De Jure Avorum in Cenere. 619
nondum plene juris apices me tetigisse lubens agnosco. Ob quod etiam facilius me gra-tiam impetraturumjconiido. Nec enim a Tyrone prseter elementa quicquam te deside-raturum,spero. Huic igitur ignosces & sicubiinsipienterquaedamprolataadverteris, sa-feres. Feci quod potui, non quod volui. Quibusita promissis Divino humillime im-plorato auxilio, ad rem ipsam me accingo.
CAPUT. 1.
DE IULE AVORUM IN GENERE.
S U M M R l jL
JNgreffius Disputationis, n. x.
Derivatio Avi. n. 2. feqq.
Secundus in ordine , 4 fcendentium est Avus, n, 6.Ascendentes veniunt appellatione Parentum, n. 7Tritavus ultimum cognationis nomen, n. 7.
Ultra quem raro excurrit at as. n. 9.
Avum aut Proavum effe,rarahodie felicitas est.n. 1 o.Probatur hoc ex Sacra Script. n. 11.& 12.
Dantur tamen etiam hodie Abavi, n. 23.
Exemplum Atavia referturjn. 14.
Adulti hodie plures quam oäogmta numerant annos,n. 15.
Solatium Parentum sunt liberi, n. 16. 17.
Avus magis diligit nepotes, quam filios? n. 18-Amor descendit magis , quam ascendit, n: 19.Nepotum gloria est ex illustribus Avis ac Proavisejfie natos, n. zo.Jeqq.
Non tamen filo genere gloriandum? n. 23.
Ex bonis nascitur plerumque bonus £5? contra.n.z^.Jeq.
Descriptio & Divisio Avi. n. 27. U 28.
Avus interdum venit nomine Atavi, n. 29.Interdum ponitur pro Adajoribus. n. z o.
Uti etiam Atavus, n. 31.
Et Pater, n. 32.
Verum appellatione Avi veniat Proavus, n. 33.Distinguitur. n. 34.
Declaratur distinüio. ».35. feqq.
Quid in casu dubio ? n. 3 8-
Avus nonnunquam Patris nomine venit, n. 39,
Probatur hoc. n. 40. V 41.
Procedit in Avo paterno, n. 42.
Avus maternus matris appellatione continetur. ».43.Declaratur hac.n. 44. feqq.
Avi appellatione venit Avia. n. 48.
Avia an sub nomine Consanguineorum contineatur tn. 49.
Avia acceptiones varia, n. 50. & 51.
t /'"'VVandoquidem vix unquam melior,quam1 «a J» ex ipsa verborum enucleations hauriripotest intellectus, hactenus quidem po-tior plerumque ab ipsis haud infimi subsellii Ju-risconsultis nominumfuir ratio habita. Maxi-me enim e re illorum esse censetur, prius, quamad ipsius rei perveniant interpretationem, pau-ca de vocis referre ac deliberare significatione.1 .1 .fis. de Reb.Cred. Nolo ego ab hoc recepto ubi-vis more recedere. Quspropter ne,quod ajunr,equum per caudam frenare videar, inanteeeiiügeneralia nonnulla discutere sententia iedet.
* Quod ergo ipsam vocis Avi Ipectat originem,varie natalia ejus deducunt. Nonnulli ab Heb-rteo derivant i diomate , & quidem ä nominePater, ita Hebratis dictus ä voluntate <& affectupaterno in suos liberos. Hinc avus a verbo nitfavide appetivit,valde concupivit: Tenerrimi e-nim ae propensiffimisunt affectus Avorum er-ga parvos nepotes, Joh. Funger. in Etjmolog.
3 Triling. Alii volunt, quod ex ea voce dicatur,quas apud Graecos t ara appellatur, significetq;magnum, eum veluri Magnus pater sit Avus.Martinius in Lex. Philol. Unde hinc Germani-cam appellationem Gross-Vatter oriri existimo.Nata autem haec derivatio exinde forsan, quodpueri parvuliloquelas assuescentes,patres Tatas,matres Mammas, ut ita cum Pont ano in not. ad Vir-
4 gil. loqui liceat, vocare soleant. Quidam allusio-nem potius adferentes, inde dictum putant Avu,quod ad duos attineat, quasi Aduum .Speidel. inLex. J. Civ. Dicitur enim Patris & Matris pater
5 l.fin.§. 13.ff.de grad.& affin. Sic ai ii ab a; vo ortumtrahere autumant,quod patre antiquior sitAvus,Vel potius ä Grteco verbo quod tuter eseterasignificat clamo,strepo,cum astas hasc ut pluriumclamose & impendio ioquacior essi soleat.
Vst.IL Disput, xxm
Caeterum secundum in Ordine Ascendentium §sibi vindicat gradum Avus A Avia ; Supra eumveniunt Proavus & Proavia, Abavus & Abavia,Atavus & Atavia, Tritavus & Tritavia, uti pa-tet extot.tit.ff. degrad. & affinib. DiciturTritavus.quasi Tetravus i. e. quartus supra Avum. Aliasetiam vocatur Triavus. I. 3. fis. Eod. quasi tertiusAvus. Et hic omnes Parentum appellatione tgaudent pr.fideGrad.Cognat.L. 5 t. ff.deV-S.Don.Graf Mastrill. dee. 256. n. 3 r.Enenkel. Baro dePrivil. Parent. & Liber, in Proleg. n. 7. feqq. Siveproferatur in numero singulari, sive plurali vo-,cabulum parentis.Petr.Rebuff. ad d. /.51. Quam-vis etiam de superioribus in infinitum , ex beni-gna interpretatione idem sit dicendum,exUlpia-ni calculose /.4.§. z.ff.deinjus voc. Dn. Praeses,se Tr. de Succeff. ab Intest, c. 3. art. 1H.3. Alioquin 8vero Tritavus ultimum cognationis nomen ess,quo usi fuere Romani. Cteteri indiferiminatimMajores audiunt. Pariter uti in ordine descen-dentium etiam tantum usque adTrinepotes nu-meramus, reliquos vero Posterorum nominenuncupamus l.fin. §. 7. f. de Grad. & Affin. Ra- 9ro enim, imo fere nunquam , eousque hominisexcurrit aetas, ut ulterioribus nominibus lpe-cialibus opus habeamus; cum ipse rerum natu-ra ultra septimum fere gradum Cognatorum,vitam consistere non patiatur. /. 4. pr. ff. Eod.Et quamvis Endo vicus Vives commemoret,acfi in Hispania, memoria Patrum, fuerit Vi-cus bene centum domorum, cujus omnes in-cols fuerant a sene quodam, qui adhuc vive-bat, progeniti, ita ut propinquitatis nomen jamdeeffet, quo a minimis nam vocaretur, uti exeo refert Covarruv. de Adatrim. Part. 2. cap. 6.
§. 10. n. 13. hoc tamen certe tam rarum, quamquod rarissimum.