417

2)e Jure Nominis in Vium*.

V Wimus Hominis Jus in Animam : De eoquod ipsi in vitam competit jam agere,

ita ordini consentaneum esi , uti nihilModius subjungi potest. Latissimus autem^pus hic se aperit, qui tam exiguo pagella-^ humero expleri nequit. *Non enim tan-vi t? ,! X P„ onendum ed: > quid cuique liceat in suam

orbis ad mansuetudinem Servatoris sui, sed fal-leret imago gloriae, & vanae ostentationis, quidlucis accedere veritati potuit ? Repete tamenhic l. 13./. adL. Aquil.fr. Tertia ratio perindesolida, quod nemo teneatur alterum magis dili-gere, quam se ipsum; imo incipiat ordinata cha-. . , ritas a se ipso. L 6. C. de Servit. & aqu. Quod

sed etiam quid liceat in alteriu?ob suam, non sustulit divina lex. Nam in praecepto cha-fi nullum Jus tibi in alterum competit ex ritatis, diliges proximum tuum sicut te ipsum,j. »tamine tutelae inculpatae, competit in te particula sicut non paritatem, sed sinceritatem1 P- Si autem licet in alterum, non licebit affectus notat, secundum Matth. 7. -u. 12. Vid.^’psum ; cum omittere defensionem nequeas Ames, de Consi. L 5. c. 7. qu. 1. Dn. Osiand. ad; Cjt eriS paribus, nisi vitam deserendi jus sit; nec Grot. i. 2. c. i.th. 4. Laym. Theol.Alor.l.j u£ 0tlere illam, si desit facultas impetendi alie- p.z.r. 3. 1. Et dato non concesso, particulam il-' Sed aliqua tantum ex tam diffuso argu- lam innuere aliquam paritatem, quomodo inde

- ^XCCrpemtlS. uauuuc UCiCllUUllC

jjj j,licere quidem vitam suam cum occasione quomodo cedendo alterius injuri«, non magis^. a *pris in debitis circumstantiis tueri, etsi ali- diliges proximum, quam te ipsum?t e Vl deantur htesitafle, qui pietatis & patientiae De ipso vero tutelae moderamine prolixa di- 5&i(|' S Cx igebant scrupulosius, quos inter Au- Iputatio est. Arbitror tamen, & Civili jure && Ambrosium numerat Grotiusde Gentium posse illud ex inevitabili periculo benel.i.c. 3. n. 2. Et refert Richardum definiri. ZceC ad Tit.de Jur. n\ 51. Unde speci-te 'dictore, & Bassolis Osiander ad Grot. /. 2. sicam proportionem armorum non requiri notat• th . _ -' —. — - _ ./r_ Beutm.adl. 2.& 3. L.adL.CornelJeSkar. nonob-

stante. /. 3. ff. de vi & vi arm. Et contra pugno for-tissimum exBart. concedit ensem Schneidevv.^dInft. t. deq.N. G. &C. §. i.n. 15. Recte quoqueinfertur, praescribi momentpidem moderamen,secundum. I. 3. jf. devi&vi arm. §. 6. & arg. 1. 2.

& 3. C.d. t. & qui retulit pedem » nisi animo re-dintegrandae pugn« id fecerit, eum praecidissejus activum defensionis, quod ex Mario Salomo-

poteris omittere defensionem necessariam ? &

\ a - probatur tamen a Doctoribus pafsimS>io consensu. Nempe revolvamur cogita-

^ ad statum, qui fuit ante constitutas civita-

L , Sane in illo negare homini aliquod Jus de-Hjj aer >di se ipsum, imo & suos, perquam alie-.^hierit aratione, & communi utilitate. Si

fiodie bella dicimus licita, cur negabimus,

Vf olim singulos vim opponere singulis,

clamantibus mitiorem viam. Nam si Tudi-AQr - J

il)(> tri tium essent, & servari communi quadam nio repetit B. Brunn, adl. 3. ff. pr. de J. & f.

