l5)

De Statuis Rokndmis.

S tatuas 5 colossos & columnas, Criticis di-Ver lum denotare, jam nullus ambigo, necu tra acceptio Rolandinis magis conveniatw ^° : Fini meo qua Heroi alicui sacras,e §i°tum tamen quorundam simul indices,Sabj5 uiffesuffi det.'

217

D Existentia eo minus ne-

5 eiriJcQ siuo multis in locis ocularis inlpectiot aC s “fcgatur. "

n e ° magis dubii habet, quo Chronici &

Nominis & positurae oc-

Opj n . u<;i Pene omnes de iis abeunt in partes.^ Ca Pita°s Urn ’ dominis ratione, inprimis tria^ ^em r Unt ' Quarum primum a Rolando,Ceuj ^ a f°li M. ex Sorore fiiium & Belli Du-5 sitiat ax ' me strenuum fuisse asserunt, deno-Oois 1 * 111 volunt. Secundum a Melchioreolp da sto

dei

^^agdeburgensibus tribuit, uti Gryphian- giam Legem vere latam fuisse, eaque summampenset, vel ex tractatu ciuem de ori vi- potestatem in ImDeratnres Rnmannc

ab Heimsfeld, vel ex responso quod

dicit actuum ejus scriptor ab eodem principe educa-tus , quod neque scriptis unquam aliquid declara-tum fit , neque quisquam suo - tempore inventusqui ejus notitiam se habere dixerit. Non fugit IQquidem in Genealogiis Caroli plures repeririejusdem Sorores & fratres, sed post Seculumfere a Caroli Magni obitu exaratis ; quibusminor inde asserti ratio, quod unde post tottempora diversum , adeo ab Eginhardi fidehauserint, ne vestigium quidem reliquerintposteritati. Epitaphium Treviri in Mona- 11sterio S. Maximini assertores quidam patroci-nio qmerunt, hac inscriptione : Ada AncillaChristi Soror Caroli Magni. Sed nec Berthahaec est quae Rolandi mater fingitur : Nec in- 12scriptionibus adeo fidus assensus debetur. Re- 13

%

et, vel ex tractatu quem de privi- potestatem in Imperatores Romanos transla-

„ - immunitatibus Magdeb. scripsisse dicit tam, autoritate Ulpiani JCti & inscriptione in

h C °nringius in Dissertat, de Urbibus Gern. th. monumento publico, Romse exhibito, quasi

weifium, sed nondum edito, oriun- Vespasiano renovata eadem, diu creditum

Cujus, idiomate Germanico , verba fuit; cum tamen primo aevo, uti nullus un-

Äiss e non pigebit - Dem sey nun wie ibm quam Historiographus, ita nec JCtus, Legem

k so ist Ruland nicht ein Nomen proprium, Regiam vere latam, senserit. Legem etenimA ,, .• t» •• - - — -

'«d

LANDT.

5

V a Ppellativum quasi RügeS p °situm ex Rüg?» , oder RUen und Landt ,heißt st viel bey derralten Deutschen,

tll> oCsP , nAn,, *• r\ n-1 rvfTn Ci-soonl Qnvon n A

j Ci ; e v accusare, glossa Specui. Saxon, ad

. 2. circa sin 3

i JCti

eii;

2, circa sin 3. Johannis Gryphian-p etiam in aliis acutissimi, in multisoldasti convenientem sententiam in-$ Co,n mentario de colossis Weichbildicis.caß.73.

