2 )e Jure sapfum obligandi».

P tt ust^ an< ^ um ramen a( s aliquod neceffitatisht} 0 Um > nisi quatenus prudentis & constantiss e(1 „’^pl Unmis argumentis commendata es-^incipi,illud exigat. Quid de volunta-V. g Actione has leges interpretantur, de quo

407

ttC” ruiln em. adL. 4. C. forte non simplicemW 7 1 ^ r ^ aiT) subjectionem afferent. Conf.D.

c. 6.n. 11. cum

Jff- Inaug. ad L. /Emilius.

hrs

r efutatione distinctionis inter potestatei,/ tarn & ordinariam n. 11. Distingue autemsententiam ab exemplo.Nam an ex Te-ta si^ nt ° ssssmfectoPrinceps postit capere lega-

Vt Xe ° colligi,quod habet Dn. Carpz.^. z. C. 4.tq^'^scilicet Principem non poste efficere, utW entum coram duobus testibus minus so-^ conditum, post mortem testatoris con-httj j' 3t ' c um Jus haeredi proximo semel quaesi-

1 LL.

bestes exstent ab intestato, poterit, ni fal-

‘Cgiss' Cons.eundem p. 3. C. 28. d. 16. ubi de

'ji.yjl^hone inpraejudicium agnatorum. Sed% " Princeps se velit suis legibus, qua talibus,e ^ Hoc non poterit. Obligari enim per^^gisjest obligari per modum superioris.*iq, ~ Vl c oactivahoccertiffimum,cumilla ex ge-5[] t ' ll ° requirat distinctionem agentis & pati-ar £- c. ßn. X de Infitt. De vi directivahre-\ an° tamus ' eam quidem dari, & dirigere eti-111 Imperantis,quem submisit; Jus tamenv^D^di pendet vel ex jure Gentium si pacto,^ x °la Principis voluntate, si sine eo subjicit1 q Us Principatum.

^^Cquenter de clausula non mutands legisS{,fq at n,quodnon habeat vim obligandipraeci-is appendix sit,si vero interposita conven<ii ^ '' ' .

lon^hnuitjvel este intelligendamcum excep-it

C -Vtrems neceffitatis, vel inferre requiren-

pensus popularis conditione necestariam.i t J 0 kamen si constare nequeat ob magnumiMtrOstensum, neque moram res ferat, po

\\^° j ure P r i stce P s

vel ex majori praesidio, ^ Urcantium decidere, vel statuere,quodV; Asinia discrimina exigunt.Quod in similiV; Q ■Hulfcm. in Exteitf Brev.c.io.tb. 1 2.§.9.\^noa videtur Resp. sua se culpa neces-t? Mv a ^° rurn medela, & ruendi statum faculta-v °stusse. Sane perniciosum navi fo-, 0r ingruente tempestate non posset gu-a Converter e. Quod ex Arnisaeo de Ma-, \ d' h -2. repetit Carpz.i#£. R. Germ. c. 2.

^ See e commistoria major difficultas, an sei ?5 °lva ^offik obligare,ut si hoc velillud non stat/V r ' ür parendi nexus, ipsumque ipso jureClariffimus Bceclerus exempla me-*\c Gr ot.Li.c.$.d.i6. (V. Cs'Carpz.i« L. Reg.

^* 4 - 5' ) neque putat tales formulas

S °', ut ° jure regnandi consistere poste.^n„. JcUigit splendorem summi imperii ex-

f \, '‘^mui ( ipsamquehabendipfenitudi-a dissentiendi causa est. Si vero ipsamd* u- Uram convelli existimet pace.viri di-s ’Nl 01 e contrarium videri. Vulgatum enimp conditionem impedire principium es-^tractus. Imo,si recte judicandum,pu-Jure°^ m P er ^ ost, licet resolvatur sub eveni |,0 1i Ss cons id exprimunt notionibus condi-

