4 i8 Disput. JUS. Cdp. 111.

81 enim nocentem alium sine legitima autoritate viter exposituri. Ubi improbanda illicinequeo occidere,multo minus potero me ipsum, tia illorum, qui aliquod defensionis lno ^, Jj

Dixit Dominus, ego occidam ,ego vivere faciam, competere contra Principem, ut occidip

10 Deut. Z2.-V.Z9- Multi tamen hic aliqua excipi- aliquem invadat notorie injuste , senp 11unt in hypothesi, uti casum,si deinde in probrum dum. Quod non tantum Vasq. fl d

DEI victurus sis, Hebract, de quo Grotius l. 2. I. i. c. i8- »- 8- >&? feqq- Sed Bachov. etj^ u (c. 19. th. 5.». 4. Quodmirum. Aut enim hic pro- Treutl. volum. 2. difp. 32. th. 6. Lit.Fprium peccatum metuitur, aut alienum. Si illud, taceam Lesiium, & qu os citat, de J -& J'novimus virtutem DEI per fici in infirmitate, & 9. dub. 8- «• 41 .infin. &n. 42. Molio-

dare eum perficere bonum, qui dedit aversari Tom. 4. difp. 7.». 2. &difp. iq.n. i.R atl ° n jj»-malum. Si hoc, non licet peccare, ne pecceat al- tem assertionis nostrae petunt multi ex a „i-

*er; cum non sint facienda mala, ut eveniant bona ex Epift. adRom. 3. Praedixit veritas, futurummundum sine charitate, necessaria esse scandala,crescere Zizania ad messem. Cave itaque ne velsapientiorem te DEO fingas, vel statuas ejus to-lerantiae arroganter metas, cum sustineat in mul-ta patientia vasa irae, ad Rom.y .'v. 22. Vadisso- .....- 0 - . p1

lutis corde,quia non credunt Deo, ideo non pro- linquendo amittitur, quod periculo»?tegentur ab eo. Siracid. z.v. 14. Conf. omnino.Dn. Vasq. /. 1 .controv. lllufi. c. 18- recte ae ^t# f

ta origine Majestatis. Quod improbasmus non est , licet saltem dubitare, curpendendi modo j, & non magis ex ss 1 t6 -jestatis ratione , seu quatenus sumn ia .ssgi-stas est, id desumi debeat. Namq 11 *®.^ a |j.um, in quo eminet Princeps, s u P erl ue d«'quod in terris tribunal non agnoscit, n 5 ^ pU [ät'

t»'

xi D. Calov. in oper. Bibi. ad. 1. Sam. 31. Forte violabilis non ex illo causae ordine. Qu° e .instabis dicendo ; licere seipsum ob peccatum Ecclesiasticus , & conjugalis gaudet,praeteritum detestandum, ergo etiam ob dedi- menpersons illos administrantes ea rät 1 ,ßt<0‘nandum futurum, occidere. Sed altum hic feri- violabiles sunt. Conf. Dn. Hulsem. „o®

pturarü silentium, imo contra tam fabulosam re- c. 20. tb. 3. Ratio itaque verissima est- ^iti®

