De servitutibus rußicorum praäiorum.

Plorem exigunt, ipsum numerum autemöv ium quod attinet, illum determinant efo, quot per hyemem ex stramine &in agro suo natis alere licet. Mev. a.dec. 28.

§. XI. Extra hunc casum si servitus in

le , nisi hoc cum ipso praedio fiat. Illius ra-tio est, quia servitutes personales , exceptousu, sunt locabiles /. 1. bist. de Usu&babit.Petr. Pacion. Tratt.de Loc. c.u. n. 8. Jeqq.unde miror, quod Prukm. Vol 1. cons. 14.n. 148. eapropter jus pascendi illocabile di-alieno "'"i „ cat, quia personale est; modo conductor hu-

perfonse an nr ,^ use ^ lta mu cum ? p ’. a . jus juris non excesserit modum servituti vel

K an prsedio idem ius competat? Priori 1 J , . r ■ . .. r .

Quidem casu, uti servitus personalis nascitur, pEur-° ab imtio pntfcnptum : et Bc mdi-

f'cum persona interit, minus commodi ha- e , m scn ' ent ' a Car P zov ' P ' ”•

^ete videtur, quam ii pradio quaiöta, ubi itc \ l6 s' M°d)0- pascendroves w agro abe-

perpetua esc. & ad quemvis poIMbrem cran- ”.° n0 H P offit P ascua loca ; e bubul-

ßt. Anton. Fernandez de Otero Tr. depala,,! "->k°son,e,s ad boves pascendos- sive emm

e J praedio, sive personte hoc jus indultum, mo-

6? jure pasc. c. ig. n. 7. Attamen ratione prae-sentis exercitii plus juris competit priori,quam posteriori casu. Illic enim jus personaequaesitum dicunt, ex quo huic facultas est inpascua agendi pecus, ubicunque & quantum-cunque habeat, dummodo tamen civiliter i.e. moderate fiat, & ita ne alter usu rei suaecareat. Quod si vero villce vel fundo illudjus concessum, non aliis pecoribus pascendijus esse, quam quae sunt in ea villa, vel ibiad culturam haberi solent. Anton. Fab.wi Cod.I. 3. Tu. 24. des. 11. Mevius P.5. dec. 251.Haec tamen sententia simpliciter admittendanon est, sed iterum separandi casus: An per-sona jure pascendi indigeat intuitu praedii,weil er sonst keine Trifft , oder Hütimgen bey sei-nem Guthe bat , & tali casu etiamsi concedere-tur ipsi e. g. m Titius, quoad vixerit, pe-

dus tamen etiam in pecoribus servandus est,qui semel praescriptus , cum & ipse ususfru-ctus ob modum non servatum amittatur jf. 3.Inflit. de Usufruä. inde & pasturam pro ani-malibus vaccinis habens, illam trahere nondebet ad oves vel sues , aliaque animalia.Card. de Luc. loc. citand. n. 7. addatur Manz.h. t. n. 292. Aliter se res haberet, si jus pa-scendi generaliter personae concessum citradeterminationem pecorum pascendorum, ta-li casu enim nihil obstaret, quominus bubulcisPolonicis locari possint pascua : quod tamennegandum , si praedio haec servitus compete-ret , quorsum collimant rationes ä Carpzov.d. Dec. 106. adductae; dispar quoque foretratio, si locator hoc jure in illis pascuis nonsolus gauderet, sed compascendi jus tantumhaberet; compascuum enim invitis sociis, ob

cus ex fundo Tusculano in meis agris pascat, Eionem in L. Sabimu 28. ff. Cmmrn. divid.

a l‘ t a P' c “ ra v‘' uam 1“® “,' Uo fund ° ak aliis locari non poffe, verissima est sententiapoliunt, pasqendi jus erit: Nil enim vetat, r ’

jus per forne indultum ad necessitatem praediirestingere, quod ex intentione contrahen-tium tacite factum censetur, & iniquum fo-ret, si aliorum pecudes pro pretio ejusdempasturae participes facere vellet. Nam & per-sonales ejusmodi concessiones restringendaepotius sunt, quam ampliandas, unde in taliconcessione de pastura semper ad statum prä-sentem , non ad futurum respiciendum , uti

prolixe defendit Otero c-24- . 1. tQ numero tantum utatur, ubi omnino plu-

f/ 7 ' , A ? Ver0 r P f »b J™ V rmm vota concludunt. Luca d. L 8.

desideret citra considerationem al.cujus pr* : Joh M ; Novarim * Grmmmdiha VaJM.dii, quo etiam plane destitutus est. e. g. 81 -L J

quis mercaturam rei pecuariae exerceat, wanner mit Heb handelt , hoc casu admitto Meviisententiam, Jus pascendi se etiam ad pecoraaliunde accepta extendere, modo numerum intantum non augeat, ut omnem pasturam do-mino subtrahat, quod moribus vocari solet,

Otero de pascuis c. 16. num. i. seqq Card. deLuca Tbeatr. Ver. & suflit. Tom. 3. Tr. 3. P.r.de servit, discurs 40. n. 4. adeo ut hic non suf-ficiat consensus majoris partis compascentium,sed omniummecessarius sit, Otero d. cap.13.n. 23. Surdus Cons. 65. n. 17. Nisi fortecommunitas aliqua jure pascendi gaudens in-ter se statuendum existimet, ut parS aliquapascuorum restringatur , & aliis necessitati-bus publicis impendatur, vel ut quisque cer-

P. 1. Grav. 33. n. 4.

§. XIII. Quod pecora ipsa attinet, quae

vi hujus servitutis ad pastum deduci possunt,

si generatim competat, sues excludendas esse

non censeo, Lauterb. Conci, for. 6. Exercit. ig.

lul 7 a ss » V“ r, ul L L ’ Quod si vero non in agris, sed in sylvis hoc

idem er du in*mt der Menge de, Tuber X. competatj «^»5 pasturam jure Lava-

rico interdictam censeri, post Manz. b. t. n.293. not. ad Laut. cit . conci. 6. Ut. b. quod mo-ribus plerorumque locorum convenire existi-mo , cum fatis constet, quantum damni syl-

nicbt übertreibet. Hoc certum , in exercitiohujus juris prascipue ad consuetudinem locirespiciendum esse. Otero. d.c. 24. n. i%.

%. XII. Ex hoc non obscure patet, anservitute pascendi gaudens jus hoc alii locare

vis per capras inferatur , servitute autem itapoffit? Generalis "siquidem decisio est, ne- utendum, ne nimium noceat^ servientisprae-

mmem locare posse servitutem. L. locare 44.ff. locati quod de servitute prsdiali omnes ex-plicant, si sila citra praedium locanda sit.Quo supposito , juxta distinctionem praece-nenti §. propositam decidendum puto : Juspascendi personale locari posse, non praedia-

Vol. xiv.

dii domino. Hoc certum est, jus pascendise non extendere ad pecora morbida, ne sa-na ob contagionem pereant, c. sed illud, pen.diflintt. 45. Manz. h. t. n. 297. Harplechtf adjf. 1, Inflit. de Servit, n. 99. & seqq, Carpz. P. 2.C. 41. des. 8. n. 3. Cujus ratio quam maximeB b b haben-