158

Disputatio

luntur. Rol. a Fäll Vol. i. Cons. i. num. 62.Mev. part. 5. Dec. 233. num. 1.

§. XVI. Quamobrem, cum ifisi status cu-rent haec negotia, & ipse Imperator, ut illi cu-rent,autor sititi tam de collegiis ipsis jam pro-batum, quam de negotiis ad illa spectantibus v.g. de mensuris & ponderibus, de quorum regi-mine vid Mylerum ab Ehrenbuch in Metrolog. Lib.1. c. 14. latius probat Reformatio politica deAnno 1548. Tit. von etlichen Articuln, 'darindenObrigkeiten Ordnung fiirzunebmen Uc. Conf.Sclrmder' für. Publ. part. fpecial. fect. 1. c. 25.§. 5. Jlluftr. Dn.Rbez. f. P. L. 2. tit. 5. jf. 1.&äepoffefs. fatuum huj. für. vid. Vitriar. Lib. 3.Inftit. für.Publ. tit. 17. js.5 3 - Ita etiam co-gnitio harum causarum remota appellationead Cameram aut Judicium Aulicum,omnino adstatus pertinet, & Autor Proc. Informat, c. 3./. 69. vult, ut summa Tribunalia, quibus sta-tus singulorum Principatuum & Comitatuumpublicus non ita exacte cognitus est ad LL. de-super latas,& pro variatione utilitatis collectasunde & simpliciter respicere, nec de eorum Ju-stitia pro se statuere, sed potius, si vel maximesubditi de gravamine hac occasione illato con-querantur, recordari oporteant, damna priva-torum utilitate publica compensari. Quareappellationes in causis ad has materias spectan-tibus a summis Judiciis, aut plane non recep-tas, aut si recepta;, laudabiliter remissas esse te-statur Deckherr ad Prcelaud. Autor. Pr»c. Inform.p. 4. ex ratione weil die Obrigkeiten jedes Orts ,ohnedas die Gewalt haben , dergleichen statuta ,nach Gelegenheit der Leuften und Zeiten , zu ändern,undzuwiederruffen. Mev. p. 3. O.37. num.62.& paffim. de appellationeprohibitaincasu ve-stiaria; constitutionis, vid. Dn. fac.Brunnem.Disput, de Appell, rem. refcr. Princ. cap. 3. /. 19.

§. XVII. In his tamen causis opificum,cum paragraphus Rec. Imper. d. Anno 1654, IVienun solches von den Causis, obscurior sit, illudpro regula praitici observant. Quod, quan-do lites, qua; alicujus status receptas ordinatio-nes politicas Tribuum, opificiorum attingunt,ad cameram deserantur, Judex antequam Pro-cessus decernit,Magistratus loci & status publi-ci Interesse cum omnibus suis circumstantiis ac-curate perpendere, inhibitionem vero non fa-cile decernere debeat. Et si causa contra ju-stas & rationabiles Imperii, loci, opificii legespeccet, maxime in exagitationibus & inju-riarum causis ad Magistratum loci, remit-tenda sit. Hinc sequentes fluunt casus :Aut Magistratus inferior in causis opifi-cum in specie ita dictis, pronunciavit, con-tra privilegia unius vel alterius opificii abImperatore obtenta, aut contra jura partiumsingularia descendentia ex ipsius Magistratusjudicantis legibus, vel statutis opificum interse, iisque vel irrationabilibus. Primo casu ap-pellatio omnino recipienda, cum pars contraPrivilegia se gravatam queritur : ita receptaest appellatio in causa der Seidenfärber, contraLeinen und , Wollenfärber zu H. in Aula Cassaris.Secundo casu non recipitur, vel si recepta, re-mittenda est. Ita Cameralmperialis in caussa

Cap. 111. ...

j. fffß

des Barbier er Handwerks zu NUrenbeffr c & jdBader dafelbftd. 8. Octobr. 1657. & ®IVeissbrauer zu Lübeck ifijc. contra dic .^jc>rer dajelbft den 20. Oä, 1658- P r .°°Tertio casu, ubi de abroganda ir® j uS)consuetudine sententia lata, a partepraetextu ejusdem inique alterum g raV u j ßpellatio omnino cessabit. Ei vero, .^00gravatus est, omnino permittenda,#' ; ^ <st<quoque decernenda. Mev. p . 3 - 'Lp#'

Quando vero Magistratus loci statui

ci inter esse in causa versatur,idque ^LjuiPfCamera similiter Processus denegat '"jdevidens,periculo partis citationenv#soriales decernit, inhibito non facil e ^„0»decernitur. Quodsi utrumque intefsubsit, sane Processus decernendus e * f’ a ]]efnonobest, nec Recessus Imperii m° .jJ 0tus repugnat. Deckherr. ad Autor. P roC 'tio. p. 74.

§. XIIX. Uti ultimum inctione est executio, Tit. ff. fi quisobtemp. ita ultimum in Jurisprude ®‘latoriaestpoena; Atque uti juris di#® fe |Flus foret effectus, nisi eam poenisret, ita omnis statuum potestas, qua®clusione cteterorum exercent, null 3 .ad poenas alterum admittere tenerent®^#obrem, etsi alias verum sit, in Cr" 11 3

posse reum condemnatum appell®^^Jure civili, quam Canonico L.6- ‘ e jiffL. 29. C. eod. Cap. 5. js. prester ea 1 3 - ^ 0 ' ^eod. Rebus, de Appell, in prcef. tow» 3 ' e j|Unde judex quoque non admittens apj ptl°^nem, potestpuniri, nec pendente apP^ ß^potest sententiam exequi. Lancellot-f ^ampL^. tom.y. n. 1. fequ. Quanff' 31Fque Jus etiam reum confessumCard. Alex, in cap. 61. cum speciali /■de Appell. Uti tamen generali oT ^ S w ifi^Jconsuetudine appellatio haec in C 1 '® t,cJ& maxime, ubi de poena corporis ag Jttaest, Gail. de Pac. publ. lib. i- c f'a^0hujus consuetudinis participem® 0 0J,Germaniam nostram testaturImp. de Anno 1530. /. Item ais jc ( sherjf. ibi. und solches dem alten bcGebrauch im heil. Reich zuwieder, # P a W

fin. dass hinfiirder in Peinlichen Sache ^

pellation angenommen, sondern da# 11 *Gebrauch gehalten werdensoll. ^ jte® sßest in Ordin. Cam. p. 2. tit. 28- /• jjtsfipfidem auch s. Nachdem auch den aU en ßß i0ß

ten Gebrauch im.Heil. Reich zuwiedtf’ fc. ^

liehen Sachen Appellation zugelffef

cumhac restrictione, utjsireus ®

demnetur, & ita ob hoc quer®® fe 0 ßejus petitum audiatur, & 0 " ’ r

ad Judicem ordinarium ß rrn ysed^n\$\massig darinn zu handeln, z fi P^jjgte U ^zu urtheilen, modo Judex 1 ®®rse sit subjectus, so ferne “s r 01, f.Handlung steh die Parthey obberü . ^ 0\0klaget, dem Cammer - Gericht 0terworffen. Myns.4. Obs. 5 r ‘ va jge w/'an obtineat in praxi de e° p