2 68
Z>ispmat. XII. Cap. 4
r8 tf.de Damn. inf. (2.) Ex causa pastus re-
tentionem animalis vel ideo cum Jure Civilicongruam putant, quod impensarum in remconservandam factarum, nomine (quales suntalimenta:) jus pignoris tribuatur impenden-ti. L. Interdum 5- cum L. seq.ff. Qui pot. in pign.Si jus pignoris, ergo & retentionis, aluntur
29 enim pecudes pastu. Verum his non obstan-tibus, firma stant pede, quae supra occasione L.39 -ff- Ad L. Aquil. deducta; Nec enim obstatj. Argumentum ä rebus inanimatis, qute victu& alimentis non indigent, ut animalia, nequefructus producunt, quibus interim carere de-beat Dominus; & secundo, non habeo aliamactionem contra dominum ratis, ideo per re-tentionem mihi consulitur; ibi habeo actionem,scii, de pastu pecoris. Bartol. ad L. <j.ff. De Dam.
30 inseä. 2. Concedimus Jus pignoris ei, qui inrem conservandam credidit. L. 5. ff. Qui pot. inPign. imo & jus retentionis ei largimur, qui im-pensas fecit in rem 'aliam arg. L. 5./. de Impens.in rem dot. fält. At quid hoc ad nostrum ca-sum? Ubi Dominus fundi nihil impendit, necalimenta pra?buit animali, sed gramina ipsa in-vito fundi Domino sibi carpsit pecus, ubi nonmagis de retentione, quam de occupatione, ap-prehensione & inclusione quaestio est, qute om-nia prolixius deducit. Dn. Thomae Tr. de Nox.animal, cap. 13. ». 9-feqq.
?i Apparet autem ex jam adductis, pigneratio-nem pecudis, damnum dantis, Jure Röm. illi-citam elfe; Inde tamen'omnem pigneratio-nem eodem jure improbari, afferendum nonest; Quatenus dnim pigneratio medium com-pellendi & coercendi contumaciam est , eate-
32nus jure Romano utique permista. Sic Tu-tor qui cautionem praestare recusaverit, pigno-ribus captis ad id compellitur §. 3./«/?. de Sa-tisdat. Tut. quod ipsum pariter obtinet, si quisjus dicenti obtemperare noluerit, quod tuncpignoribus captis eo adigi postit. Wesenb. Pa-rasiti, ff. ad Tit . Si quis Jus dic. non obtemp. circa fin.
33 Dicerem ergo,pignorationem,quEsitvi jurisdi-ctionis, Jure Romano illicitam non este; sed il-lam tantum, quae sitprivata autoritate.
34 An vero Jus Canonicum has privata autori-tate institutas pignorationes toleret, quaeritur?Extat de pignorationibus textus in c. un. de In-jur. in 6. ubi prohibitio pignörationum JureCivili facta, approbatur. Verum cum ille tex-tus de pigneratione personarum agat, non po-terit quidem commode ad pignorationem be-stiae damnum dantis extendi ; cum, uti superi-us dictum, major ratio & dignitas sit persona-
3 5 rum , quam rerum aut bestiarum. Interimcum in dubio inter Jus Civile & Canonicumdiversitas admittenda non sit, nisi manifesto ea-dem appareat, dicendum erit, nec jure Cano-
36 nico inclusionem bestia licitam este. Jus Di-vinum non videtur penitus a Jure Pignorandialienum. Etenim Proverb. 20. <0. i?,. U 27.verf. 13. ita expresse cautum- Nimm dem feinKleid , der für einen andern Bürge wird, und pfän-de ihn um des Unbekandten willen. Quamvis haecloca commode explicari possint, de exeeutioneob fidejuslionem non privata autoritate, sed perjudicem facta ; Cum enimDeusipse judicia vo-luerit constituta, simul voluit, ut per judicemquisque, quod sibi debetur, exigat.
