex testamento delata, actione hypo-thecaria contra possessores bonorumpaterno-rum experiantur, & eo modo adimpletioneminit« divisionis & contractus quaerant.

Proinde credimus, quod formula trans-missa sub A. omnino pro contractu ex consue-tudine valido ctirrevocabili existimari debeat.,§. IX. Si pactum unius paciscentium he-reditatem concernat, tunc vel acquisitivumest, vel renunciativum: de hoc diximus su-perius 8eK. Z. cap. 3. jsi n. Hoc tantum hicloci pro cautela subjungimus, ut si filia in pa-ctis dotalibus renunciet futurae successioni,renunciatio concipiatur nomine fili«, & ab eahoc nomine pacta subscribantur. Si enimsponsus sponse nonline renunciaret, & soluspacta subscriberet, nil inde praejudicii redun-dare posset in sponsam. Unde in facto con-sulti in Facultate d. 25. April. Anno 1670. se-quenti modo respondimus : Quaestio proposi-ta haec est: Num in pactis dotalibus vos, tan-quam ejus temporis sponsus sponse vestrae perrenunciationem in hereditate paterna & ma-terna portioneque inde debita praejudicare po-tuerit?

Quanquam vero Renunciationes futurtehereditatis validae sint. Covarr. ad C. Quamvis,de Pati, in 6 . jf. 1. n. 1.6? 3- & usu quoque Ger-maniae quoad filias frequentiffimae. Cothm.Vol. 2. Resp. 99. n. 103. Berlich.P. 2. Conci. 43.Quia tamen omnis renunciatio renunciantemtantum ligat, cum suo tantum juri & benefi-cio , non alteri quis renunciare possit. L.pen -ult. C. de Pati. Dicitur enim alienum jus irre-nunciabile. Mynsing. Cent. 5. Obf. 63. num. 10.Dalner. de Renunc. cap. 14.' n■ i. Unde in spe-cie DD. eo concludunt, quod nec expromis-

lr a iij a Q U2a Manifestum est, quod Titius con- sione mariti obligetur uxor ad renunciandum,

trans actionem & divisionem nullam

5 adT lerit * tactionem reservare voluerit,^e(r e . ^ e stamentum quidem provocat, ex-

arnen cavit, quod illud obesse trans-Hui -j non hebeat expressam conditionem

6 acento

quod liberi fui alia ratione

Kellenbenz deRemmc.q- 1 r - necmaritusrenun-ciare valet hereditati, qu« uxori debetur Dal-ner. d. c. 14. n. i4- ssha conditionem uxorismeliorem, non deteriorem facere potest ma-ritus, pervulgata. Quorsum solum silentiumsponse nullum sufficientem consensum inferre

ill^ n ^P obsignati esse non debeant, quam potest, partim, quia minorennis fuit, partim,1)011 fu . ifioui & transactioni contrarium quia tacuisse videtur salvo suo jure, uti & jura^ unt ‘ e merj to obtinet vulgatum: hic expressum fili« consensum requirunt, adeo

0;i tü r r c n unciata per pactum expressum non ut quoque juramentum accedere debeat, C.i/ , §re ssus. Quamvis de Pati, in 6 . Faber. Cod. Lib. 2. Tit. 3.

ÄL ^ X 2 des.