2)isputat. X. Ctf>, /.

2Z6

Refer vatio Venationis superioris non femper necessa-ria. n. 21.

suris dictio concedi potefl abdicative, n. 22.

Beneficium prima inflantia, n, 23.

Jurisdictio superior femper Principi salva, n. 24.

Cui juri Princeps renuntiare non poffitn. 25,

Domanialiabona alienari nequeunt, n. 2 6.feqq.

Jn Domanialibus non saltem Usufruäuarius, sed pro-prietarius eft Princeps, n. 3 o.

Rationes. n. 31,

Domanalia an etiam patrimonium populi diti possint ?n. 33.

Affirmatur, n. 34.

Bona dotalia & domanialiasibi comparantur, n. 35,

Quid maritus circa dotalia poffit ? n. z 6.

Qtud Princeps circa domanialia? n. 37.

Ob quam necessitatem diflrabi poffint domanialia ?n, 38.

An consensus Statuum necessarius'? n. 39.

Non domanto, sed frudibus domanti Princeps retl 0dare potefl. n. 40 .seq.

Juri superioris atis Princeps renuntiare nequit, n A 1,Superioritas admittit limitationem, n. 43.

Quatenus valeat investitura cum Regalibus majoi 1bus.n.^.feq.

An Princeps subjeäionis vinculum subdito remittipoffit ? n. 49. seq- .

Valet remiffio öbsequii quoad certum aäum. n. 5An Princeps partem Reip. alienare poffit ? n. 5 4 «An poffit Imperio seu Principatui renuntiare ? ». 5 5 'seq.

An poffit pro lubitu, si Status consentiant . n. ? 7 'An suri primogenitura poffit renuntiare ? n. 58-Exemplum ex Eleti öratu Brandenburg, n. 60.Renuntiatio successionis valida eft. ».61.Concluditur caput subjeäa reftriftione, n. 62.

^Alvam ubique Principum Potestatem, illi-,batumque Jus praesenti Exercitio exhibitu-ri , non operosi erimus circa vocabulorumenodationem. Nemini enim ignotum este po-terit , quid rubrica disputationis ferat sub re-cessu. Insuper Disputationis contextus doce-bit abunde, quo pacto Salvum Jus Principis di-2 camus. Scilicet contrahentibus omnibus in uni-versüm moris esse solet, ne, dum actum sibiquadantenus vel directo vel per consequentiamnocivum celebrant, sibi praejudicent, desuo jurelibi salvo conservando > subjicere contestatio-nes. Non minor Principi cura est, ne vel sibivel Reipubl. contingat quicquam , quod nocu-mentum afferre valeat; Unde & ipsi, de Salvosuo vel Imperii jure solemni protestatione sibib prospexisse, familiare est. Quid per jussuumsibi velint contrahentes ex negotii qualitate cuiprotestationem subnectunt, colligere in procli-vi est, nec opus esie reor Juris diversa signisi-cata, ubivis locorum obvia, huc transscripsiffe.4 Id modo paucis tangendum existimo, solennemillam Salvo Jure clausulam, non abundantibusNotariorum cautelis aut ursqtereroAoyia moder-nae originem debere, sed ipsi Juri nostro. So-lennis ea de re textus est ini.fi debitor 4. §- t. ff.quibus modis pign. vel hjp.solv. ubi quamvis con-sensu creditoris distractum suerit pignus, niltamen inde juri ipsius decedit, si salva causapig-j notis consenserit. Nec dispari intellectu cau-tiones, rem suam salvam fore, quandoque exi-gebantur ; in specie vero ad hanc cautionemtenebantur. Tutor , quo pupilli jus salvummaneret ac illibatum T. T. ff. RempupiUi vel adol.Salvam fore , aut ne jus suum fieret deterius L.g 126 .ff.de V '• $■ Verum non simplici juris fuireservatione, sed quandoque de ipsa DignitateSalva contestatio adjiciebatur, uti ex/. 125. ins. ff. deV. S. apparet, qua clausula in specie bene-ficium competentis esse reservatum, existimatAndr. Alciat . Comm. add. L. 5. de V. S. verb.>2 dignitati. Pariter in Jure Canonico mentio fitclausulae salvo honore c. Ea de crediinus 22. X. dejurejur. quam Clausulam Canonistae subintelli-gunt, quoties Episcopo cuidajn praestitum ju-ramentum , ut scii- femper salvus maneat honossedis Apostolicae, Dd. in d.c. Solet quoquehaec reservatio honoris fieri, quoties verba quae-dam proferuntur, quae in ignominiam alteriusjjostiot trabi; quam ejusmodi honoris reserva*

tio actionem injuriarum non femper excludatvid. Zoes. ff. deinjur. n. 7. Quod si privatis taij'ta dignitatis cura est, ut eam sibi salvam esse iffi'liciti sint, quis dubitabit, tanto majorem ejo 5curam esse Principi , quo eminentiori constst 11 *tus loco, & dignitatum omnium fons est ac I erturigo. Bald. 1 . 1. Confli. 333. Ut vero, quod'que Principi Salvum sit Jus suum, constet ex a 'ctius, operte pretium fore existimavimus, h° ccapite praejudicialem, ut vocant, controversiasenodasse; An & quatenus liceat Principi Jd 1luo renunciare ? Si enim Principem nunqua^juri suo repudium dare posse dixeris , semp^ipsi jus suum manebit salvum, nec unquam ^clausula confirmationibus aliisque actibus Pr' 11cipum apponi solita; Uns an unseren hohen Obl 4keitlkhen Rechten ««/Regalien ohne Schaden,cujus erit momenti, sed pro abundanti caute^jfaestimanda. Totum hoc negotium per cofjpendium vitatis ambagibus expeditunl dat*mus , sequenti Axiomati sententiam nosti'® 1 ?inclusuri ; Quodcunque jus Princeps per P slvilegium aut contractum i*n alium transsd 1 ^potest, illi quoque valide renunciabit. Qp°ipsum non tantum affirmative, sed & negati ( )procedere dubitamus nulli. Ratio in obsid 1 ?esse nequit, si ipsa renunciandi licentia exprincipiis revocetur. Juris nostri Regula in ^gus nota est : Unumquemvis posse juri pr 0 ^introducto renunciare, L. fi quis in conscribi t29. C. de pati. quod & in jure Canonicotum esse apparet ex cap. super hoc 5. A", de r^ ^datione cap.deliti. 17. Xde for.compet. Vei'^Regula illa rationis loco nondum sufficit,ipsa adhuc rationem desideret. Solet ergosubstitui, quod unicuique liceat contetfd?^haec, quae pro se introducta L.fi Judexfliinorib. Sed hoc eodem recidit. Comergo dicitur; renunciationem sui juris pr°P g (lrea licitam, quia suae quisque rei Moderato^ ^ <1ac Arbiter L.21. C. Aland. Ex quo nota^.suam debere esse rem, suumque jus, cui rd 1 .dandum: De alterius enim jure , utinsio 1 ^,sponendi, ita quoque renunciandi nulla c °j tpetit potestas l. 74. ff. de R. J. I. 25. C. &quid vero suum sit, ex qualitate dominiiquis in hanc vel illam rem habet, aestimäO^ß ,non enim illimitatum femper dominium ^quod habemus in res nostras , sed saepisvel conventione idem circumscriptum i