t7° Disput. VIII. Cap. II. 4

Quamvis illa proprie probatio non sit, sed Pratter testes idoneos stismloco tantum probationis, cum ejus effectum ha- merentis s. donatarii probari p0‘‘ e r ob atl °^ibeat, Henr. ZceC.ad ff. tit. eod. n. 14. Hincquan- certum. Est enim juramentum QH,° (

tum in hac materia tribuendum sit praffumtio- nis, L. 1 i.§.fin. V E. 5. §. 2. ff- de l ur

3 °nibus, paucis prius videamus. Regulariter au- non solum in juramento voluntario v e j tU ri | ’tem benemerita ex se non praesumi, supra fuit pe cui major quam rei judicatae vis I»**3 1 monitum. Cui non refragatur, quod dicitur L. 2. ff. eod.. Ut adeo retractari "?^>jgli,^ 'inL. 77. §• 25 ’ ff-de Legat.-z. tamdiuquemlibet monendi. 3 1. inf.ff. coci. Sedetiamjo ' ^fed 1prssumi benemeritum,usque dum probetur de- tamen ab illo, qui benemerita sua j at , 'meritus i. e. male meritus, vid. Gothofred. ad nequit, cum hic solus facti fui prop* 11 ^ p. lpZ2 d. L.Tit. d. & Mynsing. Cent. 4. obs. 75. in f. Hoc possit habere notitiam ,arg. L- 1*•§' P 1 ^

enim primo ingenere eatenus verum, quatenus ff. Rer. amot. Juramento quoque nece ^ eI #

lett

in universum considero donationem simplicem, bari posse benemerita negari nequi - . ’

quippe quam nemo facile facturus creditur, nisi si Judex ex certis circumstantiis > . ^ t

ad eam invitatus prius ac provocatus fuerit me- probationem inducentibus, detule^’ >ritis, L. 9. ff. pro Soc. & L. cum de indebito. 25. quoque defectum probationis , d- ,^ 0 an^ ?}

iiifl

prine, ff. de Probat. Tiraq. d. I. n. 77. Quoad hanc ita tamen, ut hoc casu facultas imp u $ ^ti 0 ' 11igitur prassumuntur quidem aliqua merita, ve- tentiam propter noviter repertas P*rumcum haec etiam exigua esse possint, hoii po- pateat, d./. Admonendi, quippe hocterit haec praesumtio tantos , de quibus postea, tamdiu bene merita intercessisse P r ,producere effectus , Mascard, d. I. conci. 1054. aliud plenius fuerit edoctum, arg-d-n. i.Tiraqu. d. I. n. 78. C.deReb. cred. . qu*

Zz Deinde praesumi hoc casu dicuntur beneme- De confessione saltem remunerant 13 ’^^rita respectu illius , qui male merita objicit, ad nemerita intercessisse in Instrument 0 ^ pjfihunc effectum, ut huic potius probatio sus in- res paulo intricatior, an nim. illa a»si . .0 *ternionis injungatur, quam illi, in praffumtione Sum habeat probetque fatis beneN^generali, quod quilibet sit bonus, se fundanti, distinguendum hic omnino cum pquorsum etiam inclinare videtur Mascard. conci, utrum confessio, seu mentio meritos-187- n. 3. Sic e. gr. Filius tamdiupraffumitur generalis v. g.Si quis dixerit obbenemeritus, usque dum male merita probata & servitia, item ob grandia & grata

34 fuerint ab haerede, Nov- 115. r. 3. Caeteroquin wegen feiner vielfältigen Wohlthatenvero, quantum ad nostrum scopum, benemerita Diensten , die Er mir gutwillig er zeige*’ 11non prassumuntur, Joh. Wames. in Confil.Jur. hat , auch noch ferner künftig leiste* ^ fa od e *Fontis. Conf. 289.8. 4. Dunozet. Dec. i 66 .n. 6 .

35 Nisiadeo urgentes ac verisimiles adsint conje-cturae, ut aliter concludi nequeat, quam bene-merita intercessisse,uti, si v. gr. is, qui remunera-tus esse dicitur benemerita, adeo avarae alias,

, tenacisque sit naturae homo, ut nunquam aliquid

donare solitus sit, nisi ingentibus prius beneme-$6 ritis ad hoc fuerit incitatus: Sic enim arg. d.L.cum de indebito, benemerita omnino erunt prae-sumenda, ad hunc effectum, ut levior tunc etiam

&

,4!

