Z8r
H)i sput at. Cap. II.
, £lls ss
judicem interpellans, praffiimtione aliqua se o- cum ceque facile breviori mora obtinearu^
Zr
neret, ipsum cause suce diffidere, & proinde nontam Judices, quam Patronos, quaerere. Hinc jus
judicium eluderetur ? Nec obstat: ^?^ ea tuf >
suo uti, & sic nemini injuriam facere, c s-
Civ.in l. un. §. fin.ff. deL. Jul. Ambitus, eum hujus hoc jus enimideo introductum, ut eo c ^j f jbu 5
au. iu .u. a 4 «« />.<• >Sr -r .---» 4A11MA.4/1 1 j'« / /> /-> 4« io* oaflii o **n i /1 a»va mia n flftl f? lW - 1 H
criminis reum facit,& ioo. aureis Fisco inferen- set Pro cestus ratio, i dem que certis ita 11
Z-
dis plecti jubet, quam legem in usum revocari omnia circumscripsit, ne insana litig at0 ^. rC( ||ooptat Dn. Brunn. inPr.Civ. c. x.infin. centia extra eos vagetur, non ut min° rl fos° ^
Ut igitur Actor conscientiosus omnia aperte se includi non patiatur. Cumque etiaI ^ at jpi ir '& sine suspicione agat, judicem pro tribunali se- soli vitiosa citatio per comparilioneM C1 ^dentem adeat, &per Supplicationem, quae voca- gari poffit. l.i. §. i. ff.de Fer. Gail. i- 1 - Cj, n etur libellus citationis, Processum sibi aperiri pe- eo ipso jura tacite jubere videntur, ut i & c0 ,n'tat. Quo facto Judex, causam suae jurisdictionis citatus, si sine defensionis sua: detriroe ^it'esse videns, citationem decernit, Partibusque parere poffit, comparcat; ad minimuM P 0 Jir>
comparentibus, primum causam summarie cog- tunt solummodo, an comparere velit
33 noscit, & transactionem suadere solet; quam si neutrum autem praecipiunt. Jura veto P^j yg i)f
recusent litigantes, & causa liquida sit, hanc per siva, ut superius dictum , non sernp e j-j[ e gifctsententiam determinat, si vero altioris, ratione conscientiam. Tantum tamen citation^^L'facti, indaginis , ad proceffiim demum ablegat, mae nec in F. C. tribuere postum, ut, si f a s j|!c'Dn. Brunn. P. Civ. c. 2. n. 16. U17. ventionis contingat, legitime ab alio ch at .j-r
34 Hic notandum : Citationem esse neceffitatis, eitimse citationi Darere, & tertio TudiciJ j* t ,actumque parte non citata gestum in utroqueforo esse nullum. Gail. L. x. obf. 48. n. 1. nisi pau-cis in casibus, quos habet Mynfing. Cent. 2. obf.
91. Joh. Baptist. Asinius pr.jud. civ. c. 13. §. 6.
Z 5 ». 1. " ."
gitimse citationi parere, & tertio Judi clventionis eripere teneatur , quia hictertii praejudicium. _ e &$ e '*
Per exempla res fiet clarior. Citatio'j ^ c 0 n-
gitimam dicunt ex persona: qualitate? ^
Spectat enim citatio ad defensionem, de- ditione, temporis ratione, causae expr e j Sj iJß''
fensio vero adeo juris naturalis, ut nec a Princi- forma Citationis. Quoad personam ci fa pO 11pe adimenda fit. Clem. Pafloralis infin. deSent. & tum, si vel ejus persona incerta, ob n°° - 00 ^Rejudic. J Ctififimus Dn. Brunnem. in Confil. Conf. expressum; vel jurisdictio dubia,xqne aa ^p'36150. n. 8- kF Conf. x 66. n. 29. quod omnino re- Civ. compari tionem non esse rtecessar jastringendum ad defensionem, quatenus est juris at ad opponendam incompetentiam- vnaturae, quatenus enim est juris positiyi f civi- L. 1. obf. 48. Nec in F. C. illius Citati 0 ? st pi s '
lis, v. g. proscriptionis beneficium , a Principe poffibile, quem ignoro. Ei vero, de c°j
tolli potest. Vid. Petrus Ant. de Petra Tr. dejur. dictione dubius sum, satisfacio, si c0lT1 ' p
ijP 1
H«
per prine. nontoU.c. 26.». 8-37 Deinde, quemadmodum Judex Reum neces-sario citare, sic Reus legitime citatus necessariocomparere tenetur. Judex enim Principis lo-cum tenet, potestateque ejus sibi concessa utitur.Quando autem Princeps vel superior juste im-
& incompetentiam allegem, qua prob at Jmagis obsequii vinculo ipsi sum obstrss s cof'
Si locus citationis incertus,iterum ch a giiij 11parere nec poterit, nec debebit. J: (f c> ° ,0contumax vel ihobediens est, qui nes clt, ., 1J a 0 ”loco comparere debeat.
