6 io

Disput. XXK Qp, VI.

127 Quapropter ut hoc difHdium tollatur, & prio-res Doctoresab injustitiae sufpicionelibercntur,arbitror,hos intelligcndos este de debitore aequeafflicto : qui revera dignus sit hoc beneficio, &cui Divale rescriptum, si peteret, non denega-retur; Hoc enim omnino Christianae charitaticonvenit, ut qui sibi a suo creditore humanita-tem & patientiam optat, eandem quoque suisexhibeat debitoribus,Matth. c. 18.% za.EF/e^.Mev. indiscujs. levam. debit. c. 7. n. 248-ja8 Hoc extra litem, quod haec dilatio prosit il-lis, contra quos impetrata, si quod forte debi-tori isti guidato debeant, in tantum, ut hic inpnejudicium eorum dilationi obtentae resignarejam ampi.-us nequeat, arg. I. fin> js. depact. Vin-cent. Carocc. in tr. de remed. contr. pr<ejudic, sent.except. 16%.n. R. Freundeberg. d. i. n. 5 1. Quam-vis autem illam quaestionem inutilem putet Mev.d. I. n. 249. & feqq. ob compensationis licentiam,ei tamen non omnino äffen dor, quia nec omnedebitum est compeniabile,

129 Illud quidem perutile foret isti creditori, siex fui debitoris guidati persona hac dilationecontra suum quoque Creditorem se armare pos-set, prout hoc simpliciter affirmat Mev. p. 2.

130 Decis. 59. n. 12. Sed locus ille errorem conti-nere videtur, quia ibidem allegati Ddres in il-lis terminis non loquuntur, & contrarium ve-rius videtur, quia rescripta Divalia ad alias per-sonas non expressas,non extendenda, nequede-bitorismei debitor meus est debitor,/, delegare.11.ff.de novat Pruckman. vol. i.confil.24. n. Ct.

13 1 Adeoque prout commodum exilio in me dire-cto non transit, ita nec incommodum pati de-beo. Imo diceret debitor meus, potuissem tibieundem cedere, meque ita a debito liberare;

152 Atqui ego non tenebar präcise hoc nomen ac-*33 ceptare, dr> I. quibus mod. oblig. Sed paratamabs te pecuniam petere. Putarem tamen , siDebitor meus, contra quem induciae istae impe-tratae, aeque pauper fuerit, prodesse eidem de-bere hanc gratiam, nisi plane debeat castari, &pro nulla declarari, Anton. Faber. inCod. lib.t. 'tit. 9. des. 20. n. 6. Matth. de Affiict. irrisi 377.Wilhelm. Anton. Freundeb, d.tr. conci , 44. n.16. & feqq. ibique quamplurimi allegati.

134 Idem solarium, quod debitori ex debitoresuo patet, licet etiam ex Creditore siue Prin-cipis coucestione ; ubi admodum proficuum est,quosdam saltem ex suis creditoribus habere be-nignos & liberales, ut maxima debitoris curaesse debeat, mistis omnibus aliis remediis pri-mum illorum aucupari & conciliare favorem,Mev. in discujs. levam- debit. c. 3. n. 1. Nam exhorum plurimorum consensu inopi debitoriegregium datur prresidium contra Creditores136 pauciores austeros , avaros & importunos. Ipsaquidem egestas & res debitoris angusta nullamper leges vel dilationem vel remissionem debi-ti extorquere potest a Creditore etiam dirissimo,

/, fin, C. de Contr ah. emt. /. t 3. §. i.ff. de Injur. 1 .1 9.ff. de offle. preefid. §. fin. I. de aci. arg. I. 6. ff. dei 3 ? Cejjion. benot. Quod ergo ex se non habet, exalterius exemplo liberali consequitur, scii nonsolum dilationem exactionis, sed & remistio-nem parris de summa debita, etiam contra in-vitum ; Prius etiam Princeps concedere potest,138 prout dictum, sed vix etiam posterius. Salu-briter c»im hoc in jure nostro cautum, quando

major pars Creditorum in dilatione moratoriaconcedenda vel parte debiti remittenda consen-tit , tunc debitori jus firmum est quaesitum con-tra pauciores creditores , ut illorum benignnratem imitentur, & vel dilationem solvendiindigeant, vel etiam partem de debito suo re-mittant, /. 7. in fin. V /. ü.pr.ff. depafi.