£0'

An vero specialis > v. gr. quia occül tslSconjurationum secretas insidias conj $<3U$xit, Can. 2. distinä. 79. quia eloquentia^ rf-lltiasua me meliorem reddidit, j{ , tj

de Donat. Conf. Menoch. Conf 1 l 2 y 0 fteQuantum ad Generalem , indm 1 ^t°°^

illam adEequivalentemremunerati° n

cendam non sufficere, sed ulterio re ^ e (o$requiri probationem. Equidem n °^ ie rii°

fi

plurimos ex Ddribus, illam ad fidero ^ ^jjsufficiat probatib, praesertim si donantis insuper faciendam admittere i si facta fuerit jU rdebenemeritis exhibitis accesserit assertio, de sona, quae alias libere donare P 0 ^ b-K[.qua mox. Conf. Klock. Tom. 2. conf 4. n. 104. & quos est Regner. Sixtin. de Regal- 1 -Mascard.cowr/. 1054.«. 3. Quinam vero & qua- Jacob. Philipp. Port. Conf.iiz-les sint conjecturae ad hanc prassumtionem suffi- card, de probat, conci. 147.W.4.©' f^^gc^Vcientes, arbitrio Judicis merito relinquimus Conf. 175. n. 2. conf. aiii, quos p r0 ' 1, /./V

cum Tiraquell. ad d. I. n. 102. in sin. tia allegat Andre. Tiraquell. adffP 0 ^ /lC f |l

Z7 Quod attinet probandi modos vereffic dictos, quam. verb. Donatione largitus, n- ? 4 - \

extra dubium est, benemerita omnium optime Barbos, in Thefaur. locuplet. L.i- *• i 0<i i^^ probari testibus. Hi enim, ubi debenemeritisrevera exhibitis legitimo modo deposuerint, fi-dem Judici faciunt plenissimam, 1 . 1 . ff.& C. de

Testib. Hinc utut benemeritain lpeciea donan- muiu, it, njduucua u ' /

te non fuerint expressa, quod necessum alias esse sententia, uti constat ex Jul.'d ar ' * v ,. ll)( .ftatim probabitur; fi tamen testibus idoneis pro- 3. ».2. aliisque quos refert B-bata fuerint, subsistere facient donationem, ut Conf. 1. n. 293. Quoties enimremuneratoriam, Mynsing. Cent. 4. obf 75. «.4. effectus non pendet a voluntate d °

Conf. Stephan. Fagundez. ad pracept.Decal. L.4. hoc casu, toties non statur asserti ° n ^

C. 18- «• 12. & 13. Ubi in sequentib. refutat torum in genere, Menoch. Conf *•dissentientem Petr. Barbos, ad L. 34./. folutrsia - Andr. Gail. 2. obs. 3 8, ». 6 - jd« 1 * 1 ( p>

39 trim. n. §6- & 57.^ Quemadmodum vero alias, 71. ». 37. In caneris vero peri ° n ^ 3 ut°

rum perinde quoad has ac illas, siss Dll j stat 1 „.4?

de jure est prohibita, simplici asiert ^ oft ot e f(st

non esse, verius habeo. Inperfou'^^gtP 1

hibitis res manifesta & comunis F 3

. O

ll [

lest

Uim. n. va •) /- vmtmiiuiiiuuum u.ut anas, 71.». 37. In CTtertS vero y-". [S S #>'• „I

quoties Testes ad aliquem actum requiruntur, tinere ob allegatos antea dissef tien Co nssssjnec certus illorum numerus specialiter est de- rationibus nunc erit evincendum- . e „eri £l

£r,i,nc rlnr, tllffirrnnf-, T uti. miwtavuc t , ts a* 1_ C _ , r _ Utlt 1 s 1 eel

■it*

finitus , duo sufficiunt, L. ubi numerus. I z.ff. de tem hoc fere ex supra dictis,

Testib. Ita quoque hic quoad meritorum proba- requiri singularia,fuit probatum? si 2s jta yfjsionem idem erit assefendum. Uti est, non sufficiet in genere b en