^*Shct<Ai? n -i •

, j. . r'-'uiva“,^: resolutivse, quarum tamen"i>, fj'^paliter termini naturam sortitur. V.Qt böfred. de Jhena dijfert. tbeor. pratt.de

Pcnsiva;, & resoluti v£e

lege commis, tb. 8- Non obstat,quod talis clausulaImperium factat temporarium; Nam & de hoc,aniummae potestatis appellatione venire postit,non una omnium sententia est. V. Groti.c.4.tb. 14. Nequeproprie temporarium est, quodcertus eventus tale efficit, qui in potestate erat,quem nonneceffitas impetravit,sed voluntas. Di-ces; adstringi tamen Maj estatem,& fatis esse vin-culi, si ipsi limites figat humanum arbitrium.Reso. Id voluntatis erat ab initio, quod autem expost facto evadat necessarium, hoc inter Gentesconstans ratio efficit, seu divina lex mentibus in-sita. Qu$ uti libertatem non impedit ita nec Im-perii summitatem convellit. Non video certe,in quo vis major sit, & quasi splendor Majestatis,posse nunquam desinere regnare, an posse cumcerta ratione regnum dimittere. Absoluti ratiosub divina lege est. Secunda assertionis nostraeratio est,quia jus abdicandi non negandum Prin-cipi. Licet enim non probet frequens usus abdi-cationem , dedit tamen non admodum remotaexempla, vel ob inclinatam Heroum fortunmt,vel sublimem animi destinationem. Argutus inhoc argumento Stradadr B. Belg. /. t. & subtiliindagine in rationes Caroli V. dignus tanto Im-peratore scriptor, inquirit, licet ex mente, quoddicit,callidiorum. Si postrema Casimiri PolonheRegis tempora B. Albertus Ines in sua Lechiadevidisset,non sine colore transmisisset illum scep-trorum contemtum. Sed de his plura subjunge-re,dispendium foretbrevitatis. Sufficit nobis in-ferri posse > cum & ratio & usus recipiat abdica-tionem simplicem , non poste etiam improbarieventualem;& sic nec ipsam clausulam commis-soriam. Observa tamen, ejus verba esse inspici-enda,ut quantum Principi liceat,quantum subdi-tis,inde queat desumi. Si non liqueat de trans-lata quadam in populum potestate, vel vindican-diJuSjvel cognoscendi de tali Principis actu pro-pria autoritate,non suas erüu, ob publicam tran-quillitatem,armis experiri contra continuantemPrincipem rupta fide Imperium. In stipulatio-nibus enim pro omisso habetur, quod expressumnon est L. 29. A de V. O. Et contra eumfaciendiinterpretatio, qui potuit clariorem cautionemexigere.^. /. veteribus. 39. jf.depatt. Imo quodminus est in dubio accipimus /. 9. ff. de R. J. velquod commodius fieri potest /.21 ff. de R. Dub.maxime in materia subjectionis,ubi semper prae-sumtiopro Principe. Neque vero hic corruetactus, aut erunt verba sine effectu. Hunc enimhabent, quod conscientiam Principis constrin-gant,hanc judicem constituant,&numen vindex,licet non videantur aliquod belli jus transferre.Hoc ita probabili ratione disputatur, nobis au-tem nec debent hic, nec possunt simpliciter defi-niri,ne in illum fatis intricatum articulum, de ju-re abdicandi, impingamus, quod Principibusquondam competierit in exemplis Adolphi Nasisovii, & Wenceslai, de quibus & Historici vide-rint & rerum stntus ignari disceptent. Nos eadecet modestia, quam nulla adhuc rerum expe-rientia studet, exigit etiam obsequii ratio, quaenon permittit semper loqui, etiam circumlpectede superiorum actibus, quatenus sed. mag s op-tandum,ut in ipsis rerum quam verborum argu-mentis obtineat justa ratio. Quanquam variaimperii facies, quam subinde commutata vicesnon uno modo colorarunt, discrimina faciat; &

alias