Pro

PofTelÜo

De Forma & Requisitis Decreti Jntermiflici.

Z75

tTlCtl U)ri2Q U3 °!^ e ' nter,m laro ’• Si enim c!e mo- causis,in quibus fertur,interlocutori® sententi®^sseiid Pjlforio» vel de aliquo in possesiio- v i m semper habet, quianon pendet ex hocprin-t? tu r . ■ e °do,perDecretum manutenti®,qu®- cipalis causa? decisio,sed ideo saltem pronuncia-haii ’ ^rnentum ralnmnia. nnn pviimnrlmn rur, ut eo expeditius definitiva sententia ferri

aail, I ''0/ J r' nentUm vahimnire non exigendum,f li^nii ' ^ n ® runneman ' Cent. 4. obf.ja.% r j $ rnanutentio datur etiam injusto pos-ft^ate a * Ist ario, qui juramentum calumniaeü ^ Ü i, n n ° n P°ffet, Ludov.Poitius deManutent.S S»j ' 3 -

s\ an p

Xiiii eYce ^ Xce pti° n es hic admittendae? Resp.

poffit. Nec hoc Decretum ab aliis commodedistingui potest, quae semper interlocuturi®sementi® ®quiparantur, prout tradit Möllerüb. 4 . Semefl. c. i.n. 12. feqq. Reiger. Thefiaur’praä. <voc. Sententia m addit, n. 32.

, v . _ x Interlocutori® itaque sententi® vimdumha- 73

^ t)0 a( l defensionem Rei spectat, uti- bet, facile decidi potest,aq ex breviculo recitan-^torini^ 11 ^ 9 ' Hinc tara dilatoria quam pe- dum sit hoc Decretum?Nam licet hoc in defini-

^ 1Cn ° n rejicienda, vid. Menoch. A. tiva adeo necessarium, ut ejus omiffio nullitatem’ a,se »f. x. caf. 52, ». 9, seqq. Modo ap- inducat L. 1. ibique Dn. Brunneman. C. defient.

No differendi, quam defendendi a- exbrevis reck. Quoties enim, ut hic, Lexnon

SCs Uenduin » siuatenus admittend®, &, ^ Q r rUluiuarius aliqualiter attemperän-

' Ii 1 ' art ‘ r ' n ' 3 2 ’

t %ocj e s- er ° diebus feriatis hie 'procedi pos-i^fa' >1 . nec effitas, aut caulis, puta alirnen-' %[ orid exigat, affirmandum, Wam.esi'uo/.1 ‘ ’•». 4. Gail. x. Obs. 5 3. n. 13. Coler. 4 e1. seq. alias non; quia fe-

4i

n.

y Oßh . “ vuxiui uiui) vjuain uwis,«uvuuji «- t* vumi, ui mw 5 l_*C.X UUU

i^P^Coler. de Aliment. lib. 3. c. 1 o.Zang. mandat tantum quid fieri, sed & aliter fieri pro-^telC. ’*■ 2 - B - t? - seq. quod arbitrio ju- bibet, actus in contrarium gestus ipso jure nul-lus, L 5. C. de leg. Scacc. defensentgl. 12 .n. 6. In-terlocutoria tamen, dum id non requirit,verb. ultimas definitiones C. d. t. nec DecretumInterimisticum id exiget; cum interlocutori®squiparerur, & ea laltem requirat, qu® de ju-re Gentium necessaria, ut supra dictum. Quojure quia recitatio ex breviculo non necessaria,sed ea inventuro Juris Civ. /. 2. C. d . t. cujus so-lennitates in Decreto hoc non observantur, o-retenüs etiam proferri potest. Coler, de altm. lib.

3 .c. 14. n. 9. seq. Jure Canonico scripturam 74in causis summariis necessariam Clern. sepe 2. §.sententiam de V . S. & hoc usu observari tradit^eess a ri a s u: Cum enim alias proces- Zang. de Except. lib. 1. c. 2. num.fin. Sedquiadi-c % 5 ssstineripoffit, Vant. denullit. fient, t. screpantia inter Jus Civile & Canonicum nonO s ^0i J ^‘ n ' 40. quare hic requireretur in inducenda, nisi id verba directo inferant,potiuss^^ri iT,ar üs ; ubi pr® judicium illatum , e- ita explicanda d. Clem. ut Juri Civili non confra-"" r "~ " dicat, quod commode fieri potest, si verba d.

