. De furibus personarum qua jußas contraxerunt nuptias,

Wosnat«

■ at Hiar • aut ® m effectus & quae jura produ-^fra dice^u° n ^ Um ^ an ^ e ^ j u ^ e eontractum

Jobbtjn^* . f^er jsura, qus iu foro exter-8-^ ^^iisolubilitatem primo loco re-^rum' i ne o consistit, quod alter in»ec J .^P^petuum habeat, quod nec unius^ Oiori- US ^ Ue voluntate dissolvi possit, sedesl . etn usque continuandum. Et hocftshuat 5 ^od eo tempore, quo nuptis con-^Ue a ^ Cer alteri promittere solet. Hoc' ta Ut ^ US commune est utrique conjugum,

^ d'ft- ter< ^ Ue a * ter i Wqualiter obligetur,te Hi, Emctione facta, inter maritum & uxo-a Pparet ^ Us re * fundamentum si infpiciamusS c ' .*Psi naturali rationi hoc convenire,

»Es On^ugium perpetuum ad obtinendos fi*

^isicio 1 r S Plt * Q u ’ a en * m ^ uo font fines

Crea tio1p es ’ mutuum adjutorium, & pro-c »ti 0tJ obolis, & haec etiam liberorum edu-Nco 01 ’ ^ ln 6^0 ac timore Dei institutio-08 xff^P^ehendit, hinc colligit ratio , me-® perpetuo cohabitent, quoniamIWf 'o illa eo melius peragi poterit. Add.

{4. * f^n Thomas. Fundam, fur. Nat. & Gent.

®ia Co c : 2 -/» 17. Deinde praeceptive in pri-sita s ^Jugii iqstitutione injuncta est infolubi-n,24. ita legitur: Proptereah H p n ° Patrem & Matrem, & agglutinabitur^ erunt duo incarneuna. Ubi notanter

<F

&

0?

,i)i'

/

ts.

[d

P

fis

H'

&

s

f

l)s'

I itifij £■ agglutinabitur: quod salvator nosterj ‘ ex psicat per vocem: •7rpotT%o\\v-9->;<rsTtyin Germ. angeleimet werden, ad si*»o aqij! nein fc. conglutinatorum asserum, qui!^nt- ^ ^?nglutinantur, ut perpetuo adhae-^dividi, '‘bus vinculum illud arctissimum, acluitur - vit ® consuetudo non obscure in*

Vlnsr' 1<} ' Dn - Pr£efeS D $- de Matrim ~ J un

Jtu s ' ^ a p. 2. /. 2i. Ob quam causam Chri-ut rem Matth. XIX , 5.6. clariusita enim loquitur : Itaque jam nonloty ® <0 i sed una caro. Quod ergo Deus copulavit,\° ns separet. Ubi vox una caro de arctissimaViJ° n iunctione intelligenda, ubi mediante(Iuq 0 conjugali ita connexi sunt, ut, licetl>r 0 ^maneant, uti semper fuerunt, tamenVeij e Un ° habeantur; eo quod non tantum<]H 0( j ac nolle ambobus idem sit, sed &si Ua si sint una scaturigo, idem fons, unde^'ocreantur. Quae latius deducta sunt,^Ciss r£E sisio in di£t. Dijs. cit. loc. & jj. 22. bde Natura matrim. js. 27.

Quando vero diximus, matri-e ife vinculum indissolubile, intelli-VrJu . est ex voluntate Dei, & ipsorumNJi ntium , si ui sibi individuam vita con-W*® promittunt. Interim cum hocbilaterale, & ab utraque parteSej^ e ^°bhget; hinc tacitam habet condi-as si« ln °n altera pars vinculum hoc rum-

^ "C enim- .

»v

^ohit. Fit autem hoc primo,hHm unitatem carnis, & tertiofe ts Post 11 COr P° ris facit. Cum tamen neutraVn COntractum matrimonium potesta-Pbris fui habeat 1. Cor. VII, 4. Im 0 &

^Pi|- enam nec altera amplius eo tenetur.at 'i4is r a ^ tein vinculum, quando unus exsilud facit, quod omnem fidem

345

ipsi pacto matrimonii hoc inest, quod quis uni& soli velit concedere copiam corporis fui.Inde conceditur divortium ob adulterium.Matth. XIX, 9. Et ex eadem quoque rationeconstat, idem esse, sive uxor sive maritus,hoc vinculum ruperit. Quanquam multi hicdissentiant, ex ratione, quod majus damnummarito per adulterium uxoris detur, dum par-tum alienum ingerit, quam uxori per damnummariti; Sufficit tamen utrumque vinculumrumpere matrimonii & contra fidem datamagere. Deinde r.umpitur vinculum illud, sipars altera conjugem malitiose deserat; namhoc & naturae conjugii, & fini utrique est ad-versum. Unde conceditur divortium ob ma-litiosam desertionem 1. Cor. VII, 15. Tertiodenique sine ullo dubio vinculum matrimo-niale rumpitur, quando conjux conjugi insi-dias vitae struit, utut effectus ipse non fueritsecutus. Quis enim cum tali persona indivi*duum vitae consortium habere posset, a quasibi periculum vitae imminet. Imo talis per-sona non solum matrimonii, sed ipsum huma-nitatis vinculum rumpit. Unde & ob hanccausam divortium habere locum pluribus pro-bavit Illustr. Dn. Stryk. Dijs. de Divortio ob in-sidias vitee structas.

§. V. Sed dixerit quis, cur nos divor-tium tantum in eo casu concedamus, ubi vin-culum & nexus matrimonii dissolvitur, cumtamen in Veteri Testamento ex causis multolevioribus permissum fuerit divortium ? Ve-rum ad hoc respondet Salvator nosterMattb. XIX. ubi versu 4. ctf 5. cum ex eo quae-rerent Pharisaai, an justum sit uxori dare re-pudium? Eos remittit ad primam creationemhominum, &institutionemmatrimonii: & de-inceps v. 6. subjungit: Quare non amplius suntduo sed una caro, quod ~ergo Deus copulavit, bomonestparet. Et cum illi porro instarent, cur Mo-ses pneceperit dare libellum divortii, notanter Chri-stus respondet v. 8. Moses NB. permisit dimit-tere uxores ob duritiem cordis vestri. Ab initio au-tem non fuit sic. Ubi tandem pro regula ge-nerali ponit v. 9. quod nemo debeat dimittere uxo-rem suam quam propter fornicationem. Quo iplbomnes leviores causas divortii excludit: Ecillud ob talem tantum causam permittit, quaenaturae & fini matrimonii est contraria. Undecausa aequalis, ut malitiosa desertio, & majoradhuc, ut insidis vitae structae non exclu-duntur.

§. VI. Porro ex matrimonio legitimecontracto oritur jus mutui consortii & adju-torii. Quod pariter jus est utrique conjugumcommune. Intelligo autem per mutuum con-sortium, quod uxor viro debeat esse adjuto-rium non solum in liberorum generatione, &educatione, sed &in familiae administratione,in paranda ac conservanda re familiari, in pe-riculis, morbis & aliis adversitatibus; imo inomnibus, in quibus utilitatem mariti promo-vere possit. Verum & ipsius mariti hic idemest officium, hac enim in parte nulla est di-versitas. Nihil itaque tam humanum estquam in fortuitis casibus mulieris maritum’vel mariti uxorem participem fieri. L. 22.§.?•$' Solut. Matrim. Id quod Salomo quo-U h 3 que