Sed hic cautum oportet esse debitorem, utcuret, omnes creditores convocari in unum,& communi consensu declarari , quota partedebiti contenti velint esse, nam quamvis liceatsingulis , debitori partem debiti remittere, fa-ctum tamen illud neutiquam stringet dissentien-tes , nisi in concursu omnium communiter de-liberent, d.l 7. §.fin. verb.fi convenerint in ununtff. de paä. arg. Ist pracedente 5 R. §. i.ff, mandat.Pruckman. vol. 2, con/. 1 7. n. 99. Berlich. p. 2. de-cis. 2. $6. n. 2. Mev. in levam debit. d.t.$. n. 109.V jeq. Neque hic consuetudo in contrariumhactenus satis est fundata, Dn. D. Strvk, in an-not. ad, cencurf. credit. D. Brunnem. c. 1. §. 1. Licethoc certum , quod debitori non praejudicet, siex citatis quidam emaneant, Mev. d.l. n.tti.Modo praesentes & remittentes majorem par-tem debiti constituant, utut pauciores sint Cre-ditores > Berlich. d. decis. 236. n. 7. Trentacinq./. 3 .tit. de solut. refol .3. ».13. quia pluralitas nonex quantitate personarum, sed debiti dependet,/. R. ff. de paci. Prsterea requiritur, ut remit-tentes vel aequale jus habeant vel potentiori ju-re gaudeant non remittentibus, Carpzov. p- 2.c. 22. d. 28, Berlich. p-. 2. dec. 24?. Rodriquez.de Concurf. Credit, p. i.n. 1 5. & feqq . Sed hocnon cessum in dilatione sola concedenda, estenim cum minori praejudicio conjunctum, di-lationem indulgere, quam partem debiti remit-tere, Matth. de Affiict. decis. 2%$. Stracha deDecoff. p. 6. n. 20. Hinc major pars conceditdilationem , licet dissentientes sint hypotheca-rii Creditores, l.fin. C. qui bon.ced.poss. Berlich.p. 2. decis. 239. Wilhelm Anton, de Freundeberg.derefeript. morat, conci. 15. n, 34. ibique allegati.

Sed ne frena consequentiis nimium laxemus,cavendum est; Enim vero , ridicula forte efietargumentatio, si debitor, postquam liberatio-nem debiti ab uno creditore impetrasset, insta-ret contra alterum, ut pariter remitteret credi-tum , cum nulla sit nostri ex facto tertii obliga-tio, in tantum , ut in casu proxime prtecedenti»simajorpars totum suum creditum remitteret»exinde nulla necessitas minorem ccetum ad imi-tationes adstringercr, Trentacinq. tit. de solut’refol. 3. n. 3. Mev. d. c. 3. 197. seq.

< 4 a

i4?

14^

Dubium forte occurrere posset in Correis ^credendi, si Debitor cum uno eorum pactusfuerit, ne peteret, annon exceptionem de noi*petendo consequatur contra alterum, quoniaf 11una tantum est eorum obligatio, ita ut alter eo-rum debitum accipiendo omnium perimat ob*ligationem, f. 1. I de duob. reh. Sed negativain puncto juris verior per l. 27. in fin. pr. $

4. fy.ff. de paä:. ibique Dn. Brunnem. n. 1. $ a ”chov. vol. 2. ad Treutl. disp.27.tb. 9.HI.D.fenb, adff. tit. de duob. reis. n. R. iu pr. Quonia** 1pacta non sunt media tollendi totam obliga« 0 'nem , caque est conditio duorum reorum, ulin singulorum persona obligatio tota, integi& in solidum subsistar, coque non potest 111