»

De Jure Hominis in Vitant ,

421

[j n ^fistendi, neque potest obligare suos ad pa-f u tla ni naturae adversam, sed si excesserit finestr ^P ot: estatis, non exuit quidem respectum pa-la 1 S^atenus naturale vinculum attenditur, vis,|) en sili opponipotest tanquam invasori. Ver-et ’ l) ® ( l Ue ex ratione potestatis patrice, nequetest P°W° jure talis patientis lex ostendi po-fit §ed quoditalicerin patrem, anfiliuspos-Y x Voluntario observantis consilio omittere:

defensio tali casu praecepta non fit?potestYj , 0l Si- Multi affirmabunt non esseprsceptam.j ^A-ndr. a Matre Dei Curf. Theol. Atoral. tr.

l'^Reßit.punä, i.§. 3.«. 39. V- /uprahujusc.n.t»'v° n ^ Fagund. inDecal. I. 5 .c. 6. n. 10. Quodlibenter concederem, cum plurima hic im-L ret charitas, & sancta semper videri filio de-P) . ^Patris persona. /. 4-jf. de obfeq. Parent. &patr.m °d° constaret fatis, an pietas sit, quamfacientis eligit arbitrium, & quomodo fa-H' Cat dominium vitae Deus, si dispensandie : 1Sr elicta facultas, aut suspendendi effectumV e b in certis casibus. Nolo tamen cui con-fatis cum sua conscientia,si quid pietas lug-j! 1 Vel improbare illud, vel hac in parte esteCo s ° r rigidus Et succurrit D. Balduinum Cas.^Fd- 4 .c. 1 .Cas. 14 .pr. quod contra principemj) ^edit hac in parte licitum esse, negare contra, er *tes. Ut sic in integra quaestione nihil teme-f ^niam specialem casum continet. L. minime.: 5 e ß e ügios. ad quam V. Brunnem.s^^innocente multiplex est quaestio öt fpino-s e atls - Ita concedit Leffius, cum allegatis, pos-t Qt , 0ri ilitutum in extremo vitae periculo, si inva-ilL ln nocentem obvertat, a cujus tergo lateat,cttru opposito innocente occidere : stemfrieris hostem non postit evadere, nisi per an-L ütr > iter, ubi protereret infantem, vel clau-’ licere nihilominus fugere. V. ille L. 2. c. 9.I. j ' s -b». 57. 58 - 59- Ita & Fagund. concedit§'■ C ' 6. n.i 1. posse invasum arripere infantem,interpositione se licite tueri, quamvis oc-infans. Ratio in his & similibus adfer-djjjri, quod mors innocentis non intendatursed indirecte. Aliam suppeditat Lesli-• lempe Jus defendendi, quod competitllQ n poste adimi alterius interpositione :Cer e ex usu belli dirigere tormenta adversusi» tostis, ubi captivos innocentes detinet,l^-^atio facit in genere sententiam hanc pro-6lTl - Nam diversitatem rationis hic offen-ste j' ar duum fuerit. Sunt tamen alii in contra-dli^riutia, quam antequam exponam, dicen-’ .Nod jam tum tetigimus; discrimen inter^pjd^nem directam & indirectam non possel' a tisin casu, ubi id, quod intenditurstti 0 e , sequitur necessario. Sufficit enim adV* bcmicidii actus naturalis cum judicioPstwj ünta te agentis: Et talis distinctio in omnilCl< l a cogitari posset, ut intendat liberatio-nis * l, °l e stüs vitae v. g. directe, indirecte veroK,^ 0rt em; Nec admitti debet, quod postitfinem velle, & non velle ita media;rationem bonivel mali negandam, vel^,>"da

am discretio talis voluntatis , vel no-

l Hii n ° n conducet. Unde minus verum est,q, Qi s ll Estern mortem innocentis in casibusjri, Aliud autem dicendum cum morssequi-praevisa, vel per accidens. Illo ca-ni bil imputandum foret illi, qui coactus

nocet, vel invitus. Hoc perinde excusandus;Nam id egit ob justam fui defensionem , undemors innocentis sequi potuit, & non sequi, imoex ordine causae sequi non solet. Sic enim pro-babilis spes adest, quae immunem a culpa reddit,v. g. fi transilire dormientem in via volens, calceseieris removere intendens, alliseris, unde velmors, vel vulnus existit, quae non vacat diduce-re , ulterius. His suppositis posset prima sen-tentia impugnari sequentibus rationibus; Pri-mo nequit ostendi, unde mihi jus detur in inno-centem. Nam necessitas non tribuit licentiam 22contra Jura: Invasio etiam violenta alterius notidabit, nisi contra invasorem. Si casus praetendi-tur , cur magis idoneus äd casum innocens clau-dus, v.g. quam innocens invasus, vel potius, curhic non aptior, a quo casiis incipit ex injuria in-vadentis. Secundo quoties tertio datur jus re-sistendi,toties deficit in secundo impetendi ter-tium. Nemo autem inficias ibit, nihil negassejura Gentium hac in parte vel dormienti in via,vel jacenti claudo, si natura , vel licita circum-stantia non obstaret. Dices; durum telum ne-cessitas , & horribilius morte nihil. Sed si caratibi vita, cur non erit & alteri? Arctanda intraterminos defensio, ne quid ob eam licere tibi inprovidentiam Numinis existimes. Si murus ob-staret, si fossa fugienti, quam non posset transi-lire , si fallente vestigio rueret in manus aggres-soris , agnosceret casum , componeret ad pati-entiae legem animum. Et cum jus obstat, cuminnocens objicitur, emittet voces querulas. Estalicubi standum sepe, quo cum perveneris, ve-nerari fata fas est , & ut eorum assequaris cle-mentiam, submittere fortunam. Cogitari cir- 23ca haec tamen distincte posset, inprimis tertiuscasus, si spes probabilis adesset oppositum infan-tem ab invasore non iri occisum, vacaret culpa:

Et fateri habeo Leffii rationem ultimam move-re insignem scrupulum in genere, nisi dicere ve-lis, plura in bello publico licere , quam in priva-to : Nec posse evidenter sciri, an in ipso tempo-ris articulo praesentes adhuc sint captivi; insu-per de hoc reddendam captivanti rationem. Sedprolixiores fuimus. V. B. Brunn. adL.3.C.adi.

C. de Sic. ubi explicat verba legis, quemcunque a~lium de sociis aggressoris.Addatur Ziegl. adGrot.

/. 2.5. t.K. 4. Osiander. E. Nec dissentit Bal-duin. Cas. Conscient. 1 . 4. c. 1. cas. 14. pr. De illoautem, quod ajunt nonnulli posse naufragum,socium arrepta? tabuse, fi dubium sit, an illa suf-ficere possit vitee utriusque conservandae, ab al-tero dejici, dubitare licet. In pari causa enimfingere justiorem alterius conditionem, involvitdistensum terminorum. Nec licet privare al-terum Jure suo, ut tuo potiaris. Quod maximeverum, fi causam a te non habet socius, sed cassiin communionem incidistis. Si autem volenseum admisisti, imputare tibi habes periculum;Nec est, quod alleges tacitam exceptionem illi-us. Nam illa prassumi nequit, cum alter vitaecausa pactus . Et alias non omne periculum re-spuit charitas,quo succurri proximo potest. Se-curius itaque etiam inter pericula navigant, sicommunem ferunt necessitatem & spei vela Deocommittunt, & in hoc enatant asylo , quam sitam exosum jus exercent in se ipsos; Fides enimetiam montes transfert.

Sed gravius dubium succurrit, quid liceat ho- 24Ggg 3 niini