242

Disputatio II. Cap. III.

i x.

12.

I 3 -

14.

15 -

16.

17 «

18-

19.

20.

An plures religiones fint toleranda.

Principes quatenus judices fint controversiarumEcclesiasticarum.

Qitatenus ceremonias mutare possint,sus Ferias ordinandi.

Principes fine consensu Theologorum Leges Ec-clesiasticas ferre postunt.sus circa Sacra infert jurisdictionem in perso-nas Ecclefiafticas.

Certus ordo inter ministros ecclefiasticos est in-stituendus.

Refertur eo degradatio & animadversio,sus Consistoria constituendi.

Consistoria non habent jurisdictionem propriam.

24. sus circa Sacra bona Ecclesiastica coMp 1

25. Idem in Statibus Imperii.

26. sus Advocatice.

27. Administratio bonorum Ecclesiasticorum

tit juri circa Sacra. 0 '

28. Bona Ecclesiastica in territoriis Statte .rii fine eorum consensu non possunt a } ien ,gtff!s

29. An Status Imperii dici poßnt Domini

Ecclefiaßicorum. „ r

Asseritur jus fecularifandi bona Eccltp®Possunt Status Imperii patrimonia E cc

certum terminum restringere. _ ^

Ad exstruendum locum religiosum s

Zo.

Zi-

32

gflfü'

21 .

Tenentur graviores causas ad Principem referre.

22.

An aliis prceter Status Imperii competat sus

33 -

34 -

23 -

Constftoriorum.

Status Imperii Concilia indicere postunt.

35 -

36 .

Statuum Imperii opus est eorum conj <-■, . (Refertur ad sus circa Sacra Cura Scb° p,Status Imperii postunt Academias c rl °consensu Imperatoris.

Habent sus Cancellariatus vi superioBConclusio.

uemadmocium, sive quo Jure Statibus

Q i

Imperii Jus circa Sacra competat, Be-nevole Lector, fatis explicatum arbi-tror capite fu per, ori. Sequitur ut jus ipsumpersequar; & quidem primo in genere, limi-tationes qua; ex legibus publicis, & pactis de-scendunt in sequentia rejecturus capita. Quoautem clarior sim, in hac difficili enodandamateria, certam eligam methodum, quam insequentibus servabo. Eo, quo LaurentiusOhm. Jus Episcopale tractavit modo, traft. defure Epifcop. th. 17. &steqq. dividens nempe il-lud in quatuor capita, procedere non placet,si quidem Jus Statuum circa Sacra plus, quam

• Ap 2^"

Etenim si Principem consideres uti ae s $ovium, concedo, si vero qua nso ra[ 0Rempubl. praesentantem spectes, Cap 1 ^'dicere non vereor. Dissentire adhuc ytur Befoldus de Majestate Seft. 2. cap 3. p a &‘ Q s

Carpzov. jur. Eccles. L. 1. des. 30. num. 3 -autem objectionibus supra dicta fatis:simulque cavillatorium illud dictum c ° ^

,ptt

quo Legatus Regis Galliae ElisabethamRegem proscindere ausus fuit; quam

saltat Caput Ecclesia. Nec mecum sentffi“j/

w:

Statibus Imperii, nonquaPrincipibus,Episcopis Jus circa Sacra competere ü suti facit Matth. Stephani dejurisd. p. 1 n - l '

id ipsum Jus Episcopale, involvit; uti monet jus namque Episcopale Ordinis saltem st

Burgold. in Notit. Imp. p. 3. disc. 1. num. 6. pag. 7.& Part. r. disc. 10. num. 17. Dn. Thabori in traft,de Reg. Eccles videtur hujus juris objectum cir-ca Sacra commode in res internas & externas

j ~ a - — r r - - . •ßßS*'

ctum habet, jus vero istud, quod Prm Ci r,,jP'

ercent, superioritatem&Sacra ordini

volvit. Longior hoc loco esse nolo»

enim est, cui non perspicua sint illa,.