strictionem vocalilsima earundem veritas. Aut licet omnibus subditis Tyranno (puta?enim animus satisfaciendi est violenta morte,aut tali, non titulo, uti loquuntur) grassam 1 iss -po'testandi saltem dolorem. Ille est nimis impius ; patriae viscera opponere vim. Ergo neC ^j 0 acum omnium sit saltem in uno salus: Hictenet rum id licebit defendendae vitae causa- ^> 1 °'confinia desperationis, vel potius absolvit om- pium enim, quae de aliqua sententia ferc®^!^®nes ejusdem numeros. Non vincit, qui succum- lina suggerit, d. difp. 7. n. 2. Nec qu$bittentationi. Addoveriffima; si licet e vita exi- habet Layman.de coercenda sievitiaSup ^ /j,re, cum volueris, cur non statim post sacrum ba- Theol. Moral. Tom. 2./.3. Traä. z.p- 3 ' C ' c erf°'ptisma festinas vel ad praecipitium,vel ad suspen- Nec quae de aliqua neceffitatis excepi^dium,aut aliud supplicii genus. Sic enim pecca- nit. Groti de J.B.&P.l. i.c. 4. th. 6. E 1re desines,si non jam tum vel unico illo facto pec- c. i.n. 52. de hocjure non resistendi aussj^nt 1candi mensuram implevisti. Vidit hoc Augusti- sunt. Caeterum quem casum excipi u °b.pes» 1 ’nus, uti de eo testatur Osiand. ad Grot. L z.c. 19. entes, si alius seque idoneus haeres uo° ^ al 1 ®th. 5. Et memorabilia verba ipsius sunt, quae al- vel sequerentur maxima bella civili® ’ ^0®^.legat Dn. Calov. adjud. c. 16. Hoc dicimus, hoc grave damnum Reip. immineret, tUs1 ^. pc >t,C \afferimus, hoc modis omnibus approbamus, neminem publicam utilitatem , üt abstineat a c* d u tib t4 *fpontaneammortemfibi inferre debere, velut fugiendo pis invasus, eoque suspendunt ab aHq 11 ^molefiias temporales, ne incidat in at emas. Neminem tis eventu Justitia: obligationem, id P 0 ^propter aliena peccata, ne hoc ipso incipiat habere gra- cere, si sufficeret, aut penetraret faU®vijjimumproprium, quem nonpoliuebat alienam. Quid mae potestatis. Sed non recte privato p* ,

de sanctis fceminis judicet idem, quae ne hostilem gna transferuntur, velhaereditates, jjt#'*cogerentur pati injuriam , servandae pudicitiae Ite solum arbitrium dividit: Nec \k

amore in flumen se praecipitarunt, exponit Dn. tabilem legem habet, arbitrarias & *

Calov. aüeg. I. Confer, in genere. Jacob. 2. v. 10. termetas coarctandum est. . • sp eCl g ,

11. Vid. Gerhard, loc. Theol. Tom. 3 .de lege DEI, De patria plurima jactantur1 ft $. 15 5. Sed quid licebit anticipandorum aeterno- quam veritate. Quae tamen exponere °P ^ irum gaudiorum cauta? Respondeo non patitur thun non est. Vid. Dn. Puffend, in P

& hanc regula veritatis exceptionem. Et im* erga Patr. Aliqua nobis determin®. 0 v ita^ C p;pingit manifesto in sanctae spei anchoram, non aliquot sententias, ut quantum hhJP pfijj? jest fas egredi in occursum tponso, nisi cum venit, que liceat appareat distinctius. pVult Lternus DEI Filius, ut servet tuos in mun- pluralitas ex se non efficit, ut in cado Pater a malo, non tollat e mundo: Vult insu- illius periculi extraneus solo dict®^\- £s icli 0 ^per, ut compatiamur coronandi. Habet itaque teneatuf cum certiffimo vitL su® ß qü° 5 ß 0 >hoc tam luculenta scripturae testimonia, Ut quem dem succurrere. Sic nemo tenetuivel levis sensus pietatis afficit, eum contrarium deat destinatos supplicio, fi P°n £t 0 oC efl teSsentire non permittat. Conf. Dn. Gerhard, loc. rum vitam servare, etiamsi E nt * n *- 0 est’ y t $fd. Fagund. in Decal. l.^.c. 11. Puffend, de Jure efficere certiffima sua morte. R® plus®

N. & G. 1 . 2. c. 4, §• 5. Quid vero Jus civile nemo suae vitae dominus: Nec 0 fcli'

statuat in milite , tentante saltem aüthochiri- auget intensive obligationem ; ^

am. ex /. z8§. ri.ff.depoen', quid circa bona di- num naturale conservandum ä r jyiH- . g( ji

(ponat, ex Ttt . C. de his , qui fibi mortem conf. gatur aliquis ad deponendum P r< ? psle (iii £ ®

quid de sepultura, Jus Canon, ex. c. 12. c. 23. qu. co secundo: nec societatem ex ratio

5. abunde constabit. obligationem inducere. Ratl ° ’ 0»

1 3 Progredimur nunc ad Principem, quid resp e- tantum ad commune periem^ 1 ” ’ p£l

ctuilhus tiominiin suam vitam competat, bre* carium. Dissentit Andrea* a M®