2)e 'Principe Jus /alvum sibi non reservante t

24t

p l j 11a nexu non esse constrictos. Cum enim ipsi

Ancipes, ex eo, quo in subditas feruntur asse- , 4-^ v '- iU T? s T

% contestati non semel sint,se, quamvis LL. so- exprimantur, cum exprellum omne nlud mtel-^isint, velle

est, sed potius hoc jus tacite Principi reserva-tum ; quae vero tacite insunt, non opus est , ut

^ tamen LL. vivere, /. digna vox.

^ 'd?LL. adeo, utnon placuerit ipsis legatume ptare ex testamento Jurium solennibus de-fe sl Ut ° C. 2 3 .ff. de Legat. 3. /. ex imperfeäo. 3. C. deJ arn. Lt quamvis in solenn! testamento Prin-c ri! legatum relictum, tamen detractioni Fal-^ocus est/. 4. C.adl.falcid. Sicuri quoque,4 nij| lmnpratnr licpr^c mlfitnt-ne /if

ligatur 3 quod fubintelligitur a jure 3 /. [Icet Impe -rator- 74 ff. de Legat. 1. Tiraquell. in l. fi unquam,verb. donatione largitus, n. 1 5 8 • C. de Revocand. do-nas. Imo quia in omnibus actibus Principum il-17la clausula Salvo jure Superioritatis , uns an unfernRechten olmfcbadlicb , solet adjici ex observantiagenerali, etiamsi eadem aliquando omissa &jusm Imperator lucres institutus sit , testa- Imperii reservatum non sit, attamen pariter re-py tUrn nihilominus ut inofficiosum potest op- putatur, ac si ilia clausula fuisset expresse adjecta*

L Papian-%. §. Si Imperator. 2 -ff.de In- Quod enim semper solet apponi, illud dicitur ex-u n'ti - * insistier cum & in dubio Princeps pressum. Covarruv. lib. 1. var. refol.c. 15. n. 9. Et^ S( l Ulsc l u e j quo ad exemplum suum compo- ea,, quaesunt moris & consuetudinis, lubintelli-riln et subditos , illi juri, quod circa subdito- guntur. /. 31. §. 20. ff-de Mdilit. Ediäo.p, I a ^ iones observandum volliit, se confor- Exemplis ha;c res deducenda ulterius , quo *8t e e Ccn sendus sit, non quidem ex neceffita- clariora evadant, quae modo in medium prola-irti^ Uac ^ arn ’ ^uam Lex Civilis ipsi Legislatori ta. Si Princeps concedat alicui fetidum , cum

ponere nequit, sed ex solo arbitrio Principis,» a facilius in subjectos sibi fore Imperi-

clutti

j a, »madveriit. Conf. Henhiges ad Gror. lib.'ssitii

I 4- §. 2. verb. ut communem LL- regulam. Se-

omnimoda potestate, non cenleturillam omni-modam potestatem conceiisse , quoe est penesipsum Principem. Petr: Anton, de Petra de fur.quas, per Princip, non toll. c. 22. »- 76. Ex quo 19fundamento idem Petr. Ant. de Petra d. l.n.^6.

concessionem non valere, etiamsi Ecclesiae dona-verit: Quamvis enim luperioritas expreste nonfuerit reservata, tamen hoc tacite factum inrelli-gitur, Bald. conj. 333. circafin. Huc spectat illud , 2aquod luperiori capite adductum, de jurisdictio-ne omnimodaper investituram concessi; Licetenim iila abdicative Vasallo dicatur concessa,nec

ur exinde, quod in dubio contractus Princi-

li viij^ c1Llnr i,flibditisiniticxLL. illius Reip. seuiCi- non admittendam putat sententiam Alexandrit r ,, llS sint aestimandi; Sicut ergo in privato con- voL5.cons.24.. circafin. existimantis, silmperator^ „ Us ex postfacto sunt necessitatis/.5. C. deobl. alicui conceffisset terram cum plenitudine jurisi -- ata quoque in Principe cum alio contra- & jurisdictionis absque ulla reservatione, talem^ 1 p a uoquin enim ime qualitas inter contrahe- concesso nem non valere, etiamsi Feclesia* dona-

lr a ^menda foret. Praefupposita autem con-sto s US Va ^* tate iu Principe, fluit inde obliga-t en lla sponte. Obligatio vero jus antea compe-Ce , re stringit, imo tollit haud raro, ut hinc ex-Ptio pacti aut contractus Principi sine dubio

, °Pponlpossit.

