i. de fing. probat.Joh.tit. 15. des ult. Gafs.

Z)e Gbjefto

ab illo, qui ob factas impensas praediumtradit JGrus in l. 44. §.fin.fl. de damn.fcuinon obstare/. 2p.§.

' de 9n ^ C ^ cci f- Frifi c - lib. 3^xpens.c, 12.n. 5 6.feq. Quarritur ergo, an, quiab ?r impensas poffidet, alteri Creditori ea-j. °pter immisso Composseffio deneganda? Re-f ndet Dn. Mevius Part. 4. decis. 397. non de-^ repelli Creditorem ab hypotheca sua, ideo^ °d alius in eam quaedam impendit, sed & illudij r andum esse, ut, quin illam quid impendit, suoiiu* 1 P r * vetur - Insistit ergo rei, qui rei aliquidj^P e udit, donec ipsi ex re satisfiat, non tamenf ’ u t excludatur Creditor, cui res oppignorata,q compoffideatjseu una cum ipso teneat, fru-Us vero ille, qui quid impendit,solus retineat,

1 ^ lle dum satisfactum sit.d 0rr Q & inter pluresCreditoresJuris est,quan-^ Ur nts ob Creditum suum in prtedium hypo-( j. Cca tuh) immissus est, non posse ipsum impe-, e >quo alius quoque Creditor hypothecarius,(jjj art ssiposterior sit, immittatur & Composses-consequatur; non tamen ob alterius jusjjXiusjpsiCompossessio simpliciter conceden-1 ? jp* e d petere debet, utprimp immisso tantum! fj .'Stetur ex bonis, quantum ipsius Credito suf-‘ )/ at > csctera vero sibi possidenda committatur,

5 z ^-p: 4. decis 212.

j iterum, quia praecipue retentionis Jure ob• f 0 j ttr n St illata, praedia quoque feuüalia detineri] ab uxoribus vel filiabus, non tamen regu-1 ^% r ^ anc causam Composseffio denegan-/ tj t ls > quibus successio in tale praedium compe-| t l Quamvis enim retentionis jure nemo faci*

^ e ssituendus sit. Mev. P. 1. decis. 247. Cum^ Ure retentionis remedia possessori compe-! qb stosenth. defead.c. 7. conci. 34. non tamenn ep . l ° ar st retentionem alteri Composseffio de-’ c a ^ n da; in quantum scii, htec salva retentioneVU Ce di poterit. Compatibile enim hoc est, utpossidebat bona vigore hypotheca; pro^ ltl Uione suarum dotium, & eadem bona eti-•y^ssideanrcomunes filii mariti haeredes. Lu-^ ‘ ^°st. de manutenent, observ. 72. n. 7. Undew^ y is foror Vasalli absentis feudum jure re-'°ssis teneat, est tamen nihilominus agnatusin custodia Secura feudorum anteferen-'Vs interim Composseffio indulgenda,

y Xtnen jure retentionis, quod foror habe-i 'J l M H V ‘^' 2 ' ^ ec> f' I 4" lurerrest enim agnati, ney. ptrimenti capiat feudum ad se aliquando^ Ve ndum. Ex eadem ratione,quamvis pen-Concursu Creditorum jure retentionis in

X

‘ privari non soleant viduaejinterim tamen

i«

lXP°ffessor seu Administrator ad instantiamj ^ifi^orum ipsis constituitur,cui cura ac admi-Jus tl ° in utilitatem omnium committatur.)jretentionis non präcise involvit jus• lV ftrandi - Mev.p. 3. decis. 255.hs r r °dt si plures concurrant, qui omnes ob' c 0n Cc optionis Composseffionem praetendant,1 l ^ a ^^bet, si de aequali omnium jure ap-' Et quamvis alter Compoifessionempe-!r>? hactenus bona non possederit-, ta-r" siuoad jus retentionis Composseffio nonnam non tamen actualis possessio,^ 9t)‘ ÜS atten ditur, quod jus retentionis eri-th ° ret ’ nerur - Mev. P. 2. decis. 370. Et%e rti vibi debitor jure retentionis ob bonak,i a * n feudi possesiione se defendi volebat,Ult ' Disput. XVII.