Attamen ^ ß 0 st ef '
38 perat, nomine Dei id facit; hinc Citatus, si illum semper incertus est, quando in citatio 0 ^
ß
audit, Deum audit, & hunc Ipernit, si Judici non primirur , cum de eo aliunde const^Jst]^ ^
obtemperat, Andr, a Afatre Dei Th. Mor. Tr. 1 1. Sic in dubio etiam locus, in quo
30 c. 2. punä. i.n. 2. Modo tamen citatio emissa sit & data est , pro loco exercenda: ju rlS A .3 * ^ • »—<•' • f 3 *— .ja.,
Arctatoria, & nonsolum Monitoria, v. g. si cite-
4—v, .......-,. b - habendus. Graeven. ad Gail. Conci 5 *
tur aliquis äd videndum jurare testes, c. Significa- allegatus aDn.Zieglero adLancellot■ f’'fti. 41. X.deTeft.Klock.. ‘vol. 2. conf. 6 . n. 207. htec §. 6 .n. 1. Et, si Judex fuerit ordina'' 1 ^ 0enim importat saltem juris alicujus amiffionem, semper in loco judicare solitus ,hon vero contumaciam. " "
40 Porro requiritur ut Citatio sit legitima. Ille-gitimam enim nullum producere effectum, necconstituere aliquem in mora, nec perpetuare ju-risdictionem, nec praeventionem inducere, cumMatth. de Jlfflittis. Dec. 369. ».16. statuit Zanger.
41 Tr. deExcept.P. 2. c. 3.«. 15. Idem in foro Conse,obtinet; nam, cum omnis judicis autoritas a Su-
exprimi neceffum non esse, vult Carp .»
1 - ■dfil 0 CD^ 5 >
Civ. Tit. 'j.art. 2.§. 5. Sed quid h^^gi» 1
non fit tutus ? Si est tali s ob pestem f- c0 n 1
1 - -e p v . li>‘
propter periculum mortis compare 1 ^ ^ ^
tur. Corneus Conf Vol. 4. Conf 13- ' q tl o u ^
G. nisi contagium sit leve & modicui^^uS ^ ^meretur excusationem. Vid. Joh. [stess'fv.PSpcidepefle. c. 3. heque in F. C. ss 11 ^ vi ta : f
p VM1X1 V/J.111110 juuivro aULUlUÜD a otl- 1 \J puftc ycjl C. !>. . UCCJUC 111 X' . *->• 'l v* J.
perioris conceffione dependeat, sequitur, quod dum quidem est Judici, non vero cu 0ea non attendenda,si extra concessos limites eva- ^crimine, quippe,in quam nec ipff p
getur, vel Judex illa non legitime ad prsscrip- ullam potestatem habet. Astiict llS - t sli s42 tum utatur. Puto tamen, quando citatio ea con- 20. & 24. Gail. Z. 1. obf. 52. »• 3 *
tinet, quae jure Gentium ad illam requiruntur, ipse locus judicii, f. alius .quispi«* 0 ’
_ « J.l a n . m m ^ C' * . . rr " . ,_J_ * / a *•% . ((C ^ /* .
sive -vm
P e L q /.
nec defensionem arctat aut imminuit, Citatum necessario transeundum. Zanger- de -
t _v?. • /• ^.../-4 -cO 1 *.
comparere teneri. Incumbit enim, ut fupra.c. x. c. 4.«. 5. Pruckmann.p. 2. Cöw/ 4 -j 7- . ^^jti" OD - nm,;.!;.;—In hoc dubium residet, anobdeU ^
)o cl
». 88- 89. demonstratum, cuivis litigandi litem,
quantum potest, maturare, & cavere, nefiat im- missum damnum metuens excep^ 0^0mortalis. Sic autem citatus, si non compareret, non tuti opponere poffit ? ^ tiaI ° pct>i l eJl1 . e t,judicium protraheret, injustitiam causte suae commissum exceptionem hanc P 1 ° lJl j 0 p e J. C^proderet, & adversarium tsdio litium vexaret alia ex causa citato, donec securxtat a ja r •
v-v —-......... auatAiauia^iaiu, -v/“- 0\iO u
43 & fatigaret. Certe finis citationis est, ut poffit statuit Mev. p. 3. Dec. 2 8 2.n-
•tu«
culu* 1
de jure suo deliberare & comparere citatus, hic noh aliter admitto, quam si P erlt iss
‘nn
«t,
c Ut]
»Or
st
«m
«m
«Itj
'«*p
k.latisis;siitl■sitrsit>,
1( 0i
'po
sit),
sittl
'Ho,
s
'•ita
’i'ali
>(
S
%
%
Sc
M,
sii
IU
%
’N
ijN
S
f'iii
Vf
S
sil
th
l P
sii
M
'Asii
K
3
>ti,sih 1
K
h
f^sit
s
k
4
si;
'v-ltz.