X^is. Idem fere de Statuis Urbium Saxo-Ll ’ Nir Cont istt •> quee cum primo Weichbildi dic e -} f|j ( /j ’ ac jurisdictionem five territorium civita-< KJ! are nt, factum est , ut imperita plebs , vi-V % Wos stos , sive a magnitudine & proceri-

fiv i

%<!? polatu,

quod Weichbildi vocabulum duriufiu-

‘ r . ROLANDOS vulgo cogno-

l ita e™™ Germani vastum & procerum

$ \

15

16

jus denotare neminem fugere arbitror; Regium vero jus summam potestatem significassain propatulo est; ut hoc asseruisse saltem ipsumappareat; Regio jure translato in Caesarem,omnem potestatem simul transiisse; quod velcredulum vulgus in veram legem latam detor-sit, vel depravatum inscriptionis sensum trans-misit ad Posteros. Sic Trium Regum, Caspa- 14ris, Melchioris, Balthasaris, Christo dona of-ferentium, sepulchrales inscriptiones ColonisUbiorum & alibi videre stiyt; Cum tamen velReges illos fuisse, vel praecise tres non plures,aut pauciores, vel nominibus iis insignitos,nullo aliquo probabili argumento assertum vi-derim ; vide Ravanellum in Biblioth. voc. magi.Tacebo fidem fallentia publica monumentaconficientes, etiam quemlibet Colossum plura. Ut unde digressus redeam : Rolandumtfy* Rolandum dicimus. Verum prius ea- cognatione Carolum Magnum tetigisse, ante\ 1Ce t sectatores plurimos complectatur, Johannem Turpinum , Rhemenscm Archie-tamen caeteris, meretur fidem, dum piscopum falso dictum, commentus nemo est;falsa nititur conjectura; pleriqueenim id em que primus Autor, Statuas, de quibus\ \|i 111 Afagnum statuas hasce a Nomine Ro- ago, Rolando isti suisse consecratas. In qui-Jy Fii ex sorore filii, dici voluisse autu- bus tamen non majorem fidem, quam in re-^ Uti Erpold. Lindenbrogius in Chron. Ca- liquis fere omnibus, quae memoris prodidit,h^fifol- 150. & 296. GeorgiusFabr.de merebitur; Quippe quae maximam partem falsa^ K I ^ a xon. lib. 7. pag. 785. jsohannes Brotuff. jamdudum Petrus Mantuanus , Bernhardi Fernan -tyroti. Mersburg. & Drejferus in Chronie, dis de Valafco Secretorius , in animadversionibus suis405. verb. So hat er ihn auch eine lib. 4. cap. 2. aliquot exemplis demonstravit.yk^ Und Bildnis setzen, und nach seinen Na- Nam 1. praeterquam merum commentum est, 17 -\n? nd nennen lasen, quod iisdem verbis, Bertham Caroli M. Sororem, ejus matrem' n " fuisse, nec patre Milone Comite Cenomanensi

& Blavii Domino, genitus esse potuit; cumHistoriae cw%eovoi & omnes, usque ad dictumTurpinum de eo taceant, vel qui alibi Milo-nis mentionem faciunt, eo tempore, ut in Ro-UjQh s a r tnt £s. Carolo quippe Imperatori landi conficti aetatem cadere possit, non sup-Priri tem sororem Gislam fuisse Eginhar- ponant. Nec demum creditu 2. facile est, 18Äe J*j Us earum Rerum gestarum scriptor, cornu, Olivant dictum, eidem fuisse, tantumr it ; . ^ coaevus & a manu fuisse legitur, ex inflamine sonitum edens, ut eo solo con-

jo! . Sue haud nuptui collocatam, tremuerint hostes; cum hoc in Rolandi tan-ti dicatam decessisse. Cui eo ma- topere deprsdicatam fortitudinem vel virtu-

y 6 rebus illo sevo gestis propior, temHeroicam impingeret, non virtute sed oc-

cultis forte & illicitis artibus hostes devicisse.Multo minus 3, quod morti jam vicinus idem 19E e , cornu .

T)

% % f°tooriu$ in Chron . Saxon, p. 458- re-i? nec Rolandum ullum Caroli M.

ik Prirh„ e filium fuisse, & inde nec statuas

ti

L e ss Abbate Stadenß. Chron. fol. 70. ver

Caroli 11 r --

Riii.

^C^llj-^agni Nativitate atque infantia