Composfessonis. q.37

ejus vero sororis filia ob identitatem juris ab a-via ad se devoluti ad Composseffionem admittipetebat, äNobilis. Facultate juridica hujus Aca-demice d. 13. Jan. Anno x670. pronunciatumes-se, communicavit mihi Excellentiß'. Dn. Praeseshis formalibus : Ob nicht imFall der debitor jureretentionis wegen des Alutterguts gcschiitzet würde ,auch Euer Ehefrau als des debitoris Scbrpeßer Toch-ter zum cornpoßeß zu verstatten je] ? So ist hierankein Zweiflet-, maßen dieselbe per jus reprafentationiszu denen Grossmütterlichen Gütern so nahe, als derdebitor ist, und deshalb ein gleiches Recht, wie demdebitori vergoennet wird , zu genießen haben muss ,und kan derselben nicht hinderlich seyn, dass der debitornoch wiirckfich in den Gütern fitze, und also desto leich-ter dabey zu schützen, Euer Ehefrau aberschon langstaus den Gütern gewesen: weil bey dem jure retentio-nis mehr auf das Recht selbst, als aufden wurchftchenBesitz zu sehen, daher ihr die Compoßesstonetn EuerFrauen halber zu suchen wol befugt seyd. V . R. W.

Non dissimili ratione in materia hareditätis 75ex aliquo capite Compolfefiioni locus esse pote-rit , prscipue quod inter illos actio familia; her-ciseundae dari loleat, qui cum alio possident he-reditatem. B. Dn. Brunnem. Repetit, Wesenbec.qu. 6. tit.famil. bereise. Hinc.siunus haeredum 76bona ha;reditaria possideat, altero vero eodemjure gaudeat, sed hactenus possessione sit exclu-sus, ad compossessionern rerum hereditariarumconsequendam agere potest. Uti enim petitiohereditatis contra haeredem dari potest pro illaparte,qua h$res non est, L 1 s.q.flstpars haired.pe-tatur, ita etiam, utCompossessio eous que detur,iniquum non est. Duos enim hereditatem pos- 77sidere posse , testatur expresse Ulpian. in d. I. 1,

§. 2. fipars bar edit. pet. Et celebre remedium 7$est, quod haeredibus testamentariis datur in l.fin.

C. de Ediä. Div. Adrian, toll. quod, si habeantpro seTestamentum nullo visibili vitio laborans,possint immissionem impetrare in bona heredi-taria. Quid si ergo possideatis, cui jus suum te-stamento imminui non poterat, nurane in pos-sessionem plenariam vel Compossessionern mit-tendus haeres scriptus ? Casus hic esse potest: ^Condidit Mevius Testamentum & Titium hae-redem universalem omnium bonorum scripsit;quod Testamentum non habet visibile aliquodvitium; Mevio defuncto uxor postessionem re-rum hereditariarum apprehendit partim obportionem statutariam sibi ex bonis defunctimariti debitam, partim quod maritus nullossanguine junctos reliquerit, unde ie beneficioPractoxds, quod deficientibus cognatis, superstiticonjugiplenam successionem defert, omnia de-functi bona petereposse. Tit. ß. U C. imule Vir& 8®Uxor ; quod beneficium Praetorium hodie adhucconjugibus competere, tradit Michael Grass.Recept. Sentent. §. Bonorum poßeßio qu. 5 . n. 8.Andr. Kohl. de succefl. Conjug. Part. 1. n. 5.ExceMeutifl. Dn. Praeses trabt, de Succes ab in-test. cap, 5. art. 1. §. 3, in sin. Titius_ vero 3 rob . testamentum exterius non vitiosum se im-mitti petit, quaeritur, quid juris? Sane si inomnia bona immitteretur, manifesta injuria af-ficeretur uxor, que ad minimum ratione por-tionis statutaria; jus quiesitum habet, quod ipsimaritus suo testamento adimere nequit. Excel-lentis. Dn. Passes d. tr.art, z.§. 13. Sivero Ti-tius penitus non immitteretuy ,hic sentiret in-juriam contra dilpositionem, d. I. sin. de Ed. D.Mram Adrian*

1