6i% jDifputAM XXE'k Ctp* /.
dum, quod prsestare est paratus Dn. .Hahn. in zöv. d. L des. 7. Et si Iscfi Uberi, recte restitu-ebf. ad Wesemb. ttt. \de Cesfion. Bonor. n. 5. in firt. tionem in integrum petunt.
9. Jure Veteri liberis a Parentibus l<esis non 10. JureVeteriDonatio facta uxori a marito,
concedebatur petitio restitutionis in integrum quamvis ille deceflscrit durante adhuc volunta-obhonorem&reverentiam,quat debeturparen- te, non valebat, nisi insecuta fuerit traditio. li-tibus s liberis. L.fin. C. qui & adversus quosreflit. Papinianus 23. //. de Donation. inter vir. & uxor,in integr. Jure Noviffimo liberi liesi a matre in Jure Noviffimo Donatio ejusmodi, quanquamtutela gesta & reddita ratione, quamvis sit re- res non fit tradita, per mariti silentium &mor-mistn, contra eam impetrare poliunt restitutio- tem convalidatur. iV. 162. c.l. In Praxijus ve-nena in integrum, nisi tempora restitutionis fu- tus locum obtinere tradit Dn. Carpzov. p. 2. C.erint elapsa. Novell. 155. In Praxi matrem re- 3. des. 15.«. 3. nisi donatio excedat sumam 5 00.stringi ad redditionem rationum mediante in- solidorum, ubi insuper insinuatione opus est-ventario, Carpzov. p. 2. c. 1 1. des. 5.». 6 , De- Carpzov. d■ /• n. 8-fidente autem inventario jurare tenetur. Carp- FINIS.
DISPUTATIO VIGESIMA QUINTA,
DE JURE AVORUM.
DIE JAN. Anno MDCLXXVII.
X E S ‘? O <NZ) E N TE
JOAC BIMO HOPPIO,
P UTLIZA-M A RC H.__
J. u 3.
PRffiFAMEN.
P Arentes Venerari jugiter , ipsius naturae flagitant jussa; Flagitat idem Christia-nareligio. Hincnaturali quisque in suos, insitoque trahitur amore. NeCarctiori vinculo homo jungitur homini, quam quo Parentes liberis, &vice-veria liberi Parentibus. Multa quidem debemus Patria?, multa multis, sedomnia iis, quos lucis hujus voluit Authores DEus. Quid enim non ab his postDEum accepimus? Vitam, patrimonium, libertatem, civitatem, verbo: Omnia,Quid si igitur pro quolibet, etiam minimo beneficio gratum esse decet, quantum gra*tiarum debebitur illis, a quibus summa, infinita, imo fere immortalia beneficia habe-mus ? Tantos certe nolle revereri benefactores, impietas est; nolle amare, insania*Ne vultu quidem la?denda erit tam sanctarum nobis personarum pietas. Inde to-ties, quoties Eegum nostrarum Eator, omnibus honorem Parentibus illibatum in-tactumque servandum esse, inculcavit, mandavit. Quinimo idipsum facere detre-ctantes in jus vocare, ad poenam pro delicti ratione de iis sumere permisit. Quosenim natura ipsa in officio retinere nequit, hos poenarum magnitudine maleficio sub*moveri,Equitati non repugnat. Qua? omnia, cum meditatiusmecum expenderem,tantum apud me ponderis habuere, ut de pra?senti Dissertatione conscribenda consili-um susciperem. Enim vero Avito honori etiam a me aliquid erat tribuendum, amor-que in scrinio pectoris hucusque a tenerrimis reconditus unguiculis, palam erat te-standus. Ast hic prteter voluntatem nihil in me quicquam reperiebam. Partim enimingenii mei tenuitas huic rei remoram injicere minabatur, partim alia, nec ea mini-ma, obstaculo mihi esse videbantur. Fluctuans in bivio haerebam, nec quid certi stam-mend um esset, facile animadvertebam. Tandem vero honestius cum Tullio reputa-bam,prima sequentem,in secundis tertiisque consistere, quam plane desistere. Pietatiigitur Avita? potius litandum censui, quam ca?teris diutius inha?rere dubiis. Ad hoc ve-ro commodius argumentum non suppetebat, quam quod praesens est de Jure Avo-rum.Hoc enim nec inconveniens visum fuit,nec alienum.Quapropter vires in hac mate-ria elaboranda periclitaturus,quousq; progredi valerem,experiri, animum induxi. Notiequidem dubito, plurimos senobis oblaturos» quorum palato propositum hoc themaminus sit arrisurum, quod plurima cum Patre vel Matre habeat communia. Hi tamen simeminerint, ea,quae notatu digna sunt, nisi specialiter tractentur, videri quasi neglecta,non admirabuntur,nos in Jure Avorum exponendo fuisse occupatos.De ca?tero,quoni-am in rebus humanis nihil tam fauste feliciterq; agitur, quod non error aliquis interpo-let, merito a L. B. veniam sollicitare erratorum necessum habeo. Idque eo magis, quo
nOnduip