J om]

v and

Ui » esse "•t lU ° I Ü inus eum feudoi

jt)e Credentia impune revelata.

215

^rfwnduatss“ co ") ea “i*hmic animum»S 1«od.ft ad alias

>-""f-Üo malo i , R ! m enl ” bonam

nS ’ «rV, Tf * dendi *'«» &-

*"™ quidam L n Ku " m

No-um movet»per reve-

ta

Dom-' fiVase "° °°-k-"! 5 »is; Si v ™‘ n " m ■“'"furum V^icubm

ctse ocpirl» J 0 non revelaveHV • r

U( -cidenduni ■? er n mnocentem

vi';: m L2°"7'

ar-u*!K:.-“ E . Äfäs

ce(1 endum trandl fleris re Ve * r ! nt > co cau *Sua Coi’- ClU -° arctius Pr lnc an ° nc sibi P r0 ‘

guntur i lani ’ sed & --P 1 ’ non ältern

töm indere Psirtcipi poterit, & quamvis hocforte sperandum non lit, attamen hostis, ar-canorum jam gnarus, pra?ventionis beneficioUti, äc hoc pacto nostram Remp. destruere pe-nitus posset. Hoc vero facto Consiliarii Se-creta propalantis contingeret, cui tamen Ma-gis incumbebat, Rempubl. cui fervit, prosta-re salvam, quam de vicini Principis commodolaborare^

Ad alias personas silentii Lege obstrictasha?c ipsa haud difficulter applicantur, hinc il-lis non detinebo Lectorem. De Ministris Ec-clesia? tantum restat dubium, an hi ad reticen-da delicta sutura sibi in consessione concredi-ta teneantur ? Sane ex Pontificiis plerique hocasserunt j & famosum illud exemplum Jesuit®Garneti in Anglia notum est, qni nefandumillud scelus, ubi iiipposito pulvere pyrio RexAngi i® cum toto ProCefum Consensu seu Par-lamente» Vulcano consecrandus erat, in conses-sione detectum , celandum tamen existimavit;

SUntUr. <-X ClUa U.L,. . “ """" ( wuanuum i,..,.,..; -

ac e xoran 1 nC adtn °nendu's h‘ - 1 ’ obstrin- Multa Pontificiorum testimonia pro hac len-to ; Advl US ’i^ lt ^ f e( Hiiori ^ Princeps est, tentia congeffit Dn. Z>egler. (ornm. ad Lancel-

Advocandf; * le< 3 lli ori rec r

lias CUra Con/-- n bilium „ Cedat P fo P osi '

liion Cn i CJe nti- e p-. ru nt, quibus a-

j- K ; Ad -

3 CJ;«*.! S; d °biwm. „„u e.

fnu|;. ly ■ eni ‘ni eatemi. ni3 que vinculum &Velit n ne S°tium est si ^ ail l fp er laxabit; Dis-

cendr,^ ^ ubr °isse cont- nt , c l Ue bellum moturo4 G‘i anS™ « comradi-

n ° de dnK' 1U f tenc at tu 'ic facto opus

n“' Suppo*

kS °°" ss e ’

K Vasall

mm.in

sed ad

T' C "-K0U r & d °b!a"° 7 i-""w. 7 ä"Eo.v.aii “ ntIa oMi8C

Utri

lata^Sp-jduohocüa“,?' «

Consiliario, „” S ' ft ' dice rem 8 q m 'quamd- bellum ' U ipse /'oene

assentiri P,:...>_° n . em m elLlII^den-

aru

‘ P r - p- tn. 51

ste

:!”' Fri '»pisuo ™, a ? rot

gestit Dn. Z>eglelot. lib. 2. tit. 5. §. 9. Sicut & in hac materia i 9ita concludit Laymart. Theol. Mor. lib. 5. Tractu6 . c. 14; ». 5. quod omnia peccata, qua? Sacer-doti recensentur, quamvis sine proposito ab-stinendi, imo cum proposito committendi: utsi quis se accuset, quod animum habeat fur- 2 otum vel homicidium committendi, cadant subsigillum. Alia ratione circa delicta futurautitur Tiber. Decian. Prax. Crbn. lib. 7., c. 34'.n. if>; dicens: Omne delictum committendumratione propositi jam est commissum in men-se, & eatenus locus qst absolutioni & sigilloConfessionis, quamvis ä facto desistere nolit*Verum ha?c sententia refutatione non indi-get, - Unusquisque enim advertit ilico, hoc pa- atcto Sigillum Confessionis esse vinculum iniqui-tatis; & permitti ita delicta, qua? revelandoevitari poterant. iMinistro Regis si quis reve-laret , fe gravissima injuria excepturum Re-gem , male ne vel bene ageret haec reticendo?Atqui vero hic Dei Ministro confitetur pecca-tor, fe Deum ipsum tanta injuria affecturum»(omnis enim injuria homini illata Deum tan-git, ) & grave scelus patraturum; quis excu-satum hic diceret sacerdotem hoc reticentem,

& ad tantam hominis in Creatorem malitiamconniventem. Nexus ille ad impedienda pe c * 2Kcata, quo superius unumquemvis constr!ct umdicebam, Sacerdotes tanquam animarum cu-stodes, ob speciale, quo instructi sunt, man-datum , tangit praecipue. (Zuo pacto autem

, C1 > quam Cre fls „ „ . Jore ®que Pvs uatym , umgn pj.<c«*ipu C . V“” ir .

bere deber T r l Une ^ rlnc| pis rat" reat0r is fe excusabunt aliquando Supremo Judici, quodar. §.27. o ° ‘ Bolden, rfg q-- lQ nem ha- Sigillo Consessionis äd indulgentias sceleribus• etiamsi mortis i m ,' ■ i>n ' ^ on fili- dandas fuerint abusi; Sane Sigillum Confes*

“ a; 'f»'^T„ 7 « pS-

ac ’ Taceat d ^ vero re sistend Polit -

Ci P is S ia P :i S ’ ac di vinL dt e ä ,hiU ffi-

stuam Ca k A ardentibus ^ommitt ctl ° ni Prin 'subest rati» ' Plodat. Lo^ M - Pacibus,cipe immi ne , Il ( |Uan ? si Privato alia hic

integra Reso peric nlum. pfo C6n 1 tl a Pl- i st -

llS tatuea aliam men-

sionis pcenitentibus , non ex proposito pecca-turis prodesse debebat. Modum vero tali ca-su revelandi confessa quod attinet, generalemeum esse volunt, si |lC mentione persona? Ice-ius patratur®, vid; Vincent. Caroc. de Revelat.Confejf. Q^i2- Dn. Beyer de Sigtll. Confeß. L 2,tap. 4. §. 22 .seqtf- Admitto hoc, si fatis iuper-que hoc pacto impediri possit crimen; Sin secus,quid obstabit, quominus exprimas nomen sce-lesti hominis, qui nulla alia ratione ad frugetitreduci voluit,, Concludo verbis Ambrosii,

quae

H