censori« potestatis rerum concordia Satis itaque caute hic agunt LegumDoctores: S(ti e 5 1 non forent haec duriora fsipe justitia; re- Qui simplicius res pensitant, ipsaque principia

fit

Sed exigit necessitas, quod non expe-

l ll °d declinat humanitas. Dices forte, fru

natura evolvunt, siepe periculosius deflectuntNam & illud de puncti latitudine in morali-*i , c .. l0r em tantis malis esse patientiam. Sed bus, quod Grot. de J. B. V P. I. 2. c. 1. th. 5. pro-® anc intentio immortalisDEI,neque pro- didit, nisi tantum de impunitate intellectum ve*rat i° evincit. Qui enim vitam cuique lit: Item, quod idem d./,f/;. 10. de facultate mo-& certos Agelli fui limites, qui auxit rali in infinitum contra invasorem exponit, ob\ t ^P r °le j familia; attribuit quoque cie- defectum proportionis inter laesionem &desen-^ 'fitue illa defendendi necessaria remedia, sionem requisita;, & ob communem hominum^j^ 0 tr°, magis tamen definite, formato pub- inter se cognationem. /. 3. jf. de J. 6? J. nequitsi^Slniin^ fl a tu, locum habere eo minus ne- omnino tolerari. Minus autem verum est, oed- 7M^’JUo clarior legum civilium sensus eadem di posse eum, qui in causa etiam non capitali fal-v , »cum etiam,an potuerit tollere, dubium sum contra nos testimonium dicturus jam aditK ^ certum potius non potuisse. Alii ur- judicem: Et qü« de praventione disputant, eam% atu ralem etiam rationem scilicet irascibi- in casu necessitatis induere qualitatem defensio-petitum, frustra datum non esse, quod ta- nis justa, ubi Grotius aliquid etiam indulget. Ltl Q~p et dicendum, si ad tamseverampatien* 2 .c. i.th. 5. valde dubia sunt, imo non vera. Vid.

> 5 Ctu Uo« fnrmoffpr nam™ jpn. Ziegl .add.l. Grot. de armorum proportione.

Conf. Dn. Lederer praeceptor nosterpie defun-ctus desideratissimus, de Jure B. priv . c. 14. p. t.Fagund .inDecal. c. $.n.6. Caeterum, an inculpa- g

^ uos formasset natura.

liraberis , si dixero, amplius, nec per-P^ tailt um fui defensionem esse, sed&pra-'Nepl' Hujus ratio est, quod teneamus de-

^ P r oximum periclitantem: Lur non ita- ra tutela moderamenexpediaturautoritate pu-An t p s ipsos ? Respondebis,permitti hoc no- blica,aut privata,non constat inter Dd. Dicimus,\ renunciare nostro beneficio posti- si termini proprie capiahtur, occidere quidem

fic neoilMf femii idem er divprsis. Tino Drivatum.led autorifarp rtnprifa $ nnhlicä & Dri-

t " ne queat sequi idem ex diversis. Imo privatum,led autoritate pracisa a publica & pri

'fi; p Uon minus illustri argumento refelli- vata i. e. concessa jure natur«, quatenus verump(J jjj non simus nostri, non habeamus ali- est, nec adimi posse hominum arbitrio, nec ultra/ce^^nrorum dominium, non liceat nobis metas ab illo definitas extendi.Unde formam de-i. datione nostra sine voluntate supe- fensioni a Jure civili tributam esse, quod vult

Quae si vera, quid de tuo Jure remit- Schneid. adsnsi.t.d.de J.N~.G.&C.§.i.n.i 1. veru est

, ^t'y^PP v °les in alienum. Ergo jus non est,

, non defendere te ipsum. Su-Philosophati sunt veteres, qui sibi cun-hth ^ Putaverunt in suum domicilium. Sed^H,Tr , a caligine, cum nondum mitesceret

'tt ny ‘

' disputat. XV.

de declaratione,non nova formte constitutione.

Sed obstant hic, qu« superba Antiquitas de pAutochiria commenta est. Christianorum enimconstans sensus est, saltem orthodox« ecclesia»fides, non licere cuiquam stevire in sua membra.Ggg . Si