fDe Effeftibm motus proprii Eriticipis negativis.

261

lis

integritas. Car&.Tuiirfi.fraft.concl.tom. 6.lit.P.

6.Meni. 2 .praes. 10.n. 9. & ideo ejusf C ^ ta ssitelligi debent secundum justitiampoli.Menoch.W. 4. prasi. 189. num- 183.^ oton. Freundeberg de Resicrift. morat, conci.

^ ^ dictis fluit, clausulam Motus Proprii justo Sr j US neutiquam tollere. Petr. An-

j n ' l J etra. c. 3 2. dub. 2. n. 24. Menoch. conf.5 Sanchez de Afatnm.L. 8. Disip. 21. n.

• etiamsi jus quaesitum saltem sit ad rem. Petr.n ton. de Petra d.l. «. 28. Barbos d. Tr. dauf.tup B *l u * ^j^ii - qdod collatio facta Mo-tie r°P r *° a Papa de beneficio reservato certaela s° n *’ UOn facta reservätionis mentione, nul-j a stuia non praesumitur, Papam per clausu-*o Motus Proprii velle tollere jus quaesitum.**1 enim hoc a Principe sine justa causa (aliud^Juque dicendum, si justa causa adsit) adimid e p hostit, quod satis demonstrat Petr. Anton.dp etra m integro Tract.de Jure quasito perPrin-11 n ° n silendo, parum operabitur clausula°tiis Proprii. Haec enim cum omni reliqua-Ct ,ct c ‘ a usularum exercitu tantarum virium non’ Ut actum Principis justitiae contrarium ju-• rec Mere queat, quod ex Pinello refert Ro-fin ln ^ le f- jw.sub voc. Clausiul. m addit, n. 27. in-Piv^ ^ Uo Afluentia verba huc transcribere nonl Quoad justitiam & honestatem, inquit,r°’ 1 uod Princeps auferendo jus vel domini-ta r 4 tCl ‘ l utatu r clausulis , Non obstante , Ex cer-ti s > Motu Proprio , de plenitudine potefla-non b ' Qstßd enim fine illis clausulis juste facereeniJ 161 ^ 5 ils adjectis iniquum ejfe non desinet, idVeh Tatt0 °fi endlt > ettam Wmcuntjurh regula,bun a enim ret ve ritatem non mutant, nec justifica-hp r .fi^°d de fe iniquum est,nec juftam poteftatemsijj augebunt. Licet non negaverim, clau-p IS & sic etiam clausulae Motus proprii,teltatem aliquam etiam interdum circa jus«situm relictam esse, maxime tunc, si illud exi-lum fit, &fic de modico agatur tertii praejudi-l 3 1, ' Anton. Gabriel, conci, comm. lib. 6. conci. 1.’• Quia enim tali casu Princeps citationem^ omittere potest.' Dn. Brunnem. in Quasi.^elenbec. PdrAtit tv*- /»«

hr

iec. Parasit. Tit.de in jus voc. qu- 3 -cvr consequens Motu Proprio quidquamU? evc ipsi licebit. Conf. qu* dixi c. -- »- *4-/ ^

^luamvis Angelus in genere eos „ e

qui Principem jus alterius sine causat si> posse negant, debita tamen reprehen^Mv° ta tur a jCtiffimo Dn. Brunnem. tn'f 0 ™-' .•A7ec avus. 4 . C. de emane. üb. «• 8- u , ,,

Angelum non ut Angelum, sed ut

l 5 mendacem. . .. - Motu

K hic quaeri solet: An privilegt _

^ te pendente concessum ahq P ^

^ ' Clu m illius litis operetur ? H° c1 . • a ^ r .

rrw nic> u. Gabriel, d. conci r. tt-fi-V- a e & «vil^ V contrarium tamen verius vi et >

ct u ^n illud exiguum vel plane nuUum est

fact a ^ere, si in eodem litis pendennse nt : u ? r itmeniio,pr° u ti ipse quoquepS* loc. ».18 ^ cum eo Petr. Anton deP a,c *3i.da6. 2.». ao.Klock. deContrt . -7 « •"* 1 34-Barbosa i» Tr. de daufPe'n' enim perpetua haec pro

4 %.? r ®futnuo, ipsum nullius jura quantum p *

e lstdetq vdsts, Atque e«, hae rattone q v

que ipse gloriosislimus Imperator Justinianusin Nov.it. c. 13. expresse jubet, ut judex nonaliter, quam secundum Leges judicet, & supre-mi etiam Principis in medio liris interveniensrescriptum attendere non debeat. Conf. t ot. tit.

