2)e Subjetto Rcconventionis.

fi t0 i tUni ve ^ * n tantum sese eximere, vel etiam,^hiidebereinveniatur, sedReconventus po-pofli' ^ U j Us condemnationem impetrare

' I' 2. Non autem tantum reus principalis, si*pie j r i- - - - - "

^ , e ln lite versetur, subjectum est habile , sed«x Mandatu ejus arg.l.un. C. desatisd. vel^_S ls dispositione, pro eo in judicio relpon-S« Qualis est Mandatarius , Tutor , Curator ,\ it[ - tCUs & c - Nudus defensor non aliter ad reeon-f 0 , len dum admitti videtur,quam si sit ex iis per-^ ls > e x quarum conjunctione mandatum agen-g^^^stunitur, qufeque sub cautione de rato adtiir Um P ro a ^'s admittuntur./. 35./. 40. d.Pro-0, ff 1 a dd. Ordin. ‘judic. Saxon, tit. 7. Von den An-hsu * 1 U ' 1 ^ Vollmachten. §.wir lajfen aber gleichwol^ e WStruv. Sjnt. J. C. difp. 7. th. 28. Fidejussorf(C ^ditore conventus si nulla tutus sit Exceptio-l ;. Us dinis& Divisionis §. 4. J. de Fidei, quin ext? c Cail ^ s ’ quibus ipse Actorem obligatum habet,hi^ )I1Ven ^ re poffit, dubitandum non est. Hoch qutestione adhuc versatur,anFidejulsorj 0 ^ e ditore conventus, huncstatimreconvenirev^ lt de eo, quod principali Debitori debet.V e „ etllr id negandum; quod Creditor recon-t e)i Us Fidejussori nec ex contractu, nec aliundeht^ tUr ’ & quod«. /. 14. Actorem obnoxium di-{jj'' Verum persuadeo mihi, pronunciandumtitii P r ° Fidejussore per l. 4. de compensat, ubi di-• Verum est, ipso jure eo minus sidejusso-omni contractu debere,quod ex Compen-f^ ne Reus retinere potest. Si igitur compen-de,

principalis Debitoris juvat fidejussorem,&us ^^pensationem tanquam mutuam petitio-J n judicium deducere potest,non video, curti 0 ^ssori invidendum sit judicium Reconven-[ss' lS > ac licet Fidejussori ex contractu vel qua-[i^ditor non teneatur,tenetur tamen hic illi exA^P a principalis Debitoris, nec n. I. loquitur’lltj 0re > quod REO iterum sit obnoxius, sed^ simpliciter obnoxium ponit, qua? verborumV l( j ctitas optime in Fidejussorem quadrabit.

' langer, de Except.part. 3. c. 8-»- 32.

^ jjs Cst igitur solus reus conventus reconveni-idjjj. 0 '7 1 1 inferendG est, Aäorem reconventum nonar g- 1 - n. & auth. Et consequenter h. t. dare-k*** alias progresius in infinitum, c. 2. deRe-sitpj ' tn 6ts. processus magis intricaretur, quam^ Cai 'etur. arg. c. 3 .de Ord. cognit. & modusMultiplicatus summam & inexplicabilemVi difficultatem, quod pnecavendum secun-p U ^ Um s 6- de Except. reijud. Nec obstat,5t UR eeonventuS ) am At Re us j Resp. est qui-% eus j sed non in Conventione simplici, cui^ffum est hocReconventionisbenefici-h], rii 1 a dscribat sibi, cur nonCommissariumad

quoque causas petierit, vel coram Ju-

0^1eri t .

uario in libello conventionis eas cumu-

1(1 ^PP^ siui agit, certus esse debet, cumPotestate sit,quando velit experiri,&ante^ re m diligenter explorare & tunc ad agen-\, bocedere,/. 42. de R. J. Panorm. ad c. 2. desi i, ^ ' n - F. Salycetus ad auth. Et consequenter.h.

pet^' dichter, n.pen. Vivianus ad c. ult. de•c. g et ' Maliensis eod tit. §. 2. n. ult. Petr Frider.