Clem. & prout magis placuerit , referantur non ad 75subsequentia filans vel sedens sed adpr®cedentiainscriptis) quod copula ET satis indicat,qu® ver-ba prout magis placuerit, prioribus annectit, na

Jis/jJ. c. j x

{ rcnunciari non potest, C. fin. X.

i, a °S- de Except . P. i.c. i.n. 2j.fieq.Dn.1 p ynr x

Uti

p v i Proc. civ. c. 6.11. ai.

, ^cL, llc atione attestationum & conclusio-l, la

f Jo ^ n °nmaximopere laborandum, inqüi-'t

"le,

J . ' uui p 1 ^ j MUlVtunt umvmui 3 »>

s^^in processum ordinarium cau

fj' ls > Zang. de Except. p. 1. c. 2.». 37.runn eman. in Proc. Civ. c. 26.«. 2.|, 5 'Formales mandati de manutenen-" K hus obfierv. 105. Sic itaque omni-

>is __,__ , 0 , . A . . _

|^ ret i interpositionem necessariis vi- fi ad subsequentia referenda essent, supervacuaV%fiH CCrecuin ffiterimisticitm jam publi- forent, cum jamxoncessam optionem judici ite-v >s p rast dvun. An Definitiv® animer- rura tribuorent. Nec etiam vero simile est, Pa-e ®ect ntCnt ‘® vim habeat ? Quod quam- pam, qui solennitates juris civilis vel in totum

P°rius spectet, cum r- A — 1 --

l1a l. _ aat lararis,npm faciat, hic

tamen ad

-arationem faciat, hicprsmit-\ ' l tde^ definitiv® vim minime habe-P at probatur; ubi per denniti-controversia finem accipit

remisit, vel certe restrinxi^ voluisse, ut pr®ci-pue ex breviculo sententia pronunciarerur, sedpotius hic juri Civili se accommodasie , & dumlibellum scriptum non requisivit, nec in semen-ti® pronunciatione judicem ad id constrinxisse.

n °strosecus,hoc enim semper Confer. Menoch.> 4 . J. QXlb. 1. qu. 60,72.5.Dum

decidendum in judicio re-lCct A-ccurs. & Er. adi 5. §. 10.?vn t, g ' de in,, agnofic. Pontan. de alim.alir, rt '^ 4 ^K. ».47. putent, fementi-latam esse definitivam, &Ca rpzov. Disput, delnhib. th. 5 x

SS**

rper;, 118 ea sententia, per quam prin

J F -

itaque in summariis, ubi sententia ferenda, nonrequiritur scriptura de jure Canonico,Meqoch.d. I. necinDecretoInterimisticoeodemjurene-cessaria erit.

Quonam autem tempore Decretum hoc in- jSterponi poffit, videndum. Et separandum id,‘ lUarr > super posseffione latam, este quod de alimentis & litis impensis decernit, abbobent. Id tamen intelligendum eo, quod ob posseffiohem profertur. Illud inter-poni potest tam ante quam post litem contesta-'tam, quia alimentorum necessitas & caus® fa-vor judicis officium nunquam excludunt. Pa-

l ht u ’ Cos “ UInenta ’ definitive etiam adju-^ ^°ss"sli r , er ' ^alim. lib. 3. c. 14. n. 15. Et

"(0 ^enu 6 ata s en t en tiacarenus definiti- pon. lib. ig. tit. 1. Arrefl. 3. Nam licet dilaro-, ^ x a ex ? S a ^ as qualibet sententia inter- ri® exceptiones post litem contestatam opposi-\ ° j ( l Uö( ^ punctum controversum t®, judicis dispositioni & decisioni non subjace-

^ n - ^finitiva dicitur. Surd. Vol. 2. ant, Ord.Cam.p. 3. tit. 24. si scii, personas liti-S' ar P z ov. d. difip, U i n Proc. tit. gantes & judicem concernant, non vero caus®Qpod in Decreto Interi- obstent,Sichard./. kj. C. de Probat. Dn.Prunne-* dece tn‘ ecus ’ quando interim tantum man. in proc. Qv.c.j.n, 25. quia ramen caus®, ine tiamsi principaliter petita, quibus Decretum Interimisticum locum habet,t- ’ Hinc tam hic, quam in aliis non possunt reserrij ad dilatorias exceptiones,

dum