ü Natura & Essentia absoluta Principum Potestatis.
' aff °^Di ,
non' l'J\ ep ' Cap ' 4 ’ ™ %
n veretur, magis fortiter illud
49
J jUf VVI'V**
^ e ’ ^ Uam prudenter. N oli em vero h®cBodino, ut & qu® proxime P -' is 'W ■ ^ u,n Rnpubl. morbis ac Principum p^^stantia non potest , prestat*£*“"* Reipubl. vulnera a Principibus M*^7' cosque ab insania ad furorem adigere.Ä!*" fibtaeripse h“ J „ conl l a c n a S .W C1IVdtUs fuerit Maximu s i 1 UeV«,
V C,t Matth. Stephan! L i. *
Et aliud edocentur Ch« 1 «
quemadmodum illud motu am
'^.„^yearpus laudatus a Giori ,
3> Olli V,--
\" obvia' U - ^ 3nc * n rem kBtira habet, necseravit, fuisque ferio cotnmen-
. - ....' ir '_i
yxP xeX** K0M ™
Tiu^acan-ai to r?v W
Xssts^s xTroviuHv: Didicimus impertis ac
Stos DE0 'ordinatis exhibere honorem ,« $» quique salutem nostram non impediat.J' Judicium hinc jure in lubdito re-
njj *4^ p ' uuiv J caa o ili. luuuu-u a w
Sl^as B 01 *it justa discernere ab inju-' Äi« . ecun dum dictamen reda; rationis
’h^bat nS ^ * XIOn P r0 Junone nubemk% e st- Ur ’ ita ille errore quodam, reli-V^od tlir P la i' e ctetur. Nam preeter-^ u * s Öeo tanquam Domino fupe-\^ a a-^ Uam Erineipi obligetur; etiam7% haK Ura ^ a n °biscum nata sunt, qua;U^at- esit ev identiam, quam ut praedi-iiir., • lisj’7 ne minem facile reperiri existi-v a j ane remotae sit mentis 1 , qui nonili s ^ distinguere, quid illis con-
ii^titi e repugnet; cum idem in proxi-^ab gruere liceat, in quibus tamen* e aut maximam partem vacilla-
ov ur > .. -
^r^Pa ’ ^ u ' B quid honestati bonisque‘tfi conveniens admiserint, trepi-
irn .que semper ferulam malorum0"')UH t ri nere putant. Quod si itaque
k . ftcU- . 1 rinronc • nnll
;e‘ u f r ' nce P s ; nullo negotio intelli-Ija^.^ditus, numne intra limites sus
S
grilli « nui lauieijuuni viueaoui,
^We f m P er io obsecundare, an illud\7 tr ent aiVa conscientia queat. LicetSp^tn s e 7 ri §! dam flagitiofe M>
-„„j HIAUJiiV JUU1M ilUJiKVM IWCW
V> contineat Princeps, an eos[ e in- & quid libi faciendum videatur,
-.. 5 ,uam nagiuoieeMonarcho-
loditioforumque legioni suffunde-sti, 1 horna Hobbes , ’iract. de Cive\V toJ - puta qui doctrinarum, qu® adV‘ a Pc c ^ m Ponant subditos, unam & pri-'*% ‘" e *le censet: cognitionem de bonovita rt mere ad smgulos. Id quod licetV> torf tUrai ', ubi hi re squali singuli vi-n ’ de i^cu tamen civili negat
li> § ‘ Be enim ostendiile dicit, regu-
& istufih honesti & inhone-fstntes , iaeoque sequi , quod legislatorVi ^ r ° quod vetuerit, id pro maloes . lnc justum & injustum ante impe-■ persuasum habet; ut quo-
K^Pis mandatum sit relativa; actio-lVd Ua natura adiaphora &c. SedVh cvim f as i neque prolixiores circa ibas
CS^bsurditates is
1 in calcaneo habeat, pate-
Bii, sjsf* pretium foret pluribus Hob-
ista; nemini non, nisi
befium taxare, quippe quem sibimetipsum,mo- gdo quis integrum ejus tractatum paulo accura 'tius perlegerit, in diversis capitibus contradi-xiffe deprehendet, & quod hic semel adstru-xit; alibi dentio destruxisse.
§. i8. Utut vero res de honestis atque g7turpibus clara sit & extra controversiam: du-bium tamen adhuc residet circa res dubias,quando videlicet ambiguus hsret animus, u-trum res licita fit nec ne. Non enim ut inmathematicis disciplinis, ita in moralibus s-que certitudo haberi potest, cum in his etiamminima; circumstantis materiam varient, &formis , de quibus agitur, ut Grotius d. 1.1, 2. cap. g23. pr. sät) soleant habere interjetium aliquid , ea la-titudine , ut modo ad boc , modo ad illud extremumpropius accedatur, &c. Quod si igitur tale quidconstituatur a Principe observandum, in quofluctuat animus subditi, nescius utra melior ™fit opinio , justitisque convCnientior , cumab utraque parte sque probabilia se ostendantargumenta; qusritur, quomodo ipsi consu-lendum sit? Plerique fere moralistarum eo in 100casu obsequium Principi prahtandum negantvariis stipati rationibus subtilibus potius & ob-scuris , quam firmis & solidis. Alii, quibusaccenscndus quoque Grotius noster est , d.cap. 23. num. 5. cap. 26. nwn. 4. sequi malunt partem tutiorem. Quaanam vero in sin- IOIgulis pars tutior fit, & proinde eligenda, nonexposuit Grotius, & difficillimum sane foretipsi dignoscere. E contrario Vasquius JCto-rum ille Hispanorum h. e. illustrium Princepsaut saltem inter Principes, Vafq x. 2. dijp. 62. lorcap. 6. num. 32. non modo non agnoscit par-tem tutiorem; verum etiam illi prsponit mi-nus tutam; propris probabiliori opinioni alio-rum minus probabilem, & sic ad nudam auto-ritatein componit parentis judicium : idquepropterea, quod ad recte honesteque agendumvel operandum non requirat judicium practi-cum moraliter certum, sed assensum mereprobabilem , ut liquet ex cap. praeced. d. Di-sput. cotis. Jo. a Felden. in Annot. ad Grot. d.c. 26. Et Vasquii certe sententiam in substra-ta materia ut longe tutiorem Grotian® ante-ponendam duco. Quo vero, uti coepi, ita di-cenda maxime conferam au compendium, sta-tim pono: subditum in re dubia Principi ali-quid determinanti parere debere , tumque einullum plane competere judicium. Quid e-nim dubium sit, ex dictis constabit: hincquando pro altera parte probabiliora inve-niuntur argumenta, live ex re petita sint, siveex opinione aliorum hominum, dubium exspi-rat. Jam Princeps dubio accedens, autorita-tem suam interponit, qus c asteris omnibuslonge pr®valet, & hac ratione dubietatem, utita loquar, tollit; dum scilicet alteram partemeligit: Non poflunc enim dici aequalia ab utra-que parte argumenta, cum altera per electio-nem Principis novum quoddam robur accepit,
& ab eo omnis qua antea laborabat, incerri-tudo sublata. Principis ergo electioni ac-quiescere subditi, partemque electam ut pro-babiliorem amplecti tenentur. Deinde ‘aequa-lis Principis potestas est in rebus dubiis ac in- 103differentibus live adiaphoris* Identidem au-G tem