8- Vel si actio postea fuerit nata,mallum, quod sane facere licet. Exci-t0| iVe^ nien eum casum, quando posterior Re-0 Mciditjexpriori oritur,ei est connexa,

4Z9

vel praejudicium affert; tunc enim admittuntfe-eundam Reconventionem. Gisebert. d.tr.c.j.n.i.seq. Umm. difp. 10.n. 6. Beat. Brunnem .Proceß,civil, c.io.n. 13 - ubi tamen hoc remedium nonputat esse necessarium, cum quis habeat benefi-cium Retentionis & Exceptionis.

§. 4. Hinc porro sequitur, quum Actor nonpostit reconvenire, qui tamen estpersona de istojudicio,multo mirius is admittetur, qui extraneusest; ita enim non maneret idem negotium seu judi-cium, si mutarentur personae illud constituentes,quod contra«. /. Nec stringit hic Regula ista ge-neralis : quod quisque juris in alterum statuerit , utipse eodem jure utatur , quippe quae intelligendavenit de imperatione juris iniqui. Oldendorp,clajs. 1 - aci. 1 . Hahn ad Wesenb. it, quodquisquejur.n. r.quaehicnon intervenit: impetrat enim Actojrid,quod impetrare juste debuit h. e. judicium in, fojro Rei. Sane si Actor aliquis impetrasset, ut de-bitor suus coram Judice non competente stare& respondere fuerit coactus, Regula supra me-morata sine controversia inveniret locum, & si-mili jure contra impetrantem Actorem etiamtertius uti posset. /. 3. quod quisque jur. hoc tamennon esset reconvenire, quia mutarentur personaeprius judicium constituentes Umm. d. I. «. 6. UPetrusFriderus. d.c. 6 . m. 5.

§. 5. Csterum in genere prassupponenduniest. Reum reconventurum non admitti, si aliassit inhabilis ad agendum:quum,uti supra dictum,Reconventio sit actio, & qui agere prohibetur,prohibeatur quoque reconvenire. Ita ab agen-do excluduntur & consequenter etiam a recon-veniendo, Banniti Imperii: Irrita enim fiunt om-nes eorum obligationes,juramenta, pacta,om-niaque jura activa. Ord. Camer. P. 2. T. 9. §.so je-mand. vers. darzu alle Verschreibung , Pflicht uniBündn'üß ihn zusehend und daraussie Forderung oderZuspruch haben mischten , gegen den jenigen,die ihnenverhaftet waren , ab und todtseyn sollen. Reichs-Ab-schied zu Speyer d. A. 1542. §. würdeßch aber jemand,TEgidius Postius Tr. Crimin. tit. de Bonor. publ. n.öji.Gail .lib. i.deP.P.cap. 12.«.r^.Förster./»Proceß. Camer. tit. 5. de causis frafia pacis. Richter.ad d. auth. n. 9. Idem dicendum de Excommunica-tione majori.c. ^.mfin.^S c. 12.de Except. Cujae, adc. ult. de mut. pet. & ad d.c. 5. de Except. Panorm.ibid. ».2 3. possunt tamen exceptione sese defen-dere d.c. 5.Deinde agere nequeunt Filiis,dm. pro-pter patriam potestatem, cuisuntsubjecti; nonquidem indistincte, sed tantum quoad peculiumprofectitium. I. 9. deO. & A.exceptis tamen casi-bus in /. ig- dejurid. &d. I. 9. De peculio quidemadventitio etiam agere nequeunt, possunt tamenconsentire ei, cui hoc nomine competit actio./.ult. §. 3 .C.debon. qua lib. njsi pater absit,autfurio-sussit. Struv. Syntagm. J. C. Difp. 9. th. 6. Itemagere prohibentur propter aetatem Impuberes &Afinores , nec non ob aliud impedimentum Fu-riosis Prodigi , Muti , Surdi ; pro furiosis tamen Cu-ratores eorum agunt, reliqui vero autoritatem& consensum Tutorum adhibent. /. 4 .siadv. remjud. Struv. d. Difp. th. 7. it. Difp. 6 . th. 26.

§. 6. Inlpecie hic addendum de Reo reconve-niente,qui Exceptionibus suis declinatoriis Ad-versarium luunt a limine Judicii removit, quodis nequeat coram illoJudiceReconventionem in-stituere : Nam-cessante Conventione, necesse estcesset quoq; Reconventio, & esset sibi ipsi contra-

liui