Prsecip.ue ergo Consuetudini adfcribetst^
est jus pignorandi, quam in Belgio multi s< l u ^
aliis locis receptam esse testatur GrcEnweg el1Legib. Abrogat, ad L. yj.ff. Ad L.Aquilde Nox. Animal, cap. zj.n.iy. Imo in totamania ex generali fere consuetudine pig n °
Ger-S 1
tiones permissas esse, docent Hahn. ad
* 5 r
n
Tit. Si Quadrup. Paup.fec. n.6. Carpzov. p' i ' j2 6,d. 1. Joh. Koppen Dec. 41. ». 11. Mevit' 5 ^Juc Lubec. lib. 3. Tit. n. ad Rubric. n. 1 o. c l tl0 (idem de Marchia Brändenburgensi test atScheplitz. p. 4. t. 21. Et Dn. Koppen st.41.». 11. ait, quod in Marchia & aliis Geft^nite locis ad instar juris & observantia: 8axv^ese pignorationes nant. Multos alios aud 10res hic cumulare liceret, nisi jam tum confv^do hajcfere ubique nota in vulgus esset. E 110olim in Germania perleges quoque publssmagna pignorandi licentia fuit, ubi ob quomdebitum contra morosum debitorem ea * upermista, vid. Recess Imper. de anno 1442-^ (bric. wk man pfänden soli. Sed hanc constiss 11 :onem obtinuisse ante promulgatam Pacisblicae Ordinationem, &posteapublica>tranq ll)litatis in Imperio conservandae causa aliud p*\cuisse, monet Dn. Textor ad Receff. Imper • 'anno 1654. Difp. %.tb. i2.seq. , j
Non injusta autem videtur consuetudo .obinde, quod quis sibi ipsi fermejus diceresdeatur, cum nullum dubium sit, valere st ä ' ü ,ta vel consuetudines de occupandis rebus 0 ,hitoris propria autoritate, vid. Koppen Pf':41.». 12. imo & inter privatos talia pacta lif‘ t# (esse, de quo inferius dicam pluribus. Ut li ■men hac licentia privatis indulta publica * l(, < 1labefactetur autoritas, ubivis fere locorum ^ceptum, ut captura quidem privato arbitriolicta sit, sed bestia capta ad locum publicum),ibi custodiatur, deducenda; quod & in BdAUobtinere testatur Grcenwegend./. Et pm>W tpignoranti hoc non observanti dictandam e ‘ ;monet Mev.^st j usLub. d. Tit. 1 i.ad Rubr.quodsi enim hoc non fieret, facile pignorati 0bus potentiorum opprimerentur illi, quibusf^angusta domi est; quibus tamen, si manibus- Jdicis res commissa sit', facilior res suas rect^randi datur ansa. Imo olim in Imperio, ^permissa erat p ignoratio, si pignora judici 11
t
insinuata, pro spolio hoc reputabatur: q
u a
a«
re ita cavetur in d. Rec Imp. de anno 1442- ^
■ ni
auch , daß der Pfänder dieselben Pfande nicht - .nahefle Schloß oder Stadt , da ein Gericht inn ^triebe, so soll man das vor einen Raub halten. ^4Disserentia autem Pignoratiqnis a Ref> re j g)liis, ab Arresto, Spolio, item Jure Retent’ 0 . 11 ^hic paucis notanda venit,ne unum pro alte 1 ' 0 ^piatur; EtRepressaliaequidem,licetpignorationibus in jure esse videantur ptfA yUt non fiant Pignorationes pro al. Person. t '0^ ■
sive Novell. 5 2. Quod idem etiam aut° r
■iss
0'
te Pontificis fit in C. unie, deinjur. fß D al> f jdin sexto; praesertim cum per Repress 91lSab initio actum videbatur, ut res abl flt ^ oygnori interim sint, donec Repressaliat uSdice suo impetret, ut justitiam ampl iuS e [/deneget; sed de restituendis utrinqu e J pd ,cogitare incipiat. Dn. Ziegler. Disputat.
Repreffal. §.5. Si tamen penitius introii 1 .^
e*>r
l
x
i
1
15 fcs1ai1
4 ? r
1
So
mvis materiam cujus que remedii, n0sl