nliic» d nrr» 9 rJLict<Q-ntn „/ll

dispesci. Mihi praeferenda hactenus videtur aliis dudum observata? Objectum ig 1

sententia Dn. Conringii de jure Majefi .. circa Sacrath. 10 tria juri sacro ponentis objecta 1. Divini cultas rationem in se spectatam. 2. Per-sonas. 3. Res. His prsmiffis nobilem sub-jungo quaestionem : An Principes & StatusImperii Capita suarum Ecclesiarum possint per-hiberi? Henricum VII. Ecclesia; Anglicanae

Statuum circa Sacra aggredior, cultu 01 ^vinum in se spectatum offero. Cir ca eldum occupatur Jus Statuum circa Sac* 3 ’^ctum edit potissimum per JusReformandb $

Statibus Imperii vi Superioritatis terr Jt Mcompetere, & artic. 5. j). 30. Infirumst 1 AsCres Sued. omne dubium exemptumserui, eoque nomine inolevit istud a* ßf

r

Caput se dixisse memoris proditum accepi, & ^ ___

quidem eo ex tempore haec controversia ma- Jus reformandi adhaerere juri territos'

£is ventilari coepit.' Ego vero ut explicem gold. Not. Imper. pag. 2. difi.is . num-°%atque excutiam intelligentiam meam, hoc as- fert hoc Jus 'Reformandi facultatem te L\$sertum nihil mali in se continere crediderim,, nem mutandi & introducendi talem»modo recte intelligatur. Scilicet Principem ipse Princeps amplectitur. Cum enV ^

JUU J CUt- uiuwiiij 3 '*«wi. wuivi^viu ipiu 1 Iliitcpö cHUJJlCCliLUl . V^UUi >

eo sensu Caput Ecclesiae non ^dico, quo Apo-^ limentum (utor verbo Dn. ConringU/^ 7

doctrina; ad Principem pertineatterit ei mutatio religionis, utp°t^

<f

$

stolus Christum Caput Ecclesia; praedicat ad

Ephef 5. vers. 23. Sed cum singularum Re- terit ei mutatio religionis, utpu-rumpubhcarum Sacra regimen aliquod visibjle frustra suscipere nonpr assumitur,requirant; idquenemini nisi Principi compe- beet cum Cicerone L. 2. de Divinationistere demonstraverim, quis quaeso vereretur tendum non iit. Sapientis esse

CanitL Fccrr.rm atem ? ■ “ \ r stitUta tueri ' Sac ™, cwemoniisque gL,

Capitis Ecclesiae efferre. Ejusdem sententia; cum religionis immutatio turbarum

Dn. Conringium esse constat exyllegat. l. th. non semper fecunda mater exislat,

u u• vLinijugiuui eue coniuii cx itucgui. uu. uuu lcuiper raecunaamaterexutae —136. Igitur facile concesserim Principes Im- pubi, turbae adeo Principi vitandae flO

ali<l ui V

[ii

4

4

perii Pontificum loco esse in suo territorio, ut fi prisca & recepta Sacr „sssotfipsAEx quibus omnibus multisque aliis perspicuum contraxerint, Reformandi Jus1 u0 j cA Aest non urgentibus adeo niti Pontificios, apgu- omittat; neque enim tranquub gep^rsmentis, quos inter Becanus aliique, quiPrin- est, quae omnia mala ex Rehg 1 n r e pfi’.Jicipem Ecclesia; membrum esse, & proinde sibi oriunda compensare polsit, inonCapitis titulum arrogare non debere statuunt.

fn

qt

re

so;

Pe

tc

e ii

te;

Pe

Hi

Ut

lo.

to

re

re

Pe

■n

k

co

3 ti

k

‘a

Io,

H

Pe

S

C,-

i

L

PiG,lp%Pfi- lii

k

Pe

<11