* ^e vero promiscue Principem contrahen- ulla reservario ratione Juritqu Principis appa-m & j US übi salvum non reservantem, jure suo reat, interim superior illa jurisdictio Principiv ^ 5re dicamus, non aliter hoc intellectum tacite reservata censetur , adeo, ut non saltemA uuus , quam quousque Princeps se potuit per appellationem ad Principem pateat recur-r 11 ° ^§ are - Si enim contractus ejus- sus, sed A si male Vasallum circa administrat io-

UOQ1 llt , CRll tn oravo rl o »i-«_T5 • ' J‘Ll* ' /' ■ • j n •

nem jurisdictionis veriari videat 3 Princeps cau-fas ad se avocare, vel etiam penitus jurisdictio-ne privare Valallumpossit.Conf.Struv.Sjw/rasscap. f>.th. ift-n. 5.

Id pariter ex eodem dependet principio , si 21Princeps feudum cum omnimoda Jurisdictione 1alicui concesserit , non tamen Jurisdictionemin via publica ipsi concessam esse > licet ab utra-que parte via; ipsius sit Jurisdictio t Cum enimvice publica hodie ad Regalia referantur, Dn*Ahasver. Frit Ich. Tr.de Regal. viar. publ.jur. non

zti cy J - — r*'' wjatua. iitiui.. jiuitucii.w» prcesumitnr Princeps generali concessione hocstiti test'^' J Ur -' ^ rKn0!V - c - 20.». 161. ubi multos regale transtulisse, sed potius Jus suum sibi re-voear J Cios- Illaenim, queene servasse, Carpzovius Prax. Crim- Q > l0 - n -^i.

igare.

qui in grave damnum Reip. vergat,vel ad imminuendam Principis dignitatem &-lupenoritatemtendat, non prsesumitur, se ad-^ocusqvie obligare voluisse, aut in suam ReiquePU licslälutem injurius fuisse. Repeti hic po-j, erunt ' si UT superiori capite de Renunciantee ^. lnci P e a( istucta; similis enim utrobique ratio3 ' lude jam concludimus , clausulam illamUnT° UrC no fi ro dmpefii vel superioritatis , uns anhohen Obrigkeitlichen Gewalt und Regalir»{^ Sc haden , etiamsi nulla ejus facta refervatio,^ a beri pro expressa. Andr. Knichen.i«c. 20. n. 161. ubi multos

Knich . de Sax.non prov.jure. c. 5. '»• I( ^5* Sixtin

teuern expressa renunciationc tolli possunt , - , - ^ en ; m T,. ri ,

^stt° minus tacite sublata censebuntur ; & Prin- deRegahb. 2. c. 2. n. 16. Depen f - I

a , Hequtret m specte , Wilh.Anton-afreun- cap.io.11.2. licet noc . ‘nnnsnhftan-

r 2 er §- de Refcript. morat, conci. C 3 .n. 7 Z- simili quam ut depenaentiasitnaturaUs , nonlubila.

ob 0ne ’ — '

si^ a siUD expresse oppignorationi non tialis, üti in materia contractuum distinguere

e -uxia ‘n . 1 . u"- rr-o —-*.*—**

ö clt n . ’ U1D tacito pignore non continentur,

e ft, Zw -ad^.q. Infl.deaä. & ubi verosimile% p rctLM rem obligaturum non fuisse ,15 )u ^ cati psi generalis obligatio /. 6. ff. de

ta U‘a r i 1 ' C-quarespipn. Quid ergo opus erit

n„ ervare ^^presse, qüae obligare aut nonOebi. Ut »olui. - ^ ä

JCtis solenne est; Hinc pactis 6c statutis jurisdi-ctionem viarum publicarum in alios transferri,mores §axonici abunde docebunt, vid. Zanger.de exceptionib. part 2. c. 1. n. 244. Ob quam cau-sam &exprefla viaepublicce in feudum concessiovalida est.

Planior ratio est confirmationis , quam a £ jPrincipe privati contrahentes impetrarunt ,

Idem ergo in Principe obti- . *

,' v ■> siui cum superioritatis juri derogare e ni m lsic ordinarie adjiciatur ^

potuerit, nec etiam voluisse id credendus si TJ K

Btsp.X.

Hh

Salvo