usuAfmdacü. Grot. de J.B. &P. L 3 ‘ c ' l ‘ C * n ..vis sibi nihil definiendum sumar, d. /• th. *T u.Sed nullum admittit communis schola r* 5 £ a .

426 S)ispuu XV. Cap. IV.

lis unquam circumstantiis honestanda. Sed quo k 2. Pro mendacio Confer. Alberic. Gentil de^tempore verum fuit, non licere quemquam pri-vata autoritate, vel cupido vindicta? animo occi-dere: Eo etiam verum fuit licere , vel publico

Magistratus jussu, vel ex inculpatae tutelae mode- cium quod proprie tale est, fecundum jam .ramine perimere invasorem. Et quo tempore Nec rem licitam, & qua?propriam menda ^sanxit iEternus Nomotheta, non esse auferen- tionem non habet, putamus latiori vocisdam rem invito domino , lucrifaciendi animo; acceptione esse comprehendendam.Vid-h 7 9Eodem non prohibuit auferre eandSin extrema Thcol, Aioral. L 4 .tr. 3. c. 13. n. 8- Sed p* 11 ^,necessitate. Ergone illa rerum auerna regula adhuc addenda essent de voluntate, & *° te ,- a d®mutatur, aut decedit aliquid ejus valori ? Id ve- ne fallendi, quia hoc ad argumenta contr l c j-e-ro negatur maxime, si proprie loqui velis. Ad ludificatione puerorum,de tentaminibus*-*.^^quod enim se nunquam extendit , ratione ejus felienda faceret; Sed tempore excludimus ^

nunquam dicetur mutata, vel imminuta. Diver-so objecto diversum jus applicandum est. Obje-ctum autem hic diversum non ob extrinsecam lo-ci vel temporis, vel persona: circumstantiam,sedintrinsecam sui conditionem. Si ostendi idemposset in casu gravissimi periculi admittenda fo-

Rivet. d./.Zigl. ad Grot. x. §. 11

naud. contraBarnes c. 2 .n. 16. Defurto) 8

; a in jrl '

ati°'

sinuavimus quaeri, an liceat ad vita: conf-*nem in extrema famis necessitate?affirmari a plurimis, negari anonnullis. ^ r j t j

dum, licere rem alienam auferre, si £ä

o** 1 '

43 ret falsa dictio. Sed instabis, saltem itaque lici- formetur,non quidem ex jure revivisce* 1 * 18 fla-tum esse uti tunc aliqua restrictione mentali, v. g. munionis, quia hoc tumob restituendi sl ec£ j S (e-nescio, quod tibi dicam, ad dicendum &c. Resp. tem tum ob defectum datae talis comfflW 1100 J»•mentales restrictiones improbamus in univer- eundum non paucos, dubium est: sed et rsum,neque postimt ab officioso mendacio separa- charitatis, qua tenetur quilibet succurres ^ri in dictis circumstantiis. Dicunt; salium non ximo in necessitate , maxime jactura bo°^ v jiadstruit,quia affirmat se nescire, restringit autem suorum e. g. navis, quae ex pacto alterius^'hoc tacite; nempe se nescire ad dicendum. At- nonnulla alimenta receperat, in vastissi** 111 . 11qui hoc ipsitm non dixit. Ergo falsum dixit. Nec re rejecta vi tempestatis, consumtis suis aad rem pertinet, quod, esse illam enunciationem tis omnibus, non tantum dubia spe inter pincompletam volunt, quam compleat restrictio las fluctuat,sed insuper durissima fame copmentalis. Nam quomodo enunciatio in ratione sis hominibus, si a deposito cibo ali eo a b 4 jj#signi externi complebitur per occultum mentis moriendum esset. Cur eo casu dubitare* 1-conceptum. Aliud sane est occultare, partem tangere ? Aliud exemplum fingi poterit i*j je-veritatis, aliud est jus subticendi. Deinde qui imprudenter a se invicem in nemore qt* 0<1officiosum mendacium protulit, interrogatus, viantibus. Cessat enim ratio furti h. 1 - 11 ^i* 1cur fecerit, respondebit, quia dicere verum non tum ob pronissimam conjecturam voU lllt ^,/*tenebar. Ergo omni mendacio officioso inest ta- domino , & cessantem adeo dolum.§• Tlis limitatio, licet non semper actu expresso ; ut oblig. qua ex deliä. Nam in tam certis V j et j«*j*taceam hanc reservationem non feci, sc. quod ti- praesumta pro expressa haberi debet; $ £bi dicere debeam, ita esse explicandam; feci, sed ob juris necessitatem. Cum enim illesti

jfl*-

tibi dicere non debeo. Quas propositiones tamen autoritate, si prassens esset, mihi debea* 11 ^*: >non convenire in ratione veritatis, nemo non vi- pit esse mea ipso jure quodammodo illodet. Consulantur passim patroni restrictionum ob periculum in mora gravissimum- fru-mentalium, inter eos pro Lessio Raynaudus con- tamen ratio aliam gignit controversia* 11 ’ ;tra Barnesium. Contra restrictiones vero Vid. sens dominus resisteret armis & sic me* 1 „ c d*‘Rivet. Explic. Decal. Exod. 2 2. v. 1 5. Meifo. Sobr. ne humanus sanguis funderetur, q ul ”. i g9 ,Phil.p. 3. c. 7. Seä. 1. Hulsem. in Extenf. Brev.c. Iponeret Jus? Quod examinare fup er * e

CAPUT IV.

2 >£

JURE HOMINIS IN CORPUS.

Önnexio. n. 1.

Non eft homini dominium in membra. «.i.

Certo tamen modo facultas disponendi de Olis. n. 3.Nonobfiat L 9. §.7. ff-depecul. n. 4.

An liceat Tyranno jubente amputare fibi membrum!n. 5.

An liceat membrum alligatumln. 6.

Quid ob salutem anima juris fit! n. 7.

Ob morbum, n. L.

P

rtf*

f

An tenear admutilationem in gravijji ^ 0De Polygamia. n. 10. ^

An adversetur juri natura, n. 1 1 • ■■ ßtiti ^

Quid ‘ob pudicitiam conservandam j urlS

rem ? ».12. ?

An liceat renunciarejuri primogenitus* ■Potefisequis obligareadcarcerem- n- * 4 *An imperari , ut maneat ihcarcere. »■ )An promitti reditus in carcerem ? n - 1

tr

Ostquam de jure Hominis in vitam dictasunt nonnulla,de corpore suscipienda tra-ctatio; Quam non putabis lubj ungendam

fuisse secundo capiti de Anima, q lhomine sine anima vita est , inter^ 2

anim* corpus sine vita, ut ita m*j

Illi

!-*