Ii 8

lDisputatio XVI. Caput VII.

habentur , & sic manent in dispositione Juriscommunis, quodprobat Jason. inL.fi extraneusn. i.ff. de condiet, cauf. dat.

£ j HtEcita ab utraque parte disputari possunt,adeo,ut neutra sententia improbabilis videatur;nobis tamen allubescit sententiae posteriori cal-culum adjicere , non tantum,quod Juri commu-ni convenientior sit, sed & quod majorem aequi-tatis speciem prae se ferre videatur; Et eapro-pter hanc sententiam sine dubio arripuit Con-sistor, supremum Elector. Saxon, quod Dresda est A.1609. d. 7. OMr. ubi inter alta ita rescripsit:Es wird gezrpeiffüt, ob auch die Nepotes und Kindes-Kinder solcher Begnadigung tbeilhafftig seyn ? Sowerden dieselben unter dem Wort der Kinder in be-meldeter Churfürfil. Verordnung gleichfalls begrif-fen,und seyn demnach zugleich nebst den Kindern zuangeregten Gnaden- Jahr an ihrer Eltern statt in

46 stirpes zuhtßig. Cujus Rescripti verba refert Dn.

Carpz. d. üb. 1. des 210. n. 10.contraria sententia allatas quodactinet,r^t 1 ,sione vix indigebunt, cum ex jam in meui ^latis,ad eandem in proclivi sit relpondere-^,quid jam de Nepotibus solis existentihusdum erit; Annon hi in stirpes ; an in cap 119 ^cedent,quoad anni gratiae beneficium?^ 1 2 ^quidem,majori adhuc difficultate hanc, ^j.prtecedente,laborare controversiam, cuM ^ g .tandi rationes haud levidenses adsint, ^res hanc quaestionem ne verbulo quidc^gant; Tuebimur tamen in hac Dissertation^tentiam hanc:hic quoque Jure communii 1 ß,sionem fieri,& Nepotes non in capita,,jlpes succedere debere,cum in linea? deseco 9 ( s,successione versemur,per L- 2. C. de Suis®lib. Förster, de Succeff. ab intestat. lib. 4- ^ /j,Matth. Stephan. Comment, ad Novell. 1114. & n. 63.

CAPUT VII.

DE

EFFECTU ANNI GRATLE.SÜ M MU R 1 Vi.

fV'Onnexio. n. t.

^ An beneficium A. G. transeat ad haredes ? «. 2.Deciditur affirmative quoad liberos, n. 3.

De haredibus extraneis dubitatur, n. 4.Affirmativa tamenprobatur. n, 5.

Vidua dotem & illata repetens nihilominus ad A. G .

admittitur, ob rationes, n. 6. 7. & 8-An annona gratiose Eortimi Statutaria imputan-da ? n. 9.

Rationes dubitandi, n. 10.

Rationes decidendi pro negativa, n. i i. feqq.

Filii fi haredes fint,adA.G. admittuntur, n. 14.Sed quidfi hereditate paterna fe abstinuerint ? n. 15.Rationes dubitandi, n. 16. feqq.

Rationes decidendi pro affirmativa, n. 19. feqq.

An ex A. G. as alienum solvendum ? n. 23-Deciditur negative, n. 24. ,

An Arreflum A.G. imponipoffit ? n. 2 5. & JVidua durante A. G. ades Rarochiales fart&servare debet, n. 27.

Vidua ad eadem onera tenetur, ad qua tentofunStus.n. 28. & 29. ^

Pastor ades Rarochiales in eodem Statu confisbet, in quo accepit, n. 30. _ ^7/

Refeäio adium Parochialium ab initio offici ( (

petat 1 n. 31. feqq. J'

Quando Pastor impensas d fe facias tepetor 1 ^

n. 34.

Vidua durante A. G. quomodo agrum colet 1n. 15 -feqq.

1 ij Estat ut subjiciamus Beneficii hujus este-

ctum, sive quid juris transferat in vidu--*-*• am ac liberos defuncti Parochi; Et quiaduo hic fe offerunt consideranda, primum com-moditates adbeneficiatas personas transeuntes;post etiam onera quaedam hoc beneficium csln-

2 comitantia,ordine hsc ipsa tractabimus. Com*

, moda hujus beneficii quod attinet, hic primi lo-co discutienda venit quaestio: An beneficium an-ni gratis: sit ad haeredes transmissibile?Hoc an-tequam decidamus, primo praemittendum erit,nobis non sermonem este , de Beneficio annigratiae quaerendo adhuc sed jam tum quaesito;

z Si videlicet vidua jam sit in perceptione anno-narum gratiosarum, durante vero anno gratia:decedat; an sic, quod residuum est, haeredes vi-duae capere possint? Affirmamus hoc,si de libe-ris viduae quaestio fit,hi enim non tam Jure Suc-c estionis, quam proprio jure viduae partem vin-dicabunt;cum etiamsi vidua non extitistet, filiitamen nihilominus solidum hoc benficiumper-

4 cepturi fuissent- Quod, attinet haeredes alios,

collaterales Ic. vel quicunque extraneorum no-

mine veniunt J anadhostransmittatur, dubita-

re liceret, (1.) Quia annus gratia? Beneficium est

„Vl

£

& quidem personale, quod viduae con ■/non haeredibus ejus, & sic quoque ad h „vj,ire non potest L. 12. §. 1 .junft. L. 1 {Dbi enimpersonae conditio locumcio, ibi deficiente persona, beneficius fstdeficit. L. in omnibus 68- ff- deR. I.L■

(2.) Quia cessatratio Beneficii annost astiosarurmHoc enim concessum,ne Yi< p e cri defuncti Parochi egeant; Atquenec liberi adsint,haec ratio Beneficii ce rr*j(tiipsum quoque beneficium cesset nece 0 ist fcum cessante 60. X de Appellat. Sed wstantibus, nihilominus ad hatredes e ä {fc' 3 4 * * * Lquoque transmissibile hoc benefich 1 ^^ st ^rimus. Rationes enim dubitandi ad eapplicari non possunt, ubi viduaperceptione anni gratiae existentesenim amplius non habet naturam bead acquisitionem,sed juri jam turnmeratur;Si hoc,utiq, - haeres quoqi hJf .. slebebit, utpote ad que omne desuu stO ( ßr ertur 1.62./. de R. L Et licet eXtrAConsistor, non prospexerit, & P er eXt f stidmittendinonvideantur, - attameU.'©nfequuntUr ex persona alterius» 3 1

S

E

1

st 1

5

t

C

f

ii

t:

$

1}

i

f

S;

st

st

st

§

0 *