C. ut lite pend. vel pofi prov. aut. des. fent. nulli lic,Imp. suppi. Notanter vero dixi, privilegium 17nihil operari tunc, si nulla litis pendentis factasuerit mentio. Quod enim Princeps in praeju-dicium litis, si eandem sciat, & enixam suam vo-luntatem contestetur, quandoque ex justa cau-sa statuere quid postit, nemo forsan ibit inficias.

Porro quamvis Motus Proprius vitium sub- igreptionis alias tollat, per textum famosissimumC. fi APotu Proprio. 2j. de Pr abend, in 6. illud ta-men fallit, si in falsse causae expressione contin-gat subreptio, quam obreptionem vulgo dici-mus, pro uti concludunt, Dom. Card. Tusch.conci.pract. conci. 405. ».38- Barbosa d.clausi 79.n. 23.Sanchez deMatrim. Lib. 8- Difp.21. n. 52.

Est enim haec communis inter sub-& obreptio-nem differentia: quod subreptio in suppressi-one veri; obreptio vero in falsi expressioneconsistat. Atque adeo, side obreptione ex-cipiatur , non excipienti, sed illi, contra quemexcipitur, probatio incumbat. Si vero de sub-reptione, ipse excipiens probare opus habear,quod egregie deductum tradit B. Dn. Brunnem.in Comm. ff. ad l. n. ff. de Interrog. in jur. fac. n.%6.&feqq. Rationem vero, cur subreptionis 2Qtantum,non vero etiam obreptionis vitium Mo-tus Proprius tollat, ex eadem, quam attulimus,differentia petere solent Dd. Nam si veritastantummodo taceatur, ignoratur, an Princepsbene vel male informatus gratiam Motu Pro-prio concesserit, atque adeo dici non potest,gratiam contra Principis intentionem & men-tem concessam esse; sin vero falsa causa expri-matur, & Princeps ob illam concessionem faci-at, contra voluntatem & intentionem Principisgratia obtinetur, cum si causa illa expressa nonfuisset , nulla quoque futura fuisset Principisconcessio. Sanchez d. n. 5 2. Atque ex hoc com- 21muniter Dd. inferunt: Motum Proprium de-sectum intentionis non tollere. Anton. Gabriel.conci, comm.lib. 6. conci. 2. n. 34. Menoch. de ar-bitr.jud.quaft. lib.2. Cent. 3. Caf. 201. ».80. Card.Tusch. ro»r/. 40;. ».47. Barbosa d. Tr. clausi 79.n. 47. si enim causie expressae in concessione fa-cta Motu Proprio non sint verae, tota concessionullius est roboris vel momenti. Et hoc etiam 2iest, quod Bald. in L. Imperial. §.similes, C. de Ntipudixit, Motum Proprium Principis errantis nihiloperari. Tollit itaque Motus Proprius eam 2 zsubreptionem, quae fit ex parte impetrantis,noneam, quae fit reipsa, quo minus de ea excipi pos-sit , uti in his terminis Dd. communiter loquiamant. Marta Tr. de clauful • clausi 75. ». 5. Fa-rinae. in decisi. Rota Tom. 4 -dee. 6; 6.». 4. Barbos.».21. quamvis nec semper eam, quae ex partefit impetrantis, subreptionem Motus Propriustollat. Certum enim est & supra c. 1. n. 3 5 • di- 24ctum, quod Motus Proprius ad postulationempartis concessus nihil operetur tunc, si petitiopartis sit causa finalis vel adaequata Motus Pro-prii, vel si Princeps in disposirione sua dicat, seid ad instantiam partis fecisse »- Z 7 - d.c. 1. Siitaque in ejusmodi dispositione subreptio sueritcommissa, dubium non est, quin & de ea excipiKk 3 possir»