De servitutibus rufiicorum praediorum. 375

v e 2 g/ fic * 1 o 7* licet non diffitear, pecorum- per illum locum ferendi, & tigna trahendiservis Unum alter umve genus pecudum hanc per L. j. ver/, qui viam ff. h. t. per quam tra-4 ef ' Cu ^ €m s estringi posse, dass er sich allein ctionem, durch das Holtz fchleiffm saepius plus .Zun tY M zum Ri ”d-vieb undScbaffen , nicht aber damni infertur agro alieno, quam per vectu*SchweinenGebrauchen möge. ram. Quid vero per hastam erectam intelli-

a Rendi s " oc quidem certum est, a jure gatur, non expeditum est apud Dd. Jus enimmd H" e ^ aratUm esse jus pascendi, dass Trifft exercitum ducendi, oder piquenirer durch jöl-stura £ tUn ^si^ er Weide unterschieden seyn: pa- eben Weg zu führen, ad servitutes privatoruma d act nim 6 ^^ un ^ t .P er totum pra?dium ; referri nequit; Quod fi territorio hanc ser-est 1 US V r ro exercitium certus eligendus vitutem constitutam esse dixeris, interpre-Mium^^b' 2< ^‘ ff' t ' ne domino praedii ni- tatio illa sibi locum vindicare posset; sed vixVero no . ceat V r ' L' 9 -ff- de servitutibus. Hoc credibile est, mox transitum militarem sim-j u acriter m facto disputatum memini, an pliciviae concessione indulsisse territorii fer-ner ^ ; 1 | aU j ns ’ concitato cursu pecus vientis dominum; quantum enim hic fecumfacuit- teriUS * un .. m a § ere teneatur, ut huic ferat incommodi vulgo notum est, adeo uttranc 3S i° n re in 3o a ^ r a,ia - uic * graminis in transitum innoxium tempore belli vix fingi.-•i- Jtu decerpendi. Et responsum fuit; ci- posse,plerique consentiant. Necplacetsen

viliter utendum esse servitute agendi, ne pe-cus subsistat in alieno, sed nec peti posse adomino praedii servientis, ut ita praecipitecurPecus, ne os quidem terrae admovere possit,modo locus ad actum semel electus non mu-tetur, & hinc responsum memini, dass Beklag-ter m. üt angehalten werden könne, jein Viehdergestalt zu treiben , dass es von der Gräsung desOrtes nichts genieffen möge, eft ist aber auch der-selbe sein Vieh daselbst ruhen zu lassen, oder den

tentia Manzii ad bunc tit. num. 126. qui hocjus exprimit germanice das recht eine langeStange aufrecht zu tragen, & usum ejus demon-strare conatür in Durchführung der Hopfen-stangen; sed quis has erectas ferret, vel nonpotius vehiculo imponeret & ita per alienum xfundum duceret, quod sine dubio etiam ispotest, qui actum habet. Placet itaque sen-tentia Gothofredi, adducta a Manzio d. Lnum . 127. quod viae modus non tantum in re-

Ort der Trifft ohne* Noth zu verändern,und der- ctum & flexum, fed & versus coelum aesti-

gestalt der Gräsung schaden zu thun, nicht befu-get. V. R. TV.

%. VI. Tertia servitus VIA dicitur,non publica ilia, quae usibus omnium patet,adeo, ut impedito hic nascatur actio injuria-rum L. 13. §. sin. ff. de injuriis , sed privata

per fundum vicini competens, ut comfflo-dius ad fundum nostrum perveniamus. Hseciter & actum sub se continere dicitur. Sedin Theoria pariter ac in foro controversumremanet, quid amplius ergo a£tu servitus viceprsestet? vulgo hic asserunt; viam iter &actum nexu adeo necessario continere, utpacto separari nequeant; quem in finem ad-ducunt L 13. j). 1. ff. de acceptil. E contra-

mandus fit, ita, ut non tantum ad latus nul-lum obsit obstaculum, sed & adversus caelumpateat; quod ita efferendum esse existimo,dass er Piquen hoch Raum habe., itaut si pre-tium operse fuerit vel hastam erectam ferre,vel ad hastae altitudinem onerare vehicula,per illam viam ducenda, & remotis ramis si-bi obstantibus, impedimenta tollere possit,modo arboribus frugiferis parcatur, arg. d.L. 7. vers. qui viam, in f. ff. b. t. ibi modo fru-ctus non leedat, dass er daselbst mit Heu,Korn oderWolle hochbeladenen Wagen ohne Hinderniss fah-ren könne. Gaeterum quod huc referat Mari-zius d. I. num. 129. processiones Catholico-rum, in quibus erectis vexillis incedere so-

no iter ab actu pacto separari posse admit- lent, hoc vix quadrat ad materiam servitutis

t«'... . t /■ rr- /•»/». . ,. .>» . _ *

tuntL.4. /• i. ff. fi fervit, vindic. cum iterper consequentiam tantum, seu juris interpre-tatione, non essentialiter cohaereat actui, L.i.ff- Quemad.servit, amitt. Verum licet hoc ad-mittamus, nondum tamen apparet inde dif-ferentia, quid remoto pacto amplius sit in via,quam in actu; nam si iter & actus remittan-tur, nec via amplius supererit, d. L. 13 , §.1.

rusticae; Imo cum pedites hic incedant om-nes, ad jus itineris sacri seu servitutis Eccle-siasticae hoc forte rectius referre potuisset.

§. VII. Quarta servitus rustica estAQUJE DUCTUS facultas ducendi aquamper vicini fundum ad meum, sive aqua du-catur ex flumine publico. L. 1. /.5. ff. deaqua quotidiana, quamvis enim ex hoc cuivis

r rp , * , 7 * Differentiam Itaa'ue aquam ducere liceat, L. 2. b 3- 'ff- siefiumimb.

v. fi tamen . ff. ck acceptil. Differentiam itaque h injuria vicini L.17.

quierunt in latitudine vne, cui m porrectum, ^ ” t seJvitus itaque hsc est, non

octo in anfractum sedecim pedes debentur. tqu« ex Cine publico ; sed de-

L.g. & 13. is. 2. ff- L ** Ve / U ™ pr nvatio per fundum vicini, quod citra servi-tium pacto restringi potest. L. 23.pr.ff. d. t. p teneretur ; sive ducatur ex

Manz. ad h.t. n. n8- nec siwcquam vetat ^em kaN non vidni ; ubi dup)ici servi .

quominus actui idem spatium indigeatur Imo ^7 /est, primo aspectu illius cu-

quoque moribus nostris nil obstabit si quis st ut patiatur inde duci aquam,

pacto iter & actum avia removere ^'t,cum J 8 ** iHius, per cujus fundum du-

pactis hodie omnibus vis agendi insit; unde P a ™ ,^em hsc certa ratione

nemo impugnaret in foro ^sitie s 0 p0 ssi un t ad illas civitates, ubi ex flumine pu-

ÄÄ Ä canales dimittilur aqua i„ f.ngSas-» treiben, iwcl tonten einet FaßlWs!“ lieb da- ®des, quo easuquatenus oraalffl ra ffl« 8m mzmaffe«. Unicum ergo remanet, quod ti«n per yicim fundum ducuntur , «*«“»habenti viam consedatur jus fastam erectam aderit: Intenm hiec